Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Mayıs '14

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
438
 

Neyim varsa iyi olan hepsini, herşeyimi!..

Neyim varsa iyi olan hepsini, herşeyimi!..
 

Kitaptan alındı.


Dikiş makinası; hayatımıza girişi uzun yıllara dayanan kadınların en büyük yardımcısı, ekmek teknesi , geçim kaynağı olmuştur pek çok evin. Ne hayaller kurulmuş ne çileler öğütülmüştür dişlileri arasında o cüce devin!..  'Her genç kızın rüyası Zetina dikiş makinası' reklamını anımsamayan yoktur sanırım. Şimdilerde dikiş dikmek yerine kariyer planları yapmak moda olsa da benim kuşağım için hala çok önemli ve değerlidir kendi söküğünü dikebilmek!..

 Savaş yıllarında, kocası askerde bir kadın çocuklarının geçimini emektar dikiş makinesi ile  asker donları dikerek sağlamak zorundadır. Askerden döndükten sonra da havai koca gömü aramak uğruna, varla yok arasındadır. Bu nedenle çok kırgın, evin yükünü taşımaktan yorgundur. O derece ki; cenazesini dahi kaldırabilme izni vermez kocasına hasta yatağında …

Elimde Ali Nesin kaleminden, çoğunlukla Aziz Nesin ağzından yazılan; “GÖMÜYÜ ARAYAN ADAM” “Fotoğraflarla Aziz Nesin’in yaşam öyküsü” kitabı var.  Aziz Nesin’e karşı saygım, sevgim, acılarına karşı duygularım, yaşam ve okuma aşkı uğruna  çırpınışına hayranlığım arttı, annesine düşkünlüğünü bildiğim ama nedenini çok fazla bilmediğim pek çok şeyi, Aziz Nesin’ in  haklılıkla suçluluk duyguları arasında küçücük bedeniyle, kocaman yüreğiyle kalışını  öğrendim bu kitaptan.  Nice kadın adına, ana oğula rahmet dileyerek, Ali Nesin’e  saygıyla  alıntı yapıyorum.

 “Annem dikiş makinesini alçak bir sandık üstüne koyup, önüne, mindere oturuyor. Tıkır da tıkır dikiş dikiyor. Sağ yanından Amerikan bezleri makineye giriyor, sol yanından uzun paçalı erkek donları çıkıyor. Bunlar asker donları. Annemin asker donları dikerek   kazandığı parayla geçinemiyoruz. Gündüzleri   dantel örer, oya işler geceleri de makinada çamaşır dikerdi. Onsekizinde annem o oyaları, renkli kuka ipliklerinden değil de, gözyaşlarından, gözünün ışığından örer sanırdım. Annemin elinden çıkmış o oyalardan bir tekine şimdi bütün kitaplarımı, bundan sonra yazacaklarımı da verirdim.” Neyim varsa iyi olan, hepsini, herşeyimi anneme borçluyum.” Mehmet Nusret (Aziz Nesin)

“Babaannem Hanife, 1900 yılı civarında Ordu’nun Perşembe ilçesinde doğmuş, bir deniz binbaşısı ailesine evlatlık verilmiş, on üçünde kendisinden 22 yaş büyük dedemle evlendirilmiş, ilk çocuğu yaşamamış, on beşinde babam Mehmet Nusret’i doğurmuş, babamın doğumundan birkaç yıl sonra üç yaşında ölecek bir kız çocuğu daha doğurmuş ve yirmi altısında da veremden ölmüş. Babaannemin çeyizi bir dikiş makinesi, bir konsol, iki fanuslu lamba ve bir beşibirlikten oluşuyormuş. Ölüm döşeğinde babaannem dedeme şöyle der:

“Cenazemin kendi paramla kaldırılmasını istiyorum. Benim el emeğimle alınmış bu evde yalnız bir  dikiş makinesi var. O dikiş makinesini sana satıyorum. Onun parasıyla benim cenazemi kaldır!..”” Ali Nesin

 Yazı makinası, daktilosudur  en sadık dostu Mehmet Nusret’in yazarlık yaşamında, Öyle ki; “Tıpkı kolum, elim, parmaklarım gibi bir şey bu … Zavallı,  öyle de eskidi ki, bi gün çok yaşlanır ya da hastalanır yazamaz olursam, makinem kendiliğinden benim aklımdan geçenleri kağıda yazıverecek, bana yardım edecek. Benim olmadığım zamanlarda, bu daktilo makinesinin bulunduğu odadan daktilo sesleri duyarsanız, makineye geçirilmiş kağıtta yazılar görürseniz, hiç şaşmayın: Makinem, benim yarım bıraktıklarımı, yazmadıklarımı yazıyor demektir. Benden ona, ondan bana bir şeyler geçmiştir. Bütün duygularımı, düşüncelerimi biliyor.” Der.

  “Aziz Nesin yoksul doğmuş, yoksul büyümüştü. Bütün yaşamı boyunca da bir yoksul gibi yaşadı. O, parayı kendisi için değil, başkaları için kazanmak istiyordu. Başkaları mutlu olsunlar, başkaları okusunlar diye… Çok para kazanan varlıklı bir yazar olmadı hiçbir zaman.” Ali Nesin

Böyle Gelmiş Böyle Gitmez

Bütün anneler, annelerin en güzeli,
Sen, en güzellerin güzeli.
Onüçünde evlendin,
Onbeşinde beni doğurdun,
Yirmialtı yaşındaydın,
Yaşamadan öldün.
Sevgi taşan bu yüreği sana borçluyum.
Bir resmin bile yok bende,
Fotoğraf çektirmek günahtı.
Ne sinema seyrettin, ne tiyatro.
Elektrik, havagazı, su, soba,
Ve karyola bile yoktu evinde.
Denize giremedin,
Okuma yazma bilmedin.
Güzel gözlerin,
Kara peçenin arkasından baktı dünyaya.
Yirmialtı yaşındayken
Yaşamadan öldün...
Anneler artık yaşamadan ölmeyecek...
Böyle gelmiş,
Ama böyle gitmeyecek! Aziz Nesin

Tüm annelerin gününü kutluyor. Önce sağlık diliyorum yürekten, sonra hayallerini süsleyen ne varsa bol bol varolmasını  Sevgilerimle 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Aziz Nesin benim çok sevdiğim bir yazar.Ali Nesin de oğlumun çok sevdiği bir hocası.Nesin matematik köyüne gider her sene oğlum,Ali Nesin'le çalışabilmek için.Çok güzel bir yazıydı sevgili Cemile hanımcığım.Nesin ailesine hayranlığım çok büyüktür.Bu oğlu doğurup büyüten anneye de rahmetler dilerim.Elinize,yüreğinize sağlık.Saygı ve sevgiler gönderdim.Sağlıcakla kalın...

fisun gökduman kökcü 
 12.07.2018 12:54
Cevap :
Aziz Nesin benim de çok sevdiğim yazarlarımdan biri, hakkında yeni şeyler öğrendikçe hayranlığım ve hak ettiği değeri veremediğimizden utancım artıyor. Ali Nesin de değerli bir bilim adamı, matematik köyüne gitmedim fakat gidebilen gençler adına seviniyorum. Oğlunuzu da en güzel övgülerle alkışlayabilmek dileğimle tebrik ediyorum. Bir kez de sayenizde rahmetler okuyorum hem annesine hem Aziz Nesin'e, size selam sevgimle   24.07.2018 22:54
 

Yazarak devrim olmuyor,meydan savaşlarını kazanmak zorundasın.

Kerim Korkut 
 13.05.2014 11:50
Cevap :
savaş kazanmaksa mesele Aziz Nesin kahraman değil mi? bunca itilip kakılmaya rağmen yoluna devam etti, yaptığı hesaplar hiç sevmeyenlerin dahi dilinde, Teşekkürler saygılar Kerim bey  13.05.2014 22:49
 

Merhaba Cemile Hanım, okunmaya değer bir yazı . Elinize ve yüreğinize sağlık olsun. Selamlar.

Abdülkadir Güler 
 10.05.2014 20:30
Cevap :
Merhaba, değerli hocam Abdulkadir bey, teşekkür ediyorum saygılarımla selamlarımla   13.05.2014 22:13
 

Bir tarafta her kadının en büyük yardımcılarından biri dikiş makinaları; Bir tarafta bir yazarın eli kolu, herşeyi daktilosu, kağıdı kalemi, şimdilerde klavyesi bilgisayarı; Ve bir oğul, bir yazar, Aziz Nesin... Ve annelerimiz. Bir oğul, onun annesi babası, annelerin kızları oğulları... Yani işte ne anlam dolu hayatlar. Ne anlamlar yüklü insanlar ve anneler. Onun için "Hayat işte!" deyip geçilmemeli. Hayat, kimilerinin bilmişlik taslarcasına ama işte böylece de zaten bilmenin "b"sinden bile haberi olmadığını kanıtlarcasına "hayat işte" denilmeyecek kadar yüksek, yüce anlam yüklü ve değerde! Hayatın kendisi bir gömü, bir define, bir değerli hazine, bir zenginlik. Çok farklı, değişik, ne derin ve zengin anlamlar, değerler yüklü, her satırına çağrışımlar, etkiler sinmiş bir yazıydı Cemile Hanım, yüreğinize sağlık. Anneler gününüz kutlu olsun. TÜM ANNELERE ve ürettiği, yüklendiği, beslediği, yetiştirdiği, büyüttüğü, anlam kattığı ve kazandırdığı değerlere, emeklere, saygıyla ve minnetle..

Filiz Alev 
 10.05.2014 17:28
Cevap :
Sevgili Filiz hanım, Özenle emeğinize teşekkür ediyorum. Yazarken düşünemediğim derinlikler buluyorum yorumlarınızda sağolun varolun, Hem dikiş makinesi hem de daktilo çok önemlidir benim hayatım da da bir ticaret lisesi mezunu olarak, bilgisayar yok kalem, kağıt ve daktilolarımız vardı bizim, okulumun da ilk mezunlarından olmam nedeniyle bizden önce şehrimizde de görülmemiş bir yenilikti, çok istememe rağmen evime alamadığım yıllardan söz ediyorum. Şimdi bilmekle almak arasındaki ince çizgi kayboldu, herkes kadir kıymet bilemese bile fiatını biliyor ve alabiliyor. Şükürler olsun bizlerin yolunu aydınlatan kadın-erkek önderlerimizin varlığına, saygıyla hürmetle  10.05.2014 21:36
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 205
Toplam yorum
: 2734
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 322
Kayıt tarihi
: 13.09.11
 
 

Dileğim;  bulunduğum sürece   çok dinleyip az konuşarak ve daima İYİ Kİ diyerek yola devam edebil..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster