Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Ağustos '16

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
103
 

O'nu da Sen Ağırla!..

Nereden kaydettiğimi anımsayamadığım, fakat ikibin onaltı yılında da yazdığım halde etkisinden kurtulamadığım bu yaşam öyküsünü bir kez daha anımsatmak istedim.

Dilerim önyargı denen hastalık yeryüzünden silinsin, dilerim zalimin zulmüne kimseler maruz kalmasın,

"Günahkâr bir adamdı
Ayık gezmezdi.
Bütün bir köy halkı yaka silkiyordu adamdan

Ölse de bir kurtulsak? diyorlardı
Bir karısı vardı adamın, bir de kendisi.
Hiç çocukları olmamıştı.
Köy halkı böyle bir adamın zürriyetinin olmadığına memnundu.

Kadın ise adamın haline üzülse de ses çıkaramazdı.
Otuz yıldır evliydiler. Döverdi, kızardı, her gün biriyle kavga ederdi.
Ama kocasıydı işte, evinin erkeği idi.

Adam iyice yaşlanmıştı artık.
Öksürük nöbetleri uykusunu bölüyor,
İki basamak merdiven çıksa nefes nefese kalıyor, titreyen elleriyle sigarayı zor sarıyordu.
İyice zayıflamış, zaten kısacık olan boyuyla bir çocuk gibi kalmıştı.

Kadıncağız ellerini açıp dualar ediyor,
Ahir ömründe olsun şu adamın hali biraz düzelsin? diye yalvarıyordu Allah'a  

Adam bir sabah evden çıktı.
Fakat ertesi sabah oldu dönmedi..
Tan yeri ağarırken kadın aramaya çıktı kocasını.
Kim bilir nerede sızıp kalmıştı!
Köyün üst tarafındaki çeşmenin başına gitti önce,
Orada içerdi adam, bulamadı.
Yakındaki tarlaları aradı,
Köyün dört bir yanına baktı, yoktu.
Eve gelmiştir belki? diyerek koşarak geri geldi.
Hayır, dönmemişti.

Güneş inmek üzereydi.
Acele bir abdest aldı, namaza durdu.
Duası bitmek üzereydi ki, kapının çaldığını duydu.
Öksürüyor, eliyle göğsünü işaret ediyordu.
Kadın koluna girdi kocasının, güç bela sedire kadar taşıdı.

Uzandı adam.
Karısının yüzüne baktı.
Ağlıyordu.
Doğrulmak ister gibi yaptı,
Hakkını helal et diyecekti.
Lafının sonunu getiremedi,
Başı yastığa düştü..
Ölmüştü

Kadıncağız, kocasının başında epeyce bir ağlayıp feryat etti.
Biraz kendine gelince gözlerini sildi, yemenisi bağladı.

Kalktı, imamın evine gitti.
-Hocam? diyebildi hıçkırarak  Bizimki
Söyleyemiyordu, ama imam efendi durumu anlamıştı.
Kadının yüzüne baktı,
Köylü ne der diye düşündü, bocaladı
-O mendebur, bir kez bile caminin kapısından içeri girmedi,
Kaldırmam onun cenazesini diyerek kapattı kapıyı.

Kahroldu kadın.
Nereye gitsem, ne yapsam? diye düşündü.
Kimseleri yoktu ki

Çaresiz, eve döndü.
Yıkadı kocasını, sandıktan çıkardığı beyaz bir çarşafa sardı,
Omzuna aldı, mezarlığın yolunu tuttu.
Caminin köşesinden dönerken, muhtar ve köylülerin
Kendisine doğru gelmekte olduğunu gördü.

Bir kez daha düğümlendi boğazı,
Cenazesi omzundan kayarken
Dizlerinin üstüne çöktü, ellerini yüzüne kapatıp ağlamaya başladı.

Hışımla yaklaştı muhtar:
-Onu nereye götürüyorsun, dedi.
Mezarlığa gömeyim deme sakın!
Sağlığında biz çektik,
Bir de ölülerimiz çekmesin o herifin elinden

Kadın gözlerini çarşafın üstüne dikmiş, öylece duruyordu.
Birden bağırmaya başladı,
Delirmiş gibiydi sanki.

Kalabalık yanından korkuyla uzaklaşırken,
Cenazesini tekrar yüklendi,
Köyün dışına doğru yürümeye başladı.
Kan ter içinde kalmıştı kadın,
Artık adım atacak hâli yoktu.

Kendi kendine:
-Şuracığa gömeyim adamımı,
Kimseler rahatsız olmaz burada, dedi.

Tam o anda bir ayak sesi duyuldu, irkildi.
Bir çobandı gelen.
Kadıncağız her şeyi olduğu gibi anlattı.
Üzüldü çoban, gözleri doldu.
-Dert etme, dedi. Ben yardım ederim sana.

Bir çukur kazıp, cenazeyi gömdüler.
Çoban başucunda durdu mezarın, ellerini açtı, dua etti.
Birkaç çiçek buldu kadın,
Toprağın üstüne serpti.
Çobana dualar ederek döndü evine,

Camın kenarına oturup, uzaklara daldı.
Uyuyup kalmıştı oracıkta

Ertesi sabah imamın kapısı çaldı telaşla,
Muhtar, bir yandan tekmeyi vuruyor, bir yandan da;
-İmam efendi, imam efendi diye bağırıyordu.

İmam korkuyla açtı kapıyı.
-Bir rûya gördüm, dedi muhtar.
Hocam o berduş, o serseri adam cennetteydi,
Bana gülüyor, hakkım sana bile helal olsun, diyordu.

Rûyayı duyan imamın benzi attı,
Kendisi de hemen hemen aynı rûyayı görmüştü.

-Gel hele içeri gel, demeye kalmadı, köyün delisini gördüler.
Koşarak geliyor, bir yandan da bağırıyordu.
-Demedim mi ben, demedim mi size,
Rûyamda gördüm, rûyamda
Birkaç köylü daha benzer rûyalar gördüğünü söyleyince karar verdiler.
Özür dileyecek, kendilerini affettirmeye çalışacak,
Bu arada işin aslını öğreneceklerdi.

Bir şeyler olmuştu ama ne?
Adamın evine vardıklarında kapıyı açan kadın şaşkındı.
Kapıyı yüzlerine kapatacak oldu, yapamadı.
Gelenler olup biteni anlatıp özür diledi,
Cenazeyi nereye defnettiğini, neler olduğunu sordular.

Kadıncağız her şeyi anlattı.
Can kulağı ile dinlediler ve
Çobanı bulmaya karar verdiler.
Bir yandan yürüyor,
Bir yandan aralarında konuşuyorlardı:
-Bu çoban bir evliyaydı her halde,
Belki de hızırdı,
Aslında ölen adam da o kadar kötü bir adam değildi

Tarif edilen yere geldiklerinde, çoban koyunlarını otlatıyordu..
Gelenleri görünce ayağa kalktı,
Hayırdır inşallah? dedi

Oturdular.
Onlara süt ikram etti, konuşmaya başladılar.
Çoban söylenenlerden hiç bir şey anlamamıştı.

Cenazeyi nasıl defnettiklerini anlattı.
-Ben bir garip kulum, dedi.
Cenazeyi defnettik,
Başucunda durup bir dua ettim sadece, hepsi bu

Merakla nasıl bir dua ettiğini sordular,
Çoban da söyledi:
-Allahım,
Ben dağda koyunlarımı otlatırken,
Kulların gelirler yanıma,
Selam verirler
Senin selamınla gelen,
Senin misafirindir der, ağırlarım.
Süt ikram eder,
Azığımı paylaşırım
Şimdi de,
Ben sana bir misafir yolluyorum,
Onu da sen ağırla...

 

jale kasap, NAHİDE ÇELEBİ bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Önyargı zehri toplumların var olamadan ölmesinde birebir etkili...toplumsuzluğu seçmekte cennet ..dini kendi bencilliğine göre yaşayıp ahlak satanlar kaybetmeye mahkumdur..bazen bir dua danstır bazen huşu içinde koyun otlatmak anlayan için ..yüreğinize sağlık

jale kasap 
 26.03.2019 10:39
Cevap :
Doğru söylüyorsunuz, teşekkür ederim selam sevgilerimle  01.04.2019 22:53
 

"Onu da sen ağırla" Çok ilginç ya!

Kerim Korkut 
 20.03.2019 15:42
Cevap :
Gerçekler acı, teşekkür ederim  22.03.2019 23:33
 

Ne güzel bir ibrettir bu öykü insan için, her zaman hatırladığımız Yüce yaradanımızın sınırsız merhametini yüreklerimizin en derinlerinde hisseder, güç buluruz.Kaleminize sağlık sevgili Cemile hanım.Selam ve sevgilerle.

Gülpembe 
 19.03.2019 0:16
Cevap :
Teşekkür ederim Gülpembe hanım, yorum ve zahmetinize selam saygımla  20.03.2019 0:43
 

Kimin duasının makbul olduğunu sadece Allah bilir. Ve Allah, muhakkak ki şanına lâyık bir şekilde ağırlar. İbret verici bir kıssa. Elinize sağlık. Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 17.03.2019 18:28
Cevap :
Aynı düşüncedeyim ben de, Yaratan Yarattığına ömür veriyor, sağlık veriyor, rızık veriyor da biz hangi hadle setler çekiyoruz haklara anlayabilmek mümkün değil, teşekkür ediyorum zahmetinize selam saygımla  18.03.2019 1:37
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 232
Toplam yorum
: 3006
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 337
Kayıt tarihi
: 13.09.11
 
 

 Neşe, hüzün, sevinç öfke, gurur, utanç insana dair ne varsa üleşilebilecek, kıyısından geçtiğimde ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster