Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Mart '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
282
 

Öğrenmek

Susmak lazım bazen..
Susmak ve gitmek…  Ama hiç bir şeye arkanı dönmeden… Terketmek değil demek istediğim…  Sadece gitmek…  Unutmak değil yani yaşananları... Aksine hatırlayıp yaşatmak…
Sil bastan yasamak değil yani… Yaşadıklarını silersen, yaşadıklarından kazandığın değerleri kaybedersin bilirim… Yeni biri olmak için kendini yok etmekten bahsetmiyorum. Eski seni değiştirmek benim anlatmak istediğim…

 

Yani…
Hiç kimsenin senin gibi tadmadığını, düsünmedigini, davranmadığını bilmek artık..
Anlaşılamamayı kabullenmek...
Kabullenmek yalnızlığı...
Kabullenmek eksilmeyi, gidenleri kabullenmek, dönmeyecekleri …
Artık alışmak ürpertici sessizliğe…
Fırtınaların nasıl yenilendirici olduğunu öğrenmek ve şükretmek hayata…

Fırtınaların sadece yıkmadığını, onardığına inanmak...
Geçmis fırtınaların seni senden almasına inat…
Gözünü kapamayı...

Görmemeyi, kıskanmamayı hatta bazen hissetmemeyi, sevmemeyi... Giderken bıraktıklarını aramamayı , hiçbir şeyin sonsuz olmadığını, herkes yanındayken, kimsenin olmadığını, her şey varken, hiç olmadığını öğrenmeli kabullenmeli insan…

Ve başlamalı yeni güne, yeni hayata…


Öğrendim - Ahmet Karakayan ile  bluenotes1

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ahmet Bey, yine çok dolu satırlarınız.. İnanmak her şeyin başıdır. Umutsuz yaşanmıyor. Sevmemek, düşlememek satırlarda gömülüyor hep.. Kalp laf dinlemiyor, sevdaya hep dik başlı... Güzel bir günaydın gönderiyorum buralardan... Sevgiler.

Leyla Kanat 
 24.03.2012 9:57
Cevap :
Ben sabah okudum yorumlarınızı. Balığa giderken. Ben de günaydın gönderdim size, mavi denizden, gökyüzünden. Ne güzeldi bu gün değil mi? Şarkılarımı dinleyin ne olur. Üzülüyorum. Sevgiler.   24.03.2012 18:48
 

Yazınızı okudum, şarkınızı dinledim ve şöyle yazdım http://blog.milliyet.com.tr/inziva/Blog/?BlogNo=353537 benim de yorumum bu olsun naçizane...

Filiz Alev 
 14.03.2012 23:10
Cevap :
Çok tşk.ler Filiz hn. Şimdi okuyacağım  15.03.2012 11:22
 

"yaşadığım hayat,benim hikayemse o hikayenin yazılmış sayfalarına da sahip çıkarak yeni sayfalar yazmak"tan bahsetmiştim bir yazımda.aklıma düşürdünüz:)kabullenmeyi öğrendiğimizde de yalnızız aslında ama daha onurlu bir yalnızlık ve daha dik bir duruş, o duruş.Kendi duvarlarımıza çarpa çarpa bi hal oluyoruz, bazen.Sevgiler.

Didem KANDEMİR 
 13.03.2012 19:38
Cevap :
"Kendi duvarlarımıza çarpa çarpa" cümleniz. "Her şeyi bilmek hayat yetmiyor. Kelebekler bile bile ateşe koşuyor" isimli şarkımı çağırdı içime. Kabullenmek, yaşarken çok debelenmekten, kan ter içinde koşuşturmalardan kurtarır insanı. Diyelim ki ölümü kabullenmedik. Ne yapalım yani, debelenip yatağımızda yorganı çarşafı mı yırtalım:) O bahsettiiğiniz dik duruş, vakurluk hayatın her yerinde lazım. Yazımı tamamlayan bir yorumdu. Çok tşk.ler katkınıza. Sevgiler, saygılar Didem hn  14.03.2012 0:11
 

Asl olan yürektir...parça çok güzel efferin..::)

fugen 
 13.03.2012 18:14
Cevap :
Sağol dost. Beğendiğine sevindim  14.03.2012 0:01
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 271
Toplam yorum
: 1544
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 596
Kayıt tarihi
: 16.05.08
 
 

Güzel sanatlar fakültesi Müzik bölümüne gitmeme rağmen, fakülte sonunda yıllardır yaptığım turizm..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster