Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Nisan '10

 
Kategori
Çocuk Psikolojisi
Okunma Sayısı
1038
 

Okul Korkusu: Okul Öncesi Eğitime İlk Adım

Okul Korkusu: Okul Öncesi Eğitime İlk Adım
 

okul öncesi eğitim çağına gelmiş çocuklarda kendiliğinden gelişen bir korku değildir.


OKULA ALIŞMA DÖNEMİ

Okula başlama vakti gelip çattığında ya da çocuğunuzun kreşe başlamasına karar verdiğinizde, ailedeki herkeste bir telaş başlar.
Ailedeki bu telaş görünürde çocuk için duyulan endişedir. Oysa görünmeyen yüzde anne başta olmak üzere ebeveynlerin çocukların ayrınma korkusudur.

... Eğitimciler, anneye bağlanmış, kopmak istemeyen o ufacık elleri tutar, öncelikle kendilerine güven duyması için ufacık adımlarla yaklaşırlar çocuklara. Yavaş yavaş öğretmenim diyeceği bu oyun arkadaşına güven duyan çocuk emin ellerde olduğunu hissettiğinde annesinden ayrılmaya hazır olur.

Bazen birkaç saat bazen birkaç gün bazen birkaç hafta süren bu alışma-oryantasyon dönemi bizler için tamamlandığında gerekli mesajı annelere vermekte çoğu zaman zorlanırız.

Kapıda bekleyen ebeveynlerinin elleri hep terli, hep titrek. Endişe içinde kendilerinden uzaklaşan çocuklarının peşinden gider gözleri.

Küçük eller anneye ‘Hoşça kal’ demek için kalkarken, anneler endişelerini çocuklarına yansıttıklarını fark etmezler. Yanında güven duyduğu biri olmadan bir çocuk asla annesine hoşçakal diyemez. Ama hoşçakal demek için sallanan eli tutup bırakmayan annelere kendi korkuları ile yüzleşmeyi öneriyorum.

Çocukların artık anneden ayrılıp okuldaki sosyal yaşam içine girme zamanı geldiğinde, uzayan uyum süreçlerinin sorumluluğunun çok büyük bir kısmı ebeveynlere aittir.

Çocuklar, ebeveynlerinin endişelerini hissseder, gözlerindeki korkuyu görürlerse kendilerine okul ortamında zarar geleceği gibi bir duygu içine girerler.
Öncelikle anne ve babaların, çocuklarına okula alışma konusunda güvenmeleri, okul ortamının ona getireceği faydalara inanarak, kararlı bir şekilde çocuklarını okula teslim etmeleri oldukça önem taşıyor.

Geniş bir aile içinde büyüyen ve okula büyükanne be büyükbabaları ile gelen çocuklarda ise aynı tutumu ve kararlılığı bu kez onlardan bekliyoruz.
Çocuklarımızın başkalarına güvenmesini ve kendilerini güvende hissetmesini beklemek için önce onların bakımını üstlenen yetişkinlerin eğitimcilere güvenmesi ve kuruma inanması gerekiyor.

Zamanı geldiğinde başkaları ile güvenli ilişkiler kurabilen , özgüveni yüksek çocuklar yetiştirmek için, önce onların bu süreci başarabileceğine inanmamız gerekiyor.

Unutmayınız ki, okul korkusu, okul öncesi eğitim çağına gelmiş çocuklarda kendiliğinden gelişen bir korku değildir. Öncelikle ebeveyn tutumlarından kaynaklıdır.

Çocukların huzuru öncekle anne babanın güven ve huzurundan geçmektedir.

Sevgilerle

Psk. Ezgi Başaran

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

nihayet benim de bir iki söz söyleyebileceğim bir konu geldi.öncelikle iki defa birinci sınıfları okutmuş bir öğretmen olarak şunu söyleyim:velilerin çocuğu kendilerine bağımlı hale getirip onu kendilerinin bir parçası bir uzantası görmelerinden dolayı çok çektim.çünkü veli de öğretmenin kendi korku ve kaygılarına ortak omasını istiyor.çocuğa yüklemesi yetmiyormuş gibi...bulaşıcı bir hastalık gibi.bu hastalığa ortak olmadığın zaman da seni ilgisiz,sorumsuz öğretmen ilan ediyor.gerçi bazı velileri kaygılarını anlıyorum.eğitim sisteminin ve okul düzenin çocuğun özgür,yaratıcı olmasını engellediğini düşünüyorlar.jack nicholson'nun bir filminde küçük bir kız çocuğun yaptığı bir resimden yola çıkarak sapığa ulaşıyorlarmış.neden rasimdeki ipucunu öğretmen değil de dedektif görüyor diye sormuştu velinin biri.beklentiye bakar mısın?sistemi suçlayıp kandi yetersizliğimi gizlemeye çalışmıyorum ama bu kadar bağımlı kişilikleri yaratan, insanı yabancılaştıran bir mekanizma da yok değil.teşekkür...

die stimme des mondes 
 25.04.2010 23:33
 

Merhaba, blogunuz takip listemde:) çok güzel bir konuya değinmişsiniz. Günümüzde ebeveynler çocuk, çocuklar ebeveny rolünü oynuyorlar gerçektende. Yazdığınız konuya paralel kaleme almış olduğum bir yazı var. İlginizi çekebileceğini düşündüm. Sevgiler. blog.milliyet.com.tr/EYVAH_Cocugum_Okula_Basladi_/Blog/?BlogNo=206897

Devrim Atılkan 
 22.04.2010 16:06
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 45
Toplam yorum
: 176
Toplam mesaj
: 41
Ort. okunma sayısı
: 11220
Kayıt tarihi
: 10.04.08
 
 

  Kolektif Psikoloji'nin Kurucularından Psikolog Ezgi Başaran Bireysel Terapi, Grup Terapiler..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster