Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

18 Ekim '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
370
 

Olabildiğince acemi

Olabildiğince acemi
 

Kendini kaplumbağa sanan bir kartalın bitkinliği vardı üzerimde. İçimde duygusal bağlarımın kopuşunu hissediyordum, dışımda küçük kıyametlerin.. Kollarım, burnum, özellikle dişlerimin kestiği dudaklarımdan akan kanlar en büyüğünden bir kan gölü oluşturmaya yeterliydi. Her şeye rağmen umurumda olan şeyler, tımarhaneye yeni tıkılmış bir delinin umrundakilerden farksızdı. İşin kötü yanı, o an bunun bilincinde değildim.

Bu koca binada, bu eski, yıkık dökük binada, içinde yaşayanların karnına kendine ait korkularını sapladığı için terkedilmiş, belki terkedilmek istenmiş bu karanlık binada, ben, acıtan nefretlere sahip savunmasız ruh, fiziksel tek başımalığımla buradaydım işte. Kafamda susmak bilmeyen arsız bir ses.. Fısıldıyor: "Omzundaki gri damgayı unutma.." Bu iz yok edilemez. Bu damga silinemez artık.

Bu korku geçmez.

 

Buradayım diye bağırıyorum, sesim paslı merdiven demirlerinin arasından geçerek harabe duvarlara çarpıp bana dönüyor. Ufak bir yankı. "Buradayım" Fısıltı. "Değilsin."

 

Oturdum. Ayaklarım git gide süzülmüş vücudumu değil de bir çift fili taşıyordu sanki. Sığınacak başka yerimin olmamasının farkındalığıyla tek istediğim gitmekti, kalma sebebim de buydu zaten. O an için kendimi kapatılması gereken bi deli gibi hissetseydim, daha kolay olabilirdi gitmesi.

Ama kaldım.

Oturdum, bacaklarımı demirlerin arasından boşluğa bıraktım, başımı yaslayacak yeri buldum. Ağzımda kan tadı.. Kendi kanımı ilk defa tadıyorum. Bacaklarıma ulaşıyor kırmızı damlalar. Kokusu midemi bulandırıyor. Gözüm kararıyor. Fısıltı; buradayım. Oysa tüm rasyonelliğimle söyleyebilirdim kimsenin olmadığını.. Bakmasam da hissedebilmek zor değil, kimse yok.

"İzin ver!"diye bağırasım geliyor bu kez, sesim çıkmıyor.

 

Kimse kendi tutsaklığını yaratmak istemez.

 

Ve uyanıyorum. Evet, şimdi bulunduğum yerin, bazen çok daha kasvetli olabildiği gerçeğindan haberim var. Gözlerim açık. Derin nefes alma vaktidir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 30
Toplam yorum
: 50
Toplam mesaj
: 17
Ort. okunma sayısı
: 487
Kayıt tarihi
: 27.02.11
 
 

Hayatı film gibi yaşayan, başından dert eksik olmayan, durup dururken ağlayabilen ama herşeye rağ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster