Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Haziran '08

 
Kategori
Dostluk
Okunma Sayısı
736
 

Oldum, piştim, yandım, şimdi de dibim tuttu!

Oldum, piştim, yandım, şimdi de dibim tuttu!
 

Bir tanıdığın selamını getirip, her istediğini yaptırabileceğini zanneden ya da yıllarca ortalıkta gözükmeyip, çat kapı gelip, daha dün görüşmüşçesine samimi davranıp, geride kalan yılların özetleyen üzerine borç para isteyip, giden adamlar var.

Adam’ yazdık ama lafın gelişi işte..

Film icabı!

Üç yıl önce bir ağabey çaldı kapımı, o zamanlar iyi de görüşüyoruz..

Paraya sıkıştığını söyledi, insanlık hali normal dedim.

Üzerimde de para yok şirketten avans çektim verdim.

Yaklaşık bir ay sonra geri getirdi.

Oturduk kahve içtik, biraz siyaset, biraz futbol konuştuk, hayat şartlarının ağarlığından, dürüst insanların azaldığından dem vurduk..Kötüleri yerdik, iyileri alkışladık.. Gitti.

İki gün sonra tekrar geldi.

Yine sıkışmış, üniversitede okuyan kızına para gönderecekmiş, acil havale yapması gerekiyormuş falan filan.

Dolmayı yemedim ama yemiş gözüktüm.. Cumartesi günü hangi bankadan havale yapacaksa...Tam “bankalar bu gün kapalı” diyecektim..

Mevlana’nın sesini duydum;

<ı>

<ı>Cömertlik ve yârdim etmede akarsu gibi ol,
Şefkat ve merhamette güneş gibi ol,
Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol,

<ı>

Olayım dedim içimden, ses etmedim...

<ı>

Velhasıl aradan yıllar geçti, cumartesi günü ziyaretime gelen ağabey bir daha ortalıkta gözükmedi..

‘Ağabey’ diyorum ama film icabı!

İki kuruş para yüzünden ahbabımızdan olduk velhasıl..

Geçenlerde çay bahçesinde oturuyorum..

Bizimki elinde gazete ile gözüktü, gülerek ayağa kalktım, masama gelecek laflayacağız zannettim..... Kafasını çevirip beni görmezden gelmesin mi?

İçim bulandı, karıştım. Arkadaş bir gücüme gitti!!!

Sonra acıdım, empati yapayım dedim.......Beceremedim...Danışacak biri olsa açıp durumu özetleyip, ne yapmam gerektiğini soracağım ama.......

Bu yazıyı okuyanların pek çoğunun benzer hikâyeleri olduğunu, “insanlara neden güvenmiyorsunuz?” Sorusunun cevabı olarak kulak arkalarını gösterdiklerini biliyorum.

İşin garibi;

Bir orası kalana kadar neden uyanmadığımızı da anlamış değilim..

***

Oldum.

Piştim

Yandım.

Şimdi de dibim tuttu

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Şöyle yapın böyle yapın diye yazmışım ya bir önceki yorumumda... Dün bir arkadaş borç istedi, tutulup kaldım… Tamam dedim. Aklıma hemen bu yorumum geldi, konuşması kolaymış... Gitti benim tazminat :( İşsiz birinden borç istenmesi de ayrı komedi ya neyse... Size anlatmak istedim, bir daha da kimseye akıl vermeyeceğim :) halbuki ben espiri yapmıştım, hayat niye ciddiye aldı bir önceki yorumu anlamadım :)

vi/dan 
 24.07.2008 0:57
Cevap :
Hayatta böyle bir şey işte, bazı şeyler yaşanmadan öğrenilmiyor... Paranın üzerine soğuk su iç desem! Ayıp olur mu? : ))  24.07.2008 10:54
 

her zaman parasızlıktan yakının... kimse para istemeye yeltenmez o zaman :)) hatta para isteyeceğini anladığınız anda ilk hamleyi siz yapıp karşınızdakinden borç isteyin... :))

vi/dan 
 07.07.2008 19:08
Cevap :
İnsanlardan hiçbir isteyemem borç asla :)  14.07.2008 10:21
 

En iyisi hiç güvenmeyelim ve kullanılmayalım. Para insanın içindeki adiliği ortaya çıkartan en kolay araç. Parayla tecrübe satın almak gibi bir şey. Ben olsam görmemezlikten gelen adama "Allahından bul" derdim.

serifsoner 
 22.06.2008 15:38
Cevap :
Dedim zaten demesine de birazcık, kıyamıyorum Allah’a havale etmeye bilirsin benim ahlar tutar:)  23.06.2008 14:15
 

Epey bir üzülmüşe benziyorsunuz ama belki kaçtığı siz değilsinizdir kendisidir. Borçluluk psikolojisi farklı bir şey. Çok sene evvel bizde konaklayan birisini anımsadım. Çıkacağı gün yeterli, parasının olmadığını söylemişti. E yapacak bir şey yok, hesap nomuzu verelim ileride bir gün ödersiniz, ödeyemezseniz de canınız sağ olsun demiştim. Abla çoştu sinirlendi, bağırdı falan, amaneyn ben ne dedim de sinirlendi acaba diye düşünmüştüm ;) Ama o kafasında kurmuş ve belki kendisi ben olsa nasıl olacaktı falan diye. Neyse sonuçta tatsız ayrıldık , sonra havaleyi yaptı sonra gene tatile geldi baska yerde konakladı ve beni her gördüğünde hıh yaptı. Buna az üzüldüm bagırmasına/tavrına değil kendisini haybeye üzdüğüne.muhtemelen uzun bir süre de o üzüntü ile yaşadı. neyse bazı insanlar zayıf olmayı yada zayıflık göstermeyi sevmiyorlar ve belki farklı sekillerde hepimiz öyleyizdir .Belki sorun güven duymak kadar güvenilir olmakla da alakalı. Ben o güveni verememişim o ablaya diye düsünmüstüm, ..

Emef 
 21.06.2008 4:37
Cevap :
Bizim gibilerin sorunu da bu zaten! Ne yaşarsak yaşayalım, iğneyi de, çuvaldızı da kendimize batırıp faturayı kendimize kesiyoruz..Belki böylesi daha iyidir... Küçük hayal kırıklıkları can yakıyor ama çabukta unutuluyor, bazıları hariç....  21.06.2008 12:27
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 1280
Toplam yorum
: 7730
Toplam mesaj
: 187
Ort. okunma sayısı
: 1105
Kayıt tarihi
: 09.08.06
 
 

Deniz tutkunu.Amatör kıyı balıkçısı. Aynı Şarkı ve Ilık Havada Hoşça Kal adlı kitapların yazarı ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster