Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Haziran '13

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
138
 

Olgunlaşmadan kırılan Fidanlar

Yaşanan son olaylar, hepimizin canını yaktı. Benim gibi, anne olanların içi daha çok yandı sanırım. Çünkü evladını kaybeden annenin acısını anlamak için, illa ki evladını kaybetmek gerekmiyor. Böyle zamanlarda, tüm çocuklar, her annenin evladı olur. Bu acıyı içinde yaşar her anne. Rengi, ırkı, dini ne olursa olsun, bunların hepsi değişebilir, değişmeyen tek şey anneliktir. Bu işin ne siyasi boyutu, ne yapılan eylemin içindeki oyunlar, benim anlatmak istediğim. Ayrıca, bunları bilenlere bırakacak kadar, haddimi bilirim. Ben bir anne olarak hissettiğim, duyguları anlatmadan geçemedim.

Bugün, gazeteyi açtığımda, tüm sayfayı kaplayan, EYLEM, haberleri ölen ve yaralanan, o güzel yüzler içimi öyle yaktı ki. Hangi yüze baksam ya gözlerini benzettim kendi yavruma, ya gülüşünü benzettim. Kiminin masum bakışını benzettim. İçime düşen ateş daha bir alevlendi. Hepsi, şimdi benden çok uzakta olan yavrumdu. Hepsi birer fidandı. Hayalleri yaşayacak günleri vardı. Gözündeki korku ve şaşkınlıkla bakan bir çocuk takılmıştı objektiflere. Etrafındaki YARALI bedenlerin başında, çaresizce bekliyordu. Belki annesi, kardeşi, yâ da babasıydı YARALANAN. Onun gözündeki acıyı, kim silebilirdi. Ona bu olayları, hangi cümle anlatabilirdi. Ben inanıyorum ki, tüm anneler, çocukalarını, kavganın kötü bir şey olduğunu öğreterek büyütmüştür. Tüm değer yargılarını yitiren bu gözler, nasıl çaresiz bakmasındı. Birçok insanın hayalleri bir günde ellerinden alındı. Onlara acıların en büyüğü yaşatıldı.

Nasıl bir cana kıyıldığını, zaten hiç anlamış değilimdir. Allahın verdiği bir yaşamı sonlandırmak, kimin haddine düşer ayrıca. Yaşamak, her canlıya verilen bir armağandır. Bu armağanı, sadece kendi düşüncelerine uymuyor diye insanın elinden almak, egoizmin bir göstergesi olsa gerek. Hiç bir haksızlık karşılıksız kalmayacaktır. Fakat giden canların yerini de hiçbir şey dolduramayacaktır.

Hangi eve ateş düştü ne canlar yandı ne ocaklar söndü diye düşünemedim bu sefer. Yıkılan evler, ölen çocuklar, anneler, babalar. Tüm yürekler yandı. Fakat annelerin yüreği tüm evlatlar için yandı. Çünkü bütün anneler, aynı acıyı yaşadı. Babalar isyan etti.

Onlar açmak için baharı bekleyen fidanlardı. Kışa hazır değillerdi. Olgunlaşmadan dallarından kırılan fidanlar. Tüm insanlar, tek yürek olduğu bu acıda birleşti. Bir anne olarak bu acıyı yaşayan annelerin çaresizliklerini yüreğimde hissediyorum. Acının, diğer adının SAVAŞ olduğunu biliyor, BARIŞLA değişmesi için yardım istiyorum.

 FİLİZ DEMİR 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Toplam blog
: 47
Toplam yorum
: 34
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 390
Kayıt tarihi
: 06.11.12
 
 

İzmir'de doğdum.  Adana!da yaşıyorum. Evli ve iki çocuk annesiyim. Uzun zaman bir gazetede köşe y..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster