Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Ocak '17

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
190
 

Ölüm

Ölüm
 

Ölümü kimse anlatamaz...
Kimse de birinin açıklamasıyla zaten anlayamaz...
Bizim yaşadığımız sadece; ölümün geride bıraktığı, adı konulamaz acılardır... Hangi dine mensup olursak olalım birini kaybettiğimizde isyan ederiz... Nedenleri sorgularız... Azrail'e düşman oluruz...
Hiç bir kelime anlatamaz yüreğimizin içindeki acıyı...
O acı öyle şerefsiz, öyle gaddar bir acıdır ki; kalbinizin orta yerinden vurur sizi, nefesiniz kesilir, saatlerce ağlarsınız...
Bağırmak, çağırmak gelir içinizden, dayanamazsınız... Bazı anlar sevdiğiniz, sizi bırakıp gittiğini düşündüğünüz kişiye kusarsınız öfkenizi: " neden bırakıp gittin beni!!!" ...
Oysa o da bırakıp gitmek istememiştir ki sizi... Kader denilen üç boyutunda ötesindeki kavram yüzünden söylediğiniz hiç bir şey işe yaramaz...
Ama zaman geçer bir müddet sonra gülmeye başlarsınız...
Hayat adındaki enteresan olgu devam ediyordur sizin için...
Asla ve asla unutmazsınız gideni... Ama alışırsınız... Sonra kendinize küfredersiniz... "Nasıl alışırım lan ben senin gittiğine oğlum, kızım, babam, annem, abim, ablam, kardeşim, sevgilim, eşim!!!!".
Her kimse giden onu unutmak sayarsınız herhangi bir an güldüğünüzde...
O acıyı her an yüreğinizde hissetmek değildir ama olması gereken... çünkü siz tüm bu anlarda bencilsinizdir...
Ya o onun açısından bakarsanız ?
Sevdiği herkesten uzaktadır o... Sizin ağlayışlarınızı görür, hisseder. Onun işi daha zordur. Siz onu, o herkesi kaybetmiştir.
İşte ölüm, düşünülmemesi gereken bir kavramdır... Olması gerekir ve olur...
Siz ise sadece ağlarsınız, bir gün gülmeyi umut ederek.... 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

" Ölüm Allah'ın emri, ayrılık olmasaydı ! " Bir gün kendisinin ve herkesin öleceğini bildiği halde, ölümün de doğum kadar normal olduğunu geç kabul ediyor insan. Belki de ölümü mutlak son ve sonsuz bir ayrılık olarak düşündüğü için. En çok da aynı sesi bir daha duyamamak, madde boyutunda görememek ve yaşanılan anların sadece anı olduğu ve tekrarlanamayacağı gerçeği acıtır. Yaşam devam eder kalanlar için. Çok sevdiği birisi ölünce insanın yüreğinde 40 mum yanarmış. Teker teker hepsi söner bir tanesi hep kalırmış. Acının şiddeti ilk günkü gibi kalsa, yaşayamayız. Sağlıklı, mutlu günler dilerim.

Çiğdem Timur 
 18.01.2017 19:01
 

Elbette her ölüm zamansızdır...Ama her ölüme de alışır insanoğlu.En çok yaralayan ise genç yaşta ve beklenmeyen ölümler.Çok güzel bir yazı tebrikler...

Özkan Sarı 
 17.01.2017 19:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 25
Toplam yorum
: 11
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 213
Kayıt tarihi
: 29.02.16
 
 

Romancı, Siyasal İletişim Uzmanı ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster