Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

Portakal Çiçeği ve FISILTI

http://blog.milliyet.com.tr/elvince

05 Şubat '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1540
 

Ölüme yatmak...

Ölüme yatmak...
 

En korkunç ölüm; ölmemekmiş oysa...


Kaç kez öldürüldünüz?
Kaç kez gözlerinizi yeniden açıp hayata bakabildiniz?
Kaç kez öldürdünüz? Öldürdüğünüzü farkedebildiniz mi?
Hayata kaldığı yerden başlayabilir mi insan? Sonsuz kere sonsuz yapabilir mi bunu?

Çocukluğumu düşünüyorum; öyle nazlı kızlardan olmadım ben, belki olamadım. Dantel yakalı pembeler içinde saçları taralı "sarı şeker" kızlardan değildim. Kısa kesilmiş saçları, kot pantolondan bozma şortuyla... Kolayca şişirebilmek amacıyla ağzıma tıktığım iki ya da üç tane özcan sakızıyla... Bisiklet eskisi "kırmızı bisikletim", hiç bir zaman kuş avcılığı yapmadığım; ama çilli oğlan çocuklarının popolarında patlayan sapanımla... Boynuma asılı evimizin anahtarı ve an(ı)larım. Unutmadım...

Hiç öldürülmedim ben çocukken...

Ben çocukken:
Hüzüne uzak, sevinçlerle yaşadım. Defter sayfalarından yaptığım kağıt gemilerim vardı, bilmediğim hiç bir limanı kalmadı çocukluk ülkesinin. Çok yalan söyledim; koynumda yatardı uzaylı çocuklar ve He-man sevgilimdi. Üstüm başım pis gezdim, koluma sildim sayılmaz burnumu; ama mendilim hep tertemizdi! Çok güldüm, çok sevdim. Aslında hüznümdü "kibritci kız" ve onu cocukken öldürmüşlerdi, kızgındım çocuk öldürenlere... Bir akşam üstü iki melek yıkadı kalbimi; kirlenmemişti oysa. Anneme söyleyebilmiştim tek, gülümsedi "yalan ama hoşuma gitti" dedi.

Siz hiç çocuk öldürdünüz mü? SİZİN ÇOCUKLARINIZ YAŞASIN DİYE, oysa bütün çocuklar sizindi.

Ben büyüdüm:
Hüzne yakın, iç çekişlerle yaşadım. Büyüdüm, çocuklar öldürdüm. Uykularıma geldiler, en çokta kibritçi kız çalardı kapısını düşlerimin. Büyüdüm, uykularımın tadı yok, düş görmekte istemiyorum, büyümekte. Büyüdüm, öldürdüm sevdiklerimi tek tek... İstemiyordum nasıl yaptım? Yaptım duyarsızca, kendi öldürülüşlerime inat ve belki de acısını unutarak, yeniden hayata başlamak için gözleri açmanın... Aslında ben büyümedim sadece boyum uzadı, gözlerimin altına mor halkalar eklendi. Çocuğum yürekte oysa; boşuna çantamdaki kağıt mendiller. Çocuk kalan tek yanımı arıyorum günlerdir.
Yok!
Değişmezdi hani gözler? En çok gözlerim değişti, aynada tanıyamıyorum.

Öldürüldüm... "Kendine iyi bak "deyip gidenlerin ardından... Sevmedim bu cümleyi ve hiç kimseye demedim, diyemedim.

Öldürüldüm... İstenmeyen kediler gibi; bir cuvala konup kilometrelerce uzağa bırakılan, sahiplerinin ardından... Hiç bir kediyi terketmedim, terkedemedim...

Öldürüldüm...
Öldürüldüm... En korkunç ölüm; ölmemekmiş oysa.

Öldürüldüm... Çocuklar öldürülürken.... Ben öldürürken sevdiklerimi, İNSAFSIZCA susan yüreğim tarafından...

Öldürüldüm...
Öldürüldüm...
Gözlerimi tekrar tekrar açtım hayata yeniden başlamak için... Oysa yüreğimi yıkayan o iki melek tarafından götürülmek isterdim sonsuza kadar. Artık ne ölmek, ne de öldürmek istiyorum... Uyumak istiyorum... Yağmur kokan bir yatakta sonsuza kadar...


BU KAÇINCI SESSİZLİK?


5 ŞUBAT 2008/ İstanbul....
mustafa ceydilek bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Konuyla alakalı veya alakasız, yıllar önce zihnime yerleşen bir şiiri sizinle paylaşmak istedim, blogunuza da bir katkı olur: Her aklına estiğinde ölüm diye ürperme Bu halinle Tanrıyı incitmiş olacaksın Ecel kapını çalsa evi telaşa verme O sana geldiğinde sen gitmiş olacaksın..

martimur 
 16.04.2008 21:59
Cevap :
Değil mi o geldiğinde çoktan gitmiş olacağız... Güzel şiir için çok teşekkür ederim. ESEN KAL...  17.04.2008 0:07
 

İyi ki Şile'ye gelmişsiniz değil mi? Sizin için iyi ve yeni bir başlangıç olacağına eminim. Güzel yazılarınızın devamının geleceğine de inanıyorum. Sağlık ve mutluluk dileklerimle. Saygı ve sevgiler.

İlyas Bayram 
 12.02.2008 18:10
Cevap :
Güzel yorumunuz içöin teşekkür ederim, elbette arkadaşlarımı görmek hoş oldu.. ESENLİK DİLERİM  12.02.2008 19:29
 

sorunda bu zaten, biz güçlüyüz ve karşımızdakiler güçsüzlüğünden bizi anlamayınca işte biz o zaman yine ölüyoruz. ama artık bu öyle bir hal alıyorki gerçekten ölmek istiyoruz. oysa bakıyoruz ki mazlum önden gidiyor. ya biz çekmeye deli olmaya devam...

Ruksan İLDAN 
 10.02.2008 0:55
Cevap :
Sevgili Ruksan, böyledir hep mazlum önden gider... Yorumiçin teşekkür ederim. GÜZEL GÖZLERİNE selam olsun.. sevgimle..  10.02.2008 13:05
 

Yazın cok güzel olmuş...En cok da ciklet anın hoşuma gitti, kolay şişirebilmek için ağzına 2, 3 tane attığın sakızlar. Artık ne sakız çğneyesimiz var ne de balon şişiresimiz...

kapira 
 10.02.2008 0:31
Cevap :
Evet altın çocuk... Ben sakız bile çiğnemiyorum artık. Çıkarmalar vardı hani rengarenk.. Gökkuşağını çalmışlar artık göremiyorum. SEVGİLERİMLE...  10.02.2008 13:07
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 76
Toplam yorum
: 1905
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 2560
Kayıt tarihi
: 06.11.06
 
 

"Yasamak sakaya gelmez,büyük bir ciddiyetle yasayacaksinbir sincap gibi mesela,yani yasamin disinda ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster