Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Mayıs '07

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
363
 

Ölümünün 6.yılı, hüznün hala devam ediyor...

Ölümünün 6.yılı, hüznün hala devam ediyor...
 

Felahiyede; Gündüzün yorgunluğu kararmaya başlayınca, gece renk cümbüşüne bürünerek, karanlığı ayakta tutmaya çalışıyor. Ufku aydınlatan ışıklar, ayrı bir düş cemberini oluştururken gönüle hüzün ve ayrılık çöker. Ay ışığı, eşlik eder hüzne aheste aheste. Ay ışığı, hüznün yolunu açarken gönül bir hüzünden , bir hüzne geçer durur. Taki, gönül karanlıktan kurtuluncaya dek. Gün , aydınlık yüzünü gösterirken , hüzünde güne veda edip yeniden hayat bulur FELEHİYEDE.

Issız bir ilçenin, sessiz bir alanında düşlerimle beraberim. Beynimde; askerlikle savaşırken, sivilde hayatla nasıl savaşacagımı düşlüyorum. Şimdi annem nasıldır acep, acıları artmışmıdır ki , yoksa kan sırasındamı, yoksa kemoterapidemi. bilemiyorumki. Belkide evde usul usul oturuyordur. Her gün bu soruları sorup sorup cevap aramaktan bıktım. Bu sıkıntılar içinde askerlikte geçmek bilmiyor. Aylardan MAYIS , günlerden Cumartesi, tarih 28'i gösterirken ben 10-12 nöbetindeyim. Yine yüregim sıkıntılı, sınırsız bir özlem esiyor bedenimde. Gecede soguk, 10-12 nöbetinde. Küller altında kalmış düşlerimi canlandırıyorum. Gecenin en keskin çığlıklarıyla, hüzne yol gösteriyorum, elimdeki tüfegimle. Sonra ;gizli kalmış düşlerimi , kendimi, seni sessiz bir köşede yargılıyorum. Sırtımı tel örgülere dayayarak .Acıyı ve korkuyu hissediyorum. 10-12 nöbetinin bitmez, tükenmez saatiyle. Nöbetimin bitimine 20 dakika kala telefon gecenin sesizliğini bozarak acı acı çalmaya başladı . Bir kulağım telefonda , bir gözüm dışarıyı kolaçan etmekte. Elim tetikte. Dışardan bağırarak çavuş telefon kime, assubaya... Beş dakika sonra assubay aşagı inerek yanıma yaklaştı. Hüseyin annen çok hastaymış , hastaneye kaldırmışlar annen seni görmek istiyor , gidermisin? Bende tabiki komutanım uygun görürseniz yarın çıkarım. Komutan ben seni bu gece yolluyayım. Komutanım araç yokki bu saatte. Ben ayarladım sen hazırlan hemen çık emredersiniz komutanım. Ve uzun bir yol, tabiki bitmez bir yolun startını verdim. Aklımda annemi kaybedişim hiç geçmedi. Hastalığ aklıma geldi her halde biraz daha kötüleşmiştir diye hayal kuruyorum. Sonra niye bu gece yarısı beni apar topar yolladı diye uyanmaya çalışıyorum, ama annemin birtürlü ölümünü veremiyorum beynimde. O ölemez daha ona doyamadım ki... Yorgunluk mu desen , uykusuzluk mu desen, sorulan sorula cavap bulamayıp sinirlenmeyemi dersin, herşeyi yok sayıp malalarda evi arıyarak son durumu almaya çalışıyorum Tabi senaryo baştan hazır , kurgular hazır, oynayanlar belli; birtek ben herşeyden habersiz oynuyorum girip , girip çıkıyorum. Sabah eve doğru yol almaya başladım. Evin önünde büyük bir çadır kurulmuş, kalabalık olağanca. Dizlerim kırıldı orada çakılı kaldım, oturdum günlerdir beynimde sorguladıgım soruların cevabını buldum... ÖLÜM, HEMDE ANNEMİN ÖLÜMÜ.

Beni farkedenler karşılamaya geldiler iki koluma girerek beni götürdüler.ondan sonrası malum agıtlar , bağrışmalar, feryatlar... ne yüzünü görebildim, ne sesini duyabildim, nede son bakışını görebildim.bir masl gibi bir varmış , bir yokmuş.acının büyüğü bu olsa gerek. ölüm, çare yokki, be kalleş bari vakitli gelsen ya.Gelecek vakitmiydi, zamanmıydı. bugun annnemim ölümünün 6.yilı senin yokluğuna hala alışamadım, senin zamansız gidişinede akılsıra erdiremedim.bugun yine özlemin içindeyim. içimdeki alevlenen duygular , yürek sancısı ve ana hasreti geçmişin karanlığına gömülmüş düşlerimi canlandırdı. ölümün ağzı, cocukluk acılarıyla yüregime iz bırakırken yatagım yine hüzüm içinde. zor günlerinde yanında olamadım, sensiz geçen hergünüme , lanetler okudum. Ben senden ayıran kaderede , bela okudum...
Kendimden ilk defa bu kadar nefret ettim. kırık kalbimle ve bütün hasretimle seni sevdiğimi ve çok özlediğimi söylemek istiyorum. sana askerde yazdığım son şiirimle veda etmek istiyorum. Ruhun şadolsun...

Sana;
Kayıp zamanın içinden sesleniyorum.
Beynimdeki arbedelerden,
Yalnızlığımın sorgusuz, sualsiz gecelerinden.
Ve ölümün soğuk yüzünden...
İçimdeki sevgimi nasıl anlatsam
Bilemiyorum ki?
Seni düşünüyorum
Seni özlüyorum
VE
Seni çok ama çok seviyorum. 14.06.2001/perşembe.23.10 FELAHİYE

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

beklenmedik anlarda çekip giderler de biz halen onların dönmesini bekleriz... ya doyamamak, kokusundan geriye kalanlar, bu hasret bitmez, içimizde hep böyle zamansız özlemler çiçek açar zamansız zamansız bizi öyle derinden vurur. Ruhu şad olsun...

Ruksan İLDAN 
 16.06.2007 11:26
Cevap :
Güzel yorumun için teşekkürler.Her başlanğıçın bir bitim noktası var,bitim anı geldiğinde yapılacak hiç birşey yok.Ona yazmış olduğum bir şiirden bir alıntıyla noktalamak gerekirse; '...Dön desem dönmeyeceksin,biliyorum.Sonu görülmeyen bir yolculuk,dönüşü olmayan bir zamana daldın. Seni uyandırana aşk olsun.'yani bir varmış ,bir yokmuş... Misali.Sevğilerimle. HOŞCAKALIN VE DOSTÇAKALIN...  16.06.2007 12:25
 

Sevgili Hüseyin İldan, öncelikle Şahhanım annemize Allah'tan rahmet diliyorum; yeri cennet olsun; nur içinde yatsın!.. Ve ne mutlu annenize ki sizin gibi güzel evlatları var. Allah size sağlıklı, varlıklı, huzur dolu uzun ömürler versin... Son nefesinde annenizin başucunda olamamanıza çok üzüldüm. Komutanlarınızın sizi anında annenize yollaması da ne büyük adamlık, buna çok sevindim. Hep öyle olur zaten, Hakk'ın rahmetine erenler uzaktakilere ''çok hasta'' diye duyurulur. Ama insanın içine doğar ve gözyaşları içine akar insanın. Anadolu'da anneler Anadolu'dan büyüktür. Bütün acılara, yokluk ve sıkıntılara hep anneler göğüs gerer. Evlatlar çok sevilir Anadolu'da... Anneler öyle fedakardır ki Anadolu'da hep verirler; yalnızca hayırlı olmasını; çok mutlu olmasını isterler evlatlarının... Hayırsız olsa bile affeder anneler... Öyle de yücedir Anadolu'da anneler. Şahhanım anne de öyleydi ve emekleri boşa gitmedi. Okulunuzu başarıyla bitirmenizi diliyorum. Esen kalınız... Sevgilerimle...

Cemal Hüseyin Çağlar 
 31.05.2007 20:18
Cevap :
Temennileriniz için gerçekten çok sağolun.Annelerimizin daha doğrusu büyüklerimizin kadrini bilmek gerek;zamanında onları hoşnut etmek gerekki sonradan pişmanlık duymayalım.Evlatlar onların hayır dualarını alırlarsa işleri rast gider,huzurlu olurlar.buda onlar için sanırım büyük bir nimettir.Tabi anlayana,bilene...HOŞCAKALIN VE DOSTCAKALIN.  01.06.2007 0:36
 

Uzun süren bir ayrılık içindeyken annenizi kaybetmişsiniz. Artık o yok, siz onun sevgisini içinizde her daim buluyorsunuzdur. Alışılmaz ki ölüme hele anne ölümüne. Sana sabır ve sağlık dilerim. ESEN KAL...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 26.05.2007 19:03
Cevap :
güzel yorumunuz ve dileginiz için canı gönülden teşekkür ederim.evet anne sevgisi her daim için vardır ve varolacaktır.baba sevgisinden çok çok farklıdır.  27.05.2007 1:25
 

güzel dostum insan sevdiklerini yüreğinde sonsuza dek yaşatır. sevgiler.

Ali BAKMAZ 
 26.05.2007 17:26
Cevap :
beni bu güzel camiaya atan ,sevgili abim;öncelikle bana böyle renkli bir dünya sunduğun için teşekkür eder.Bu güzel yorumun için diyecek birşey bulamıyorum...umut ışığını bulma adına selamlar,sevgiler...  27.05.2007 1:29
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 24
Toplam yorum
: 30
Toplam mesaj
: 24
Ort. okunma sayısı
: 632
Kayıt tarihi
: 07.05.07
 
 

25.06.1974 Bingöl doğumlu olup, kamu yönetimi 2. sınıf öğrencisiyim. Çeşitli yerel gazetelerde mu..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster