Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Kasım '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
311
 

On yedi yaş

On yedi yaş
 

Son günlerde bir nostalji ruhumu esir aldı. Ön dört yaşımı özledim. Bu nostaljimin sebebi, bir arkadaşıma uyguladığım anket sorularından birisi oldu galiba:

“Hayatında, gerçekleştirmek istediğin hayalin hangisi?”

Aldığım cevap : “Mümkün değil artık...(mümkün olsa keşke ama mümkün değil) : 17 yaşıma dönebilmek..!”

Ben de içim buruk ondört yaşımı özledim.

O zamanlardan ne mi hatırlıyorum? En net hatırladığım: onbeş yaşında olabilme arzusu. Çok uzak görünmüştü o onbeş yaşım. Bir an önce büyümek istiyordum…

Aslında aklımı kurcalayan esas soru şu galiba:

Değer mi bugünkü tarihle tekrar ondört yaşında olmak?

Bugün on dört yaş gençlerini neler heyecanlandırıyor?

Benim on dört yaşımda internet yoktu, hayali bile yoktu. Mobil teflonu… söylememe gerek yok. Evimizde kablolu telefon bile yoktu.

Birisiyle yarın görüşmek istiyorsam, bugünden onu görmem gerekiyordu bunu ona söyleyebilmek için.

Hafta sonu sinema randevularımızı, hafta içinden ayarlıyorduk. Bundan şikâyet etmiyorduk.

Kütüphaneler vardı…Şehirde bulunan tüm kütüphanelere üyeydim. Benim için dünyaya açılan kapılar oradaydı. En çok, Avicenna adını taşıyan, şehir kütüphanesini seviyordum.Orada geçirdiğim saatleri özledim…Aydınlık, sessiz ve sıcak ...

Bugün, benim çocuklarım kütüphane ne olduğunu bilmiyorlar.Ulaşmak istedikleri bilgi bir tuşa dokunmaktan ibaret …Öğrenmek istediklerini, doğru yazmalarına bile gerek yok, Google onları uyarır nasılsa. Benim kütüphanelerde, kitaplardan yaptığım araştırmalar ile onların araştırmaları aynı heyecanı veriyor mu?

Bilmiyorum.

Doğru bir benzetme olur mu ? Ama ben internetten gazete okumayı sevmiyorum. Okuyabilmem için gazeteyi elime almam gerekiyor, kokusunu hissetmem gerekiyor ve hışırtısını duymam gerekiyor.

On dört yaşımdan başka neler hatırlıyorum? O zamanlar Alexadre Dumas ve Victor Hugo kitapları ile tanıştım. Soluk soluğa okumuştum …

Sokaklarda paten kayıyordum…Üzerimde beyaz tişörtüm… Herhalde bana enteresan geliyormuş… Nerde kaldı o patenlerim? Sokaklarda paten kayan çocuklar hiç göremiyorum…

Bugün öndört yaşında olsam ne ile ilgilenirdim acaba?

Bilmiyorum, gerçekten bilmiyorum. Çocuklarıma baktıkça…üzülüyorum.

Monitörün önünde geçirilen saatler.

Puan topluyorlar...anlayamadığım tuhaf bir bilgisayar oyunundan.

Biraz daha puan toplamak mümkün mü bilmiyorum , feysbook ve youtube üye olunur ise?

Kesinlikle eleştirisel tınıları taşıyan blog yazmak değildi niyetim.Sadece benim on dört yaşımdaki dünyayı özledim.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

O zamanlar bana hoş gibi gelse de yaşıtlarım dan daha önce serpildim genç kız havasına girdim. Ayıplanırım diye doğru dürüst oyun oynayamadım mesela. Çocukluğumla ilgili pek bir şey hatırlamıyorum bu yüzden.

Zaman sonra 
 11.11.2008 14:40
Cevap :
Çokluğumu çok net hatırlıyorum….yaşlanıyorum galiba. Yaşlılar hep hatırlarlar ya çocukluk günlerini : )) Dedemi hatırladım, nur içinde yatsın: İnsanlar yaşlandıkça unutuyorlar diye duymuştum, oysa ben hiçbir şey unutmuyorum. Çocukluk günlerimi bile çok net hatırlıyorum, derdi . Nereden bilsin ki asıl buydu yaşlılık hastası, bugünü hatırlamazsın, çok eskileri hatırlarsın. Çocuklarınızla birlikte, tekrar çocukluğunuzu yaşamanız dileklerimle…  12.11.2008 8:44
 

15 yaşındayken benden iki yaş büyük abimin arkadaş grubuna girebilmek için bir an önce 17 olmayı istemiştim. Ben 17 olduğumda onlar 19 olmuşlardı ve yine beni istememişlerdi. Çocukluğum ve gençliğim abimin yüzünden hep aceleyle büyüme hevesiyle geçti :)) O yaşlara olan özleminizi çok iyi anlıyorum. Güzeldi bizim yaşadıklarımız. Sevgiyle sağlıkla kalın.

Nilgün Akad 
 10.11.2008 21:05
Cevap :
Merhaba Nilgün Hanım. Çok çok güzel bir yorum, teşekkür ediyorum. Benim de ablam, beni grubuna istemiyordu. Hakikaten, bir an önce büyümek istediğim nedeni bu olsa gerek. Hiç o açıdan düşünmemiştim.En içten sevgilerimle.  11.11.2008 8:57
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 143
Toplam yorum
: 330
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 1763
Kayıt tarihi
: 13.03.08
 
 

Doğduğum ve büyüdüğüm şehir Kırcali, Bulgaristan. Yıl 1964. Makina Mühendisiyim. Evli ve iki çocu..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster