Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Mart '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
616
 

Onurlu bir adam...

Onurlu bir adam...
 

Onur kelimesini ne zaman duysam Mahmut Amca gelir aklıma. Şimdi aramızda olmayan bu bilge adam, onu tanıyan herkesin aklında mutlaka derin bir iz bırakmıştır.Benim aklımda ise onur kelimesinin karşılığı oldu...

Mahmut Amcanın gözleri görmezdi. Belki doğduğundan beri belki de sonradan olmuştu, bunu bilemiyorum. Onu tanıdığım zamanlarda yüzünde onlarca derin kırışıklık vardı. Çok acı çekmiş olduğunu düşünürdüm ne zaman yüzüne baksam. Kapalı gözlerin ardından hangi düşüncelerin geçtiğini anlamaya çalışırdım ona bakarken. Mahmut Amca pek konuşmazdı. Çok gerekli olduğu zaman konuşur tok sesiyle tek kelimelik cevaplar verirdi. Etrafında kimse olmadığı zamanlar ise derin bir sessizlik içinde kıpırdamadan otururdu.

Tüm yaşamını küçük torbalara koyduğu baharatları satarak sağlardı. Bir elinde bastonu bir elinde baharatları koyduğu torbası o gün nerede durmaya karar vermişse orada oturur ve beklerdi. Onu hemen hemen herkes tanırdı ve ihtiyacı olsun olmasın herkes ondan birşeyler alırdı. Karabiber, kimyon, kırmızı biber... Mahmut Amca'ya herkes saygı duyardı. Çünkü bu gözleri görmeyen yaşlı adam birilerine muhtaç olmaktansa tüm zorluklara rağmen kendi hayatını kendi kazanıyordu.

Orada öylece otururken ne baharat sattığını belirten bir söz çıkardı ağzından ne de gözlerinin görmediğini gösteren bir hareket yapardı. Onu tanımayanlar bilmezlerdi bile göremediğini. Mahmut Amcanın durduğu yerin biraz ilerisinde dilenciler olurdu bazen. İnsanların paçalarına yapışır tüm güçleriyle onların duygularını sömürürlerdi. Kendilerine zavallı, hasta ve acınacak süsü vermeyi bile başaramayan insanlardı bunlar. Gözlerinden tembellik ve riya akardı. Mahmut Amca orada onuruyla dimdik dururken bu insanlar daha bir zavallılaşırdı gözümüzde.

Mahmut Amca bir gün aramızdan ayrıldı. Tanıyan herkes onu çok özledi. Çünkü o Mahmut Amca olmanın ötesinde başka bir şeyin sembolüydü. O, onurlu bir yaşamın engel tanımadığının, emeğin sembolüydü. O yaşlılığına, gözlerinin görmeyişine ve tüm zorluklara rağmen dimdik duruşun sembolüydü. O Mahmut Amcaydı...Şimdi onu çok özlüyoruz ve onun bıraktığı onurun anısını da...

RESİM: Minerva J. Chapman

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

ne mutlu ki bizde sayenizde böyle güzel bir insanı tanımış olduk..onur=insan bana kalırsa da.. sevgiyle..

aygoz Özlem Eryoldaş 
 20.03.2007 21:13
Cevap :
Çok teşekkür ederim. Keşke böyle insanlar daha çok olsa değil mi? insan=onur... evet buna ben de katılıyorum.Sevgiler...  20.03.2007 22:12
 

Bizim böyle temiz ve saf insanlara ihtiyacımız var...Kimseden bir şey istemezler,bedeni kısıtlılıklarına rağmen...Kendi başlarına bir şey yapacaklarını düşünürler,gözleri görmüyorsa elleri tutuyordur,elleri tutmuyorsa yürüyebiliyordur...Hayata isyan etmek yerine savaşır bu insanlar onurlarıyla... En küçük bir hayat darbesinde yıkılmaya müsait bizlerin böyle insanlara ihtiyacı var...Kucak dolusu sevgiler canım...

guguk kuşu 
 20.03.2007 0:20
Cevap :
Canım Hatice'ciğim, Onurları hiç bir engel tanımıyor bu insanların...Mahmut amca'da en ufak bir isyan belirtisi görmek mümkün değildi, onun hiç haline sızlandığını görmedim. Sanırım ona onuru yetiyordu.Hep ayakta dimdik sonuna kadar ekmeğini kendi kazandı. Çok doğru söylüyorsun bizim böyle insanlara ihtiyacımız var.Sevgiler...  20.03.2007 8:30
 

...Zafer vardi. Onu da unutmadim. Omurgan yoksa niye bu diyarlarda olmak Allahaskina? Sart midir? Sevgiler.

pirmete 
 19.03.2007 21:51
Cevap :
Sevgili Pirmete, Zafer hala bizimle :) Bu sabah gördüm onu sokağın kıyısında kollarını kavuşturmuş oturuyordu. Onu görmeden ne kadar sevdiğini biliyorum Sevgili Pirmete...  19.03.2007 22:16
 

Çok sevdim Fulya'cım..insan dediğin Mahmut Amca gibi onurlu olur..''insan gibi insan''denir ya.. budur işte.Birçok saglıklı insandan daha namuslu ve gururlu..İyi insanları kaybedince çok üzülüyorum ben kötüler tüm kötülükleriyle dimdik durdukları zaman,öfkeleniyorum elimde olmadan..Çok teşekkürler Fulya'cım..Ellerine saglık:)))selamlar sana..

sema öztürk 
 19.03.2007 16:31
Cevap :
Canım Semacığım, Sana söz vermiştim ya Mahmut Amca'nın öyküsünü :) Dediğin gibi "insan gibi insan"dı Mahmut Amcamız...Ama şu var Semacığım iyi insanlar dünya üzerinden göçüp gitseler bile hep anılıyorlar tıpkı bizim Mahmut Amcayı şu an andığımız gibi oysa kötü olanlar için ölüm gerçek anlamda ölüm...Kucak dolusu sevgiler...  19.03.2007 16:39
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 408
Toplam yorum
: 4068
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1048
Kayıt tarihi
: 17.06.06
 
 

Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster