Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Mart '17

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
79
 

Ortaklar Adabelen güneşindeyim. Coşmuşum, bulutları dağıtmış, aşık olmuşum.

Ortaklar Adabelen güneşindeyim. Coşmuşum, bulutları dağıtmış, aşık olmuşum.
 

(Seni aradım Adabelen ışıklarında dersliklerinde. Arkadaşlarında seni aradım, seni andım, seni yaşadım. Işığın, sevgin, inci taneleri gibi düşen güneş ışıklarının içinden geçtim, o gün. Seni andım, özledim....İçime dek yayılan o sevgin, seni daha çok özledim. Seni daha çok sevdim…(N.K)
 
Ortaklar Köy Enstitüsüydü buralar. Biz kendi ellerimizle yaptık şu gördüğünüz yapıları diyorlardı. Gözleri buğulu, dolaşırken yollarının içlerinde o Adabelen’in anlam yüklü yolunda. Belki de içlerinde öyle sayılı  varlıkları. Can suyu olmak ne de büyük arzuları. Vakit çok olsa oturup Adabelen yamaçlarında, o ağaçların gölgelediği tepede serinleyip anılarını dinleyeceğim, bir yudum suyunu içeceğim..
 
En çok içlerinde Adabelen’in çocukları vardı, o gün. Hepsi de koşarak, geldiler. Heyecanları karışık. Anıları dolaşık.
 
Birbirlerini buldukları anda sarılıp o günlerini dile getiriyorlar. Elbette nasıl heyecan yüklü olmasınlar? Halay çektiler birlikte, diz çöktüler oyunda. Dersliklerinde klasikleri okudular. Birlikte yemekhane sırasında beklediler. O masum gözlerinden, o ellerinden kim bilir neler geçti o gün, o sene, o yıllar, o anılar.
 
Bıraksalardı şelaleler gibi akacak, yıldızlar gibi kayacaktım ben de. Aktılar, çıktılar yola. Diz vurdular.
 
Anıları geçiyordu o gün de. Hüzünleri  pamuk topladıkları ellerinde titriyordu sanki. Ya da ovaları, bağları, bahçeleri, gülleri vardı okullarının.
 
İdare binasının çöken yanında kaldı, bir yanları. Diğer yanı sancı. Ya da o dersliklerin, yapıların ustaları, elleri . O çocuklarında büyüklerinde kaldı gözleri o gün. Veya  o görkemli yolunda Adabelen çocuklarının koştuğu.  Yüreklerine aşk gibi, türkü gibi dolanan Adabelen. El ele onlar birlikte, ülküleriyle aşılmaz, bilekleriyle güçlü geçilmez çocuklarında asılı kaldı, anıları, kalpleri. 
 
Senede bir gün gittikleri gün canlandırılacak  Adabelen’in o güneşli, direnişli günleri,  yılları dolandı yüreklerine.
 
Hüzün tabii ki hüzün. Çökmüş çatıları direniyor, hayata. Adabelen çocuklarına, zamana direniyor. Tanıklık ediyor günlerine.Çatısında bir çok baharı. Çatısında bahar açmışsa gördüğüm, çökse de çatı yine bahar…
 
İçimdeki çığlıkları duyuyorum. Sesim yankılanıyor kendime. Düşlüyorum o gecelerini,  yıldızlarını, seviyorum o çocuklarını, özlüyorum Adabelen’in doruklardaki anılarını.  
 
Hayran olduğum Ortaklar gün geçtikçe yapılar giderek bir yeri kayboluyor. Sanki çocuklarının, bir yanı kayboluyor.
 
Hayal çok sevdiğim şey değilken, birden hayal ettiğim o yer,  Ortaklar Adabelen hayalimde canlandırdığım, gördüğüm o  yer. O günlerini dillerini, dizlerini, ellerini, hayallerini, gelecek ülkülerini, içlerindeki bahar sevinçlerini, okullarına bağlılıklarını gördüğüm yer. O yılları…
 
Çok duygulanıyorum, sanki orada okudum, sanki onlardan biriyim, yine de onlardan biriyim, içliyim. Sanki ay ışığında içlerindeki türküyü söylüyorum.
 
Soruyorlar siz bu okuldan ne zaman çıktınız? Ortaklar Adabelen’e aşık olmak , hayat bulmak için can suyu olmak için, diz vurmak için yalnızca Adabelenli olunmuyor.
 
Adabelenli yüreğindeki türkülerle buluştuğun yerin adı..
 
Bir program vardı o gün. Bahar sevinçlerinde çocukları. Sarılışları. Kuru fasulye, pilav yedikleri gün..
 
Adabelen Derneği gerçekten bağlılık ve sorumlulukla çalışıyor. Sıkı tutuyor türkülerini, ülkülerini. Birbirleri sıkı tutuyorlar. Ortaklar okul buluşmasından sonra ver elini Kuşadası Pinebay.
 
Akşam yemeğinde ve programında buluştular. Birlikte geleceğe ant içtiler. Kutlu olsun günleri. Geleceğe yol. Okullarına can suyu.
Abdülkadir Güler bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ner(e ) de o eski o günler. 1961.1964 yılları arasında Diyarbakır Erkek ilk öğretmen Okulu'nda iken Ortaklar'ın adını bize gelen mektuplar ve bültenlerde duymuştum. O güzelim günleri ben de arıyorum. Duyanlara, özleyenlere ve de bilenlere selamlar.Söke'den Ortaklar'a ve Aydın'a giderken Ortaklar Öğretmen okulu levhasını görünce içim sızılıyor. Selamlar.

Abdülkadir Güler 
 25.03.2017 12:47
Cevap :
Teşekkürler merhaba. Nasılsınız? sevgilerimi gönderiyorum.  30.03.2017 13:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 641
Toplam yorum
: 400
Toplam mesaj
: 79
Ort. okunma sayısı
: 518
Kayıt tarihi
: 19.07.08
 
 

Muğla'nın YERKESİK  beldesinde dünyaya gelmişim.  Yöremin o solunacak havasını, coğrafyasını çok ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster