Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Ağustos '06

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
551
 

Öylesine, kendiliğinden…

Öylesine, kendiliğinden…
 

Bazen hiç sebebi yokken ruhun kararıverir... Tıpkı güneşli bir yaz günü toplaşıveren bulutların göğü karartması gibi... Kısa süreceğini bilirsin... Hani yaz yağmurları birden boşanıverir ve ardından güneş açar ya... Ama o kararan gök, kısa süre de olsa, nefesini tıkar soluk alamazsın... Kendi kendine verilen tesellilere kendin inanmazsın, çok sevdiğin birinin seni gülümsetmek için yaptıkları boşa gider, gördüğün, baktığın her şey anlamını kaybeder...

Böyle zamanlarda eğer görmeyi bilirsen hayat sana küçük parlak umutlar sunar… Sahilde yürürken siyah taşların arasında bulunan yeşil bir taştır o umut…

Hava da yüreğim gibi bulutlu bugün… Arada bir güneş yüzünü gösteriyor bir dost gülümsemesiyle ama bulutlar gelip yine yerleşiyorlar… Bilgisayar ekranında bir fotoğraf bir flaş gibi çakıyor… Ekranda uzun süre tutuyorum onu… Baktıkça içime ılık ılık bir şeyler akıyor… Saf ve umutlu bir şeyler…

Baktığım ve gördüğüm beyaz minik çiçekler… Birkaç dal üzerinde öylece gülümsüyorlar… Dünya üzerinde öyle küçükler ki… Ama umurlarında bile değil… Çiçeğin öyle bir yapısı var… Ne kadar küçük olduğuna bakmadan bu koca dünyayı kucaklarcasına açılıvermiş…

İşte bu dedirten bir şeyler var duruşunda… Var olmak ve yaşama dâhil olmak bu olmalı dedirten… Öylesine hiç düşünmeden neler olacağını, geleceği ve geçmişi… Esir olmadan, olmuş ve olacaklara… Sadece var olduğu için, hayatta olduğu için gülümseyen bir şeyler var… Sanki suda kayıp giden bir gümüşi balık gibi öylesine bırakıveren kendini hayatın akışına…

Bulutlar aralanıyor içimde… Parlak bir güneş yakmadan ısıtıveriyor kalbimi…

Ve kollarımı açıyorum hayata tıpkı o umursamaz neşeli çiçek gibi… Öylesine, kendiliğinden…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hayatınızın tepesine çöken kara bulutların dağılmasına sevindim. Gerçi kalması mı iyi gitmesi mi bazen bilemiyor insan ama yine de sevindim ben. Unutmayalım ki bu bulutlarla yaşamak zorunda olan insanlar var! Yazı diliniz ve ifade gücünüz için sizi kutlarım... Diğer yazılarınızı da ilk fırsatta okuyacağım. Saygılar,

A y s a n c a 
 01.08.2006 19:57
Cevap :
çok teşekkür ederim...  02.08.2006 10:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 408
Toplam yorum
: 4068
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1085
Kayıt tarihi
: 17.06.06
 
 

Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster