Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

31 Temmuz '09

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
585
 

Özlemek yaşam şekline dönüştü...

Özlemek yaşam şekline dönüştü...
 

Yaşamın taşlarını yerleştirirken yollarıma, özlemler hep yanı başımdaydı..

Küçük bir kız çocuğuydum, özlemle tanıştığımda. Yaktığının yakmak olduğunu, acısının acı olduğunu anlayamayacak kadar küçüktüm. Bir tad vardı ağzımda, bir ağırlık vardı içimde, hasta olmak gibiydi, vitamini verilince ayağa kalkacak gibiydim, ilaçla tedavisi olacak gibiydi sızım, öyle sanıyordum o zamanlar ve öyle sanıyorlardı, minicik kalbimin özlemi kaldıramayıp yatakları düşürdüğünü anlayamıyorlardı, anlamıyordum, bildiğim bir duygu değildi ki bu..

Sonra tekrar tekrar hissettim bu duyguyu, anlamaya başladığımda büyüyordum. Adının Özlem olduğunu ve bana ağır gelen bu duyguyu tanıdım, içime yerleştirdim, yüreğimde bunun ağırlıyla yaşayamayacağımı, onunla savaşmanın beni yorgun düşüreceğini fark ettim, kabullendim onunla yaşamayı öğrendim…

Hep içinde yanan bir ateşle yaşamak gibi, söndürmeye çalışmak faydasız…

Zamanla rengi değişti sadece özlemin, her geçen zamanda yeni bir özlem türü eklendi yüreğime, her gelen özlem yakma şiddetini arttırdı, alıştığımdan olsa gerek korlar içinde yanan yüreğim hissetme güdüsünü kaybetmeden, özlemle yaşamaya, yanmaya devam ederek katıldı yaşama..

Özlemin yeni bir rengi eklendi şimdi yeniden, teselli olarak yaklaştıklarımda özlemlerin kahramanı oldu…

Özlemek yaşam şekline dönüştü artık, hayatın rengi oldu, yeni rengi……

**ÖZLEDİM SENİ…..

Özledim seni...
Ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.
Beynimi uyuşturuyor özlemin...
Çok sık birlikte olmasak bile
Benimle olduğunu bilmenin
Bunca zamandır içimi ısıttığını
Yeni yeni anlıyorum
Yokluğun,
Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp
Mütemadiyen bir boşluğa
Sabahları seni okşayarak başlamaları
Aksamları her isi bir kenara koyup
Seninle baş başa konuşmaları özlüyorum;
Oynaşmalarımızı,
Yürüyüşlerimizi,
Sevimli haşarılığını,
Çocuksu küskünlüğünü...
Nasılda serttin başkalarına karşı
Beni savunurken
Ve ne kadar yumuşak
Bir çift kısık gözle kendini
Ellerimin okşayışına bırakırken
Gitmeni asla istemediğim halde
Buna mecbur olduğunu görmek
Ve sana bunları söylemeden
''Git artık'' demek
''Beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
Kavuşacaksın mutluluğa''
Demek sana nede zor
Seni görmemek ve belki yıllar sonra
Karsılaştığımızda
Bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden...
Yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek....

** Can YÜCEL : Özledim Seni…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 127
Toplam yorum
: 448
Toplam mesaj
: 26
Ort. okunma sayısı
: 810
Kayıt tarihi
: 22.09.07
 
 

Sıcağıyla bilinen memleketimde bir kış gününde geldim dünyaya. Bütün tezatlıklar hayatımda farklı r..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster