Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Şubat '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
6865
 

Palyaço'nun gözyaşları

Palyaço'nun gözyaşları
 

Palyaçolar... Her zaman mutlu, her zaman eğlendirmeye hazır... Çocukların vazgeçilmezi. Kimi zaman elinde şeker, kimi zaman birkaç renkli balon. Boyalı yüzleri; kıvırcık, kabarık, rengarenk, bonus saçları. Hayal ettiğimizde hep böyle değil midir palyaçolar? Herşey harika, herşey eğlenceli, ne kadar güzel bir görüntü... Peki siz hiç ağlayan palyaço görmediniz mi?

Daha çok küçükken bayılırdım palyaçolara. Ta ki bir köşede elinde sigarasıyla düşünceli ve üzgün bir palyaço görene kadar... O zaman düşünmeye başladım; herşey göründüğü gibi mi? Gülen yüzlerin ardındaki hüzünlü gözleri, palyaçonun dolmuş gözlerini görmeye başladım bundan sonra.

Kalabalık dağılırken etrafından, palyaço bir köşeye siner. Çok kişilikli bir yalnızlıktır onunki, o andan itibaren. Bazen bir sigara yakar, düşünmeye başlar uzaklar dalgın. Herkesin sevgilisi bir palyaço; üzgün üzgün belki ödeyemediği faturalarını, belki ayrıldığı veya uzağındaki sevdiceğini düşünür. Belki de ağlar... O rengarenk boyalı suratı, taktığı peruk bile mutlu göstermeye yetmez onu. Maskeler ardına saklanmış bir insan ruhu onunkisi de neticede, belki de en zoru... Mutlu görünmek zorunda olan palyaço, belki de depresyonda yalnız kaldığında..

Aslında, artık düşünüyorum da etrafımızda fark edemediğimiz, henüz ağlarken görmediğimiz ne kadar çok palyaço var. Belki de hepimiz zaman zaman en iyi rol yapabilen palyaçoyuz. Bizi hayat mı bu hale getirdi? Bilmem, belki de...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Benan,ellerine sağlık.Gözlemlerine güzel yorumlarını da koyunca okuması gayet keyifli oluyor.O palyaçolardan etrafımızda o kadar çokki.Ne yazıkki çoğumuz palyaçoluk yapmak zorunda kalabiliyoruz.Sevgiler.

arslan.ilhami 
 03.08.2007 16:15
Cevap :
Sevgili arslan.ilhami Öyle ama yeni yeni şunu düşünmeye başladım.. Belki de arada bir bunu yapmak herkes için en iyisi oluyordur. Sevgiler...  03.08.2007 16:38
 

Sevgili Benan, palyaçoları konu alan bu yazınız her birimizin hayatının kısa bir kesiti gibi. Son cümleleriniz zaten buna vurgu yapmış. Ne diyorsunuz o son üç tümcenizde: "Belki de hapimiz zaman zaman en iyi rol yapabilen palyaçoyuz. Bizi hayat mı bu hale getirdi? Bilmem, belki de..." Çoğumuz yeni bir günle mesaimize başlarken bir bakıma palyaçoluk yapmaya başlarız. Bir satıcının müşteriye olan davranışı palyaçoluk değil de nedir? Öğretmenin sınıftaki tutum ve davranışlarının neredeyse tamamı... Ağlayan palyaçonun doğallığında olabilsek; işte gerçek hayat o... Doğru ve çalışkan insanlar palyaçoluk yapamazlar; yüreği sevgi ile dolu olanlar, fedakar anneler hep aynıdırlar insana ve hayata karşı... Gizlileri, saklıları yoktur onların; ne yapmacık severler; ne zorla güler ne de güldürürler; berrak bir akarsu gibi herkese yaşama sevinci sunmaya çalışırlar... Güldüren, eğlendiren palyaço olmak güzel; ağlayan palyaço olmak da güzel... Nerede yeni yazılarınız?!.. Selam ve sevgilerimle...

Cemal Hüseyin Çağlar 
 30.07.2007 18:01
 

geleneksel sirk yaşamında palyaco olmak en büyük mertebedir. Bir sirkde bir yığın gösteri ve o gösterilerin de uzmanları vardır. Ama palyacolar bütün o gösterileri yapıp palyaco olabilmişlerdir.

Engin Allı 
 16.06.2007 1:42
 

Her zaman açılmak zorunda galiba... Sevgiyle...

Barış 
 13.02.2007 21:48
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 14
Toplam yorum
: 32
Toplam mesaj
: 13
Ort. okunma sayısı
: 1651
Kayıt tarihi
: 29.09.06
 
 

1991 dogumlu binlerce gencten biriyim. Anne ve babamın ilk gözağrısıyım. İyi bir anadolu lisesinde o..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster