Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Mart '13

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
249
 

Peki ya sen diye başlayan sorular hep yarımlar

Peki ya sen diye başlayan sorular hep yarımlar
 

Peki ya sen semih ya sen?

Diye başladığım cümleler hep eksik hiçbirinin sonu yok çünkü bilmiyorum ki ben neyim!

Yazmak karanlıkta en karanlık en derin dehlizlerde bile nefes almak demek ya sonra? Başka hiçbir becerim yok bu hayatta ne sevmeyi becerebildim ne de en büyük hayallerimden biri olan öğretmen olmayı yeni hayatlara girip onlarda bir iz bırakmayı yeni bir şey öğrendiklerindeki yüz ifadelerine bakmayı. Dedim ya yazmaktan başka hiç bir becerim yok gerçi yazarlığımda bana kadar baksanıza şu yazıya…

Daha düne kadar ne hayal ne umut vardı nede yaşadığım bir hayat düşünsenize yazmak bile yoktu ben yazmayla çok geç tanıştım hayatımda o bile yokken ne yapıyordum peki ben?

İşte orası tam bir muamma…

Şimdi size bir hikaye anlatacağım ;

Kafanızda 17-18 yaşlarında pek sosyal olmayan içine kapanık çekingen ve yaşıtları gibi aşırı olmayan bir genç hayal edin.

Ettiniz mi peki başlayalım o zaman,

O minicik hayatında kalbinin puslu duvarları arasında paslı kapılarıyla baş başa, tek hayatı okul ve ev he birde her gece kurulan hayaller. Bu genç ne yazmanın tadını biliyor ne de ümidin neşenin adını elinde sadece avcunun terinde boğulmuş hayalleri başka hiçbir şeyi yok he birde yıllardır bir kişi eksik olan ailesi. Özde ailesi tam bu gencin ama onun en büyük hayali hatta öğretmen olup insanlara bir şey öğretmekten bile büyük hayali sadece dört harfli bir kelimeye karşılık yani “ABLA”

Sonra zaman her zamanki gibi akıp geçiyor gencimiz bir dizi serüvenden sonra iki yıllık bir üniversiteye gidiyor. Karanlıklar içinde bir kalp hayata yaşamaya umuda yabancı, sonra birden Allah bu gencin dualarını kabul ediyor ve bir melek giriyor hayatına güzel gözlü güzel yüzlü tatlı dilli pırıl pırıl tertemiz günahsız bir melek cebinden umutlarını çıkarıp koyuyor gencin o yorgun yıpranmış ellerine. Ve onu da bağlıyor kendi gibi hayata şimdi bu genç bir yazar olma yolunda ilerliyor başı döner diye koluna giren ablasıyla şimdi bu genç hayatı yaşıyor canından çok sevdiği ablasıyla doyasıya ve en önemlisi bu genç şimdi umut ediyor meleğinin verdiği umutlarını da canı pahasına koruyor çünkü o temiz o günahsız o melek biliyor…

Bu gençte her kardeş gibi arada ablasını üzüyor ama sonra çok pişman oluyor ama onu üzdükten sonra ne fayda… canı yanıyor uyuyamıyor  kabuslarında ablasını üzdüğünü görüyor o genç şimdi çok üzgün mutsuz ama o ne yaptıysa kalmamak için ablasız…

Neyse sayın okuyucular hikayem güzel mi bilmem dedim ya kendime kadar yazarım.

Ben o genç dünyadaki tüm ablalardan özür dilerim ve derim ki bir kardeşseniz eğer üzmeyin sakın ablanızı onun bir tebessümü inanın dünyaya bedel…

Başta dediğim gibi peki ya sen semih diye başladığım sorular hala yarım hep yarım…

TÜM KÖTÜ KARDEŞLER ADINA

TÜM MELEK ABLALARA

Selam sevgi ve saygılarla….

21.03.2013      20:13

GÖLCÜK

Cemile Torun bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhaba Semih kardeş,ne şanslı bir ablan var. Eline sağlık ben de bir ablan olarak okudum güzel yazını, sevgiyle yolun açık olsun

Cemile Torun 
 30.03.2013 23:12
Cevap :
bunu birde ona söyleseniz de varsa farkına ve üzmese daha fazla kardeşini olmz mı :) ayrıca sizin gibi iyi, temiz kalpli bir ablam daha olduğu için çok mutluyum bu güzel ziyaretiniz için sağolun dünyanın en güzel çiçeklerini bırakıyorum dnyanın en güzel ablalarından birine ...   31.03.2013 12:01
 

Hikayen güzel, ablalar her zaman affeder...siz yalnız değilsiniz, yalnızlığı tercih ediyorsunuz her seferinde. Şöyle başınızı kaldırıp bir çevrenize bakın, doğa ne güzel canlanmaya başlamış. O da bir zamanlar rüzgarlara, fırtınalara maruz kalmıştı. Dalları kırılmıştı, ama yeniden canlanıyor. Tıpkı sizin gibi...Selam, sevgi ve saygılarımla.

Sündüs Akkaya 
 24.03.2013 20:24
Cevap :
gerçekten haklısınız bazen yalnızlığı ben tercih ediyorum çünkü etrafımdaki sahte insanlardan bıktım çok kötüler ve çok can yakıyorlar. etrafımda bir iki tane benm tabirimle "gerçek insan" var onlarında olmadığı yerde tamamen yalnızım işte... umarım dediğiniz gibi ablalar her zman affediyordur benim affedilmeye ihtiyacım var kendi canımın acısına düşüp üzdüm ablamı ve şuan ne kadar pişmanım tahmin dahi edemezsini. değerli yorumunuz ve ilginiz için teşekkür ederim sizin gibi temiz kalpli bir bayana selam sevgi ve saygılarımı bırakıyorum demet demet gül ile birlikte ...  25.03.2013 9:31
 

Sizin gibi güzel düşüncelere sahip bir kişi kötü kardeş olamaz."Ben neyim" diye sormuşsunuz: siz Edebiyat Dünyamıza doğan, parlayan bir yıldızsınız. Böyle sevecen bir yüreği dolduracak bir sevgili çıksa sevmenin ve sevilmenin en güzelini verirsiniz. Kutlarım, selam ve sevgilerimi iletirim, Semih Kardeşime.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 22.03.2013 7:27
Cevap :
malesefki oldu nahide abla yalnızlık insana her şeşyi yaptırıyormus bunu anladım ve ne yazıktırki üzdüm ablamı inşallah affeder bu salak kardeşini :( bu iltifatlarınız için de çok teşekkür ederim layıkmıyım bilemiyorum... hayatta sevilmeye layık az insan var onlarında sevdikleri var bana yalnızlık bir kader gibi atamıyorum. selam sevgi ve saygılarımı iletiyorum nahide ablama...  22.03.2013 11:53
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 73
Toplam yorum
: 169
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 313
Kayıt tarihi
: 26.01.13
 
 

" Terra : Yeni Dünya " kitabı yazarı... Bilim kurgu hayranı ... ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster