Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Kasım '07

 
Kategori
Aile
Okunma Sayısı
607
 

Prensesim ve ben

Prensesim ve ben
 

Prensesim bu satırları bana yazarken ben ne yazık ki onun yanında değildim evet, en zor olanı da bu satırları okurken prensesimin bana olan özlemini, SABRININ TÜKENİP GİTMEKTE OLDUĞUNU hissettiğim O ANI yaşadım, derinden ve her kaybettiğim saniyenin pişmanlığını, hayatımın geri kalanını feda edecek kadar hissettiğim.............

Anneme;

Seni mutsuz yolların karanlığında değil, umut dolu bir dünyanın saçtığı ışıkla aydınlanan yolun başında bekleyeceğim.

Sonsuza kadar.

Sen benim gördüğüm en güzel düş, uyanmaktan korktuğum en güzel rüyasın annem.Seni unutmak mı zor değil ama imkansız, çünkü sen unutuldukça hatırlanan anlatıldıkça bitmeyensin.

Ne senden başka bir sen, nede benden başka bir ben yok sadece ikimiz.Herkes aşık olur ve bende sana aşığım annem.

Unutma ki sen benim meleğimsin, ve hep o incecik düşünen, yüreğindeki kırgın ve masum çocuk halinle incitmeye kıyamayacağım Dünya Meleğim....

Sevgili kızım;

Zor günler pusu kurmaktan.sinsice yaklaşmaktan hiç bir zaman vazgeçmeyecektir.

Ne zaman bencillik oyunu oynamayı öğreniriz, işte o zaman zamanın bizi acıtmasına izin vermeyiz belki, ama bunu ne sen ne de ben yapabildik.

Erken çıkılmış bir hayat yolculuğunda üst üste ağır darbeler almış Prensesim, YERYÜZÜ TANRIM, BİRİCİK KIZIM.

Oyuncak anahtarlarla kapılar açılabilir mi ?

Açılmaz herhalde ama biz o oyuncak anahtarla açmayı bile öğrendik, gülümsemelerimiz artık musluk yansımalarında değil kırık aynalarda değil biz artık kahkaha atmayıda öğrendik.

''Birgün insanlar virgülü kaybetmişler, o zaman zor cümlelerden korkmuş ve basit ifadeler kullanmaya başlamışlar.

Cümleleri basitleşince düşünceleride basitleşmiş.

Bir başka gün ise yumuşatma işaretini kaybetmişler.Alaçk bir sesle ve ses tonlarını değiştirmeden konuşmaya başlamışlar.Artık ne bir şeye kızıyor nede birşeye çok seviniyorlarmış.Üstelik onca heyecana rağmen en ufak bir heyecan yaşamamaya başlamışlar.

Bir süre sonra;soru işaretini kaybetmişler ve soru sormaz olmuşlar.Hiç bir olumsuzluk yada olumlu ne varsa hiç olmuş onlar için, ne kainat ne kendileri yokmuş gibi davranmaya başlamışlar.

Birkaç sene sonra iki nokta üstüste işaretini de kaybetmişler.bu kez davranış sebeplerini birbirlerine açıklamaktan da vazgeçmişler.

Ömürlerinin sonlarına doğru, ellerinde yalnız tırnak işareti kalmış.Çünkü kendilerine has tek bir düşünceleri dahi kalmamış, sadece başkalarına ait olanlarla yetiniyorlarmış''

Sona doğru ünlem işaretinide kaybetmişler ve KEŞKE!!!!!!!!!!!!

Kendi bildiğimizden şaşmasaydık demişler.

Keşke demekten ne kadar nefret ederim bilirsin, biz öyle yaşamaktan çoktan vazgeçtik K.... dememek için.

Sen ‘’Birgün gözlerimden damlayan güller kader yerine zafer taşıyacak.Ve o zaman safir Gül’üm tüm zerafetiyle yürüyecek kendi dünyasında’’

Çünkü tüm güzel masallar ve rüyalar sadece olmayan ülkelerden gelmiyor

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Nerissa, insanı ümitlendiriyorsunuz; sizi okudukça hala hayat -zevkle- yaşamaya değer gibi geliyor. Bakışlarımızı ve hayatımızı tek noktaya odaklamayıp bakmamız gereken bir sürü şey olduğunu hatırlatıyorsunuz. Babanız ve kızınız için yazdığınız bu iki yazı için sonsuz teşekkürler.

Primat 
 16.05.2008 13:57
 

Hani derlerya BENİ UMUTLARIMIN BİTTİĞİ YERE ASIN! seni umutlarının bitiği yere bile asamazlar buna kimse cesaret edemez. içinde ki o için öyle sevgi ve öyle sonsuz aydınlığın ve öyle bir ihtişamlı ki ifadesiz kalıyorum yaşadıklarını ve hissettiklerini sözcüklere böyle yalın böyle duru böyle RONYA (berak) aktarmana hisslerin bir SERAMONİ misali sen yazdıkça yazılarda kayboluyorsun ben okudukça yazdıklarında kayboluyorum... (Siyabend)

Siyabend 
 19.02.2008 22:12
 

Sen dünyaya gelmiş kanatsız bir meleksin yüregindeki sesi duyuyorum bir duygu ve bir düşünce ancak bukadar güzelikte yazıla bilir kızının ve senin yüregine saglık yzılarının takipcisi olucam

Hakan Kaya 
 27.01.2008 20:56
 

İşte hayatı tanımak vede hayata tutunmak bu olsa gerek. İnanın örnek teşkil edecek bir yaşantınız var ve ne mutlu ki varsınız...

cemil... 
 30.11.2007 7:58
Cevap :
Ben size teşekkür ederim, Tekrar okumaktan mutlu olmanıza sevindim ayrıca dikkat ettiniz mi bilmiyorum,Polyanna ve Donkişot 200 kez okunmuş ve son ikiyüzü siz tamamlamışsınız, tekrar teşekkür ederim. sevgiler.  03.12.2007 13:28
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 10
Toplam yorum
: 44
Toplam mesaj
: 9
Ort. okunma sayısı
: 738
Kayıt tarihi
: 02.10.07
 
 

1966 doğumluyum. Lise mezunuyum, hayatımın bir bölümünü daha doğrusu altı yılını +yurt dışında geçir..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster