Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

30 Mayıs '16

 
Kategori
Kültürler
Okunma Sayısı
168
 

Radyolu yıllar.

Radyolu yıllar.
 

görsel internetten alınmıştır


Yıllar öncesi güzel bir bahar sabahında  güne merhaba diyen bir aile.

 Evde kadın çocuk kucağında sabah kahvaltısı hazırlamakla meşgül.

Çocuklar yeni uyanmışlar ve  sesleri evin her yanında.

Dört çocuk uyanmış en büyükleri abla uyuyor.

Kadın çocuğunu kızının yatağına götürdü '' kardeşini bak biraz yemek zamanı sen yine uyuma numarası

yap ,hemde bu gürültünün  içinde.''

Kızı yatakdan kalkıp , küçük kardeşini kucağına aldı diğerlerinin yanına gitti 

 

.Kahvaltı sofrası hazırlıkları..kızarmış ekmek kokusu..

Radyodan gelen üzel bir türkünün nağmeleri evin içindeki seslere karişmış.

Evin en büyğü dede leriydi ,  radyo dinlemeyi çok severdi.

Bir yaşam  şekli olmuştu onun için. Derken radyonun sesi biraz daha açıldı.

''Günaydın sayın dinleyicileriniz şimdi yurttan sesler korusunudan türküler programına başlıyoruz''

Türküleri dinlemeyi severdi..

Evdeki gürültüye edenin  müdahalesi gecikmedi.  Susun,  gürültüyü azaltın, kahvaltınızı yapın.

Çocuklar susardılar ama birazdan yine kendi havalarına dönerlerdi.

 

Dede  evde otoriite demekti..

Çocuklarla mesafeli dursada . onlarla birlikte sohbetler eder, oyunlar oynardı.

Bazı günler aksileşir odasına çekilir yıllar önce vefat eden eşinin yokluğunu hisseder ,

yanlızlık zor  diye kederlenirdii..

Sadece dede değildi mesafeyi koruyan

Baba da çocuklarına belli bir mesafeyi korumaya dikkat ederdi...

Geleneksel yaşam da büyüklerin yanında çocuklarına .canım kızım, canım oğlum..deyip sevgi

göstermeseler de , çocuklar bilirdiler  sevildiklerini .

 

Evde  güne   radyo ile başlanırdı ya.

 Evde iki radyo olsa ne güzel olurdu.

Bir radyo vardı ve evin en büyüğünün  (evin büyük  babası, dedesi ) denetimin de ve kontrolün de idi.

Radyo dedenin  odasında rafda durur.Ve dedenin kulakları biraz ağı işitiğinden sesini çok açardı.

Radyo yaynınların program akışını iyice öğrenmişler, günün zaman ayarlamasını programlara

uydurmaya çalışılardı.

Sabah köylüyü,  çiftçileri aydınlatıcı bilgiler içeren programları yayınlanırken  , programda yurdun her

yöresinden türkülerle  renk katılır türküler zevkle dinlenirdi.

Derken ev halkının pek sevdiği,  Yuttan sesler topluluğun türküler programı  yayına başlardı.

Türküller her yöreden  Ege den..Akdeniz den..doğudan...batıdan.  türkülerimiz.

Anadolu'nun ezgileri..her biri farklı bir duygular yaşatırdı.

Türkülere .eşli ederken.Dilek tutardılar..

Dede torunlarıyla olmaktan memnun  '' söyleyin  bakalım ilk türkü kimin şansına olsun.''

Sıraya koyardılar  .Dede için..baba  için..anne için..ve çocuklar  için.

Kimi şansına küser  türküyü kendine yakın bulmaz, kimi sevinir  mutlu olur ..sevdiği türküyü dinlerken..

 

Zaman  ilerlerken,  arkası yarın başlamak üzeredir.

Bir  öykü,,bir anı..bir  roman .radyoda canlandırılır.dı.

Görüntüsüz tiiyatro..

Dede bazen kıssa da bundan ne anlarsınız desede radyoyu evdekilere  verir,odasına çekilirdi.

İşler güçler ona ayarlanır, yarım saat yada kırkbeş dakikika  arkası yarın dinlenirdi.

 

Radyo hayatın akışında önemliydi.

Haberler o kututnun içinde..Dünya o kutunu içinde..

Kocaman bir dünya   sihirli kutunun içinde  odalara evlere girerdi.

 

Bir yaşam şekli idi radyolar..

Displinli..ölçülü...saygılı. vefalı....

Mutluluğun küçük şeylerde saklı olduğu,

Sevgilerin bir bakışda...bir sözde...bir gülüşde

Bağlılığın sorgulanmadığı bilindiği yaşandığı,

Hayatı biz diyerek yaşamanın hayatın anlamını oluşturduğu  yıllardı.

 

Yaşamlara  hoş bir seda bırakan,

Ve çok uzaklarda kalan radyolu yıllara.

 

birsen yn

Çiğdem Timur, Mavianne, Tülay EKER bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ne güzeldi eski günler...Biz de çok radyo dinlerdik.Hele ben,uykuya bile radyoyla dalardım.Harika bir yazıydı sevgili Birsen hanım.Sevgiler,selamlar...

fisun gökduman kökcü 
 20.11.2019 11:25
Cevap :
Merhaba Fisun hanımcım...Birkaç gün önce memleketeydim.Eski dostlar.. arkadaşlar..akrabalar bir aradaydık.. tv de radyo kanalını açtık.çok güzel bir akşam oldu geçmişe bir ylculuk türküler .şarkılar..sohbetler.şiir dinletileri...ara sıra evde radyoyu misafir etmek gerek.sevgiler..selamlar...  21.11.2019 18:31
 

Birsen hanım harika nostalji tadında bir blog yazısı okudum beni çocukluğuma götürdü, bir ses tonunun insanı tüm duygulara heyecan, üzüntü, korku vb. yönelmesini yaşadık biz, ertesi yarın dediğinde üzülür, sabırla o zaman dilimini beklerdik, bir yaprak misali idi uçtu gitti yıllar. Nitelikli idi, güzeldi. sevgi, saygı ve selam ile.

Nizamettin BİBER 
 05.06.2016 10:42
Cevap :
Çok teşekkür ederim.Yıllar öncesinin elde edilmesi zor olan o ölçüde değerli olan her şey hayatımızda izler bırakmış. İyi dileklerimle.  05.06.2016 17:54
 

Çok eski günlere götürdü beni bu blog. Radyolar, sonra pikaplı radyolar ve en sonunda radyo teypler çıktı. Sanıyorum en güzeli radyoydu, bazen kısa dalgada BBC dinler, ortaokul İngilizce bilgimi geliştirmeye çalışırdım. Ben de radyo tiyatrosu üzerine bir şeyler yazmayı düşünüyordum. Selamlar.

Güz Özlemi 
 01.06.2016 9:53
Cevap :
Çok teşekkürler.Radyo tiyatrosu hafta sonları yayınlanırdı..Ve çok beğeniyle dinlerdik. Siz yazınızı yazın bizlerde okuyalım. İyi dileklerle.  01.06.2016 16:59
 

Radyo, çocukluğum, mahallem, tangolar, şarkılar, türküler, arkası yarınlar. Tane, tane, okunan radyo gazetesinden, tutulan notlar. Kıbrıs'taki gazetelere manşet olacak haberler, daha neler... YÜREĞİNİZE SAĞLIK, ADADAN SEVGİLER.

Göksel47 
 31.05.2016 19:23
Cevap :
Güzel duygular her daim yaşama yol olsun.Teşekkürlerimle Ada ya selamlar.  01.06.2016 16:53
 
 
Toplam blog
: 43
Toplam yorum
: 274
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 388
Kayıt tarihi
: 13.03.13
 
 

Evli  İki çocuk annesi ve emekliyim . ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster