Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Şubat '07

 
Kategori
Kitap
Okunma Sayısı
4037
 

Rahatı kaçan ağaç

Rahatı kaçan ağaç
 

Yıllar önce ben, daha gençken henüz, şiire merak salmışım da küçüklükten gelen bir hevesle, şiir kitapları alıyor, okuyorum. Bir zaman da, bir şehirlerarası yolculuğumda, yol kitapları bulundurdum yanımda. Halende bir-iki kitap alırım yanıma. O seyahatlerden birinde, seyahat çantama kitap koymayı unutmuşum, daha otobüsün kalkmasına vakit de var. Başladım bir kitapçı aramaya. Buldum da. Uygun kitap ararken gözüme dış kapağı yeşil, üzerinde bir ağaç resmi ve iki satır ezcümle dikkatimi çekti. Adı da ilginçti. Önce görmedim sahibinin adını. İsmi cezp etti. Şöyle bir karıştırdım. Bir de baktım bir şiir kitabı. Serde de var ya hafif meşrep şairlik, mıknatıs gibi çekiverdi beni kendine. Ayaküstü bir şiirini okudum rasgele, çok hoşuma gitti hemen aldım. Kitap Melih Cevdet Aday’ındı. İsmi : Rahatı kaçan Ağaç.

Daha henüz seyahatin 1. saatindeydim ki, kitap bitmişti. Ağzımın kenarında kalan yemek bulaşığı gibi dimağımda tatlı bir hoşnutluk bırakmıştı. Çok etkileniştim. Aday’ın başka şiirlerini, kitaplarını da okumuştum ama bu kadar etkilenmemiştim. Demek ki kendimi vererek okumamışım diye düşünmüştüm. Öyleyse, kendimi vererek başka kitaplarını da okumalıydım. Evet öyle yapmalıydım ama bunun için seyahatimi sonlandırmam yada iner inmez hemen bir kitapçıya girmeliydim. O zamanlar kitaplar bu kadar da pahalı değildi. Öyle de oldu, başka kitaplarını da aldım daha sonra, kütüphanemde güzel bir yer edinecek olan. Ve yazacağım şiirlerde bana rehber olacak olan.

Sonraki yıllarda, benzer özellikte şiir yazan yazan başka şairlerin de kitaplarını aldım, okudum. Can Yücel gibi, Ümit Yaşar Oğuzcan gibi, Can Yücel gibi, Nazım gibi… Ve sonra şiir yazdığımı zannettiğimi keşfettim. Yani yazdıklarına şiir diyen ben, aslında satırları karaladığımı anladım, hele ki Nazım gibi bir üstadı bir kez daha, bir kez daha keşfetmişken. Ne yalan söyleyeyim, şiir yazmıyormuşum ben. Şöyleydi o şiir :

Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adını bile duymamış
Tanrının işine bakın.
Geceyi gündüzü biliyor
Dört mevsimi, rüzgarı, karı
Ay ışığına bayılıyor
Ama kötülemiyor karanlığı.
Ona bir kitap vereceğim
Rahatını kaçırmak için
Bir öğrene görsün aşkı
Ağacı o vakit seyredin.

Sanki bendim o ağaç. Rüzgarı, yağmuru, karı bilen, tanıyan, karanlıktan korkmayan, hatta karanlıkta dolaşan, ay ışığında huzur bulan. Belki de dört mevsimi karanlıkta yaşayan. Göbekten bağlanmışçasına bu şiire, büyük puntolarla yazılmış bir şekilde, büyük boyutlarda bir resim olarak astım odama bir süre, karakalem yapılmış bir ağaç resmi ile..

"Melih Cevdet 'Rahatı Kaçan Ağaç' adlı şiirinde mesut bir ağaçtan bahsediyor. O ağaç mesuttur; çünkü saadet kelimesini bilmiyor. Sadece, tabiat içinde yaşıyor. Tabiatsa güzeldir, sevilir; tabiat içinde, ancak mesut olunur. Halbuki insanlar içinde yaşayan, insanlardan gönül çekmeyi, dert çekmeyi öğrenen insan kolay kolay mesut olamaz. Ağacı, kuşu, karıncayı kıskanır. Melih Cevdet de aynı kıskançlığı duyuyor" diyor Orhan Veli bu şiir için. Ne de güzel yorumlamış : Aslında saadet kelimesini bilmeden yaşayan bir ağaçtır o ağaç diyor ve şairin bu ağacı kıskandığını tasvirliyor. Yoksa o ağaç da şairin kendisimidir benim gibi.

Bu kitabı muhakkak okuyun. Kitaplığınızda da bulunsun. Eminim siz de çok memnun kalacaksınız. Ve hakkında birkaç kelime karalayacaksınız. Sizin de rahatınız kaçacak mı bilmiyorum benim gibi, kıpır kıpır olacak mısınız ? Onu da bilmiyorum ama şunu çok iyi biliyorum : Ağzınızın kenarında kalan bir tatlı bulaşığı gibi sürekli yalanacaksınız. Keyifli bir tat alarak…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

O kitabı ben de okumuştum. Sonra birine verdim, ödünç olarak; lakin geri dönmedi. Can yücel'in babası için yazdığı bir şiiri vardır; ben de sizin gibi bir yolculuk esnasında o şiirden çok etkilenmiştim. (Ama sanırım en favori şairim Atilla İlhan. Sonra Arkadaş Z. Özger geliyor.)Şiir güzel birşey..

Nazan Adıgüzel Köseoğlu 
 08.02.2007 13:56
Cevap :
Şiir başka birşey gerçekten. Can Yücel ve Atilla İlhan'ın ben de de yeri başkadır. Yeni şairler de arkdan geliyor. Bu da beni sevindiriyor. Yoksa kaybolup gidecek bu tür. Sahip çıkmak gerek.  08.02.2007 15:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 671
Toplam yorum
: 745
Toplam mesaj
: 86
Ort. okunma sayısı
: 2529
Kayıt tarihi
: 26.06.06
 
 

Anadan doğma bir İzmirliyim ve bu şehirli olmaktan gurur duyuyorum.. Hem bu şehirde doğmuş, hem b..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster