Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Şubat '09

 
Kategori
Resim
Okunma Sayısı
18624
 

Resim akımları

Resim akımları
 

V. GOGH


Resim tarihi aslında insanlığın düşünce ve duyuş tarihidir de. İnsanın gelişimine paralel yaşanan sosyolojik, ekonomik, bilimsel gelişime bağlı olarak resim akımları doğmuştur. Bu yüzden her dönem kendi resmini oluşturmuş, bu döneme bir isim verilmiştir. Bu resim akımları aslında o dönemde yaşayan insanların düşünce ve bakış açılarını, dünyayı algılama biçimlerini de sergiler. Bu yüzden dünyanın gelişim tarihinin de belgeleridirler. Şimdi bu akımları alfabetik sırayla kısa kısa değinmek istiyorum.


ART NOUVEAU: 21. yy’da ortaya çıkar. Gündelik kullanım eşyalarına ve nesnelerine yapılan süslemeleri sanat olarak kabul eder. Daha çok mimari süslemelerde ortaya çıkmıştır. E. Munch, A. Gaudi, akımın uygulayıcılarıdır.


BAROK RESİM AKIMI: 17-18. yy’da etkisini sürdüren bir akımdır. Akılcılığın, düzenin yerine heyecan, ışık-gölge etkileri, mekan derinliği almıştır. Dini konuların, abartılmış ölçülerle taşkın duyguların, mitolojik ögelerin konu edildiği resimlerdir. Bu yönde resim yapan ressamlar: Rembrand, Rubens, Bernini’dir.


DADAİZM RESİM AKIMI: 20. yy başlarında Avrupa ve Amerika da etkili olan Dadaizm geleneksel değerlere ve savaşa karşı bir başkaldırı olarak doğmuştur. Hatta sanata karşı çıkan bir sanat akımıdır. Bu akımın sanatçıları: A. Breton, Tzara, j. Arp, M. Duchamp, Picabia’dır.


EKSPRESYONİZM (Dışavurumculuk) : 19. yy’da ortaya çıkar. Şiddetli ve abartmalı biçim çarpıtmalarıyla ifade edilen resim akımıdır. Hayatın içinde insanı sıkıştıran her şeye karşı tepkiyi dile getiren ifadeci bir resim akımıdır. Resimlerde ortak düşünceye dayanan bireysellik vardır. V.Gogh, Picacco, Kandinsky, Klee, Duchamp, Delaunay, Chagal bu akımın ressamlarıdır.


EMPRESYONİZM (İzlenimcilik): 19. yy’da ortaya çıkan akımda görüntü ya da düşünce olarak algılanan her şeyin insanda bıraktığı izlenimleri resimlemeyi benimsediler. Görsel dünyayı ışık içinde eriterek, renklere bölerek duyusal algılarmış gibi kabul ederek resmeden akımdır. Uygulayıcı ressamlar: A. Sisley, C. Monet, A. Renoir, E. Degas, E. Manet’dir.


FOVİZM (Yırtıcılık): 19. yy ikinci yarısında bireysel düşüncenin keskin bir ifadeyle dışa vurulduğu resimlerdir. Çarpıcı renklerin yan yana kullanılmasıyla sert ifadelerin yer aldığı resimlerdir. Saf ve parlak renkli boyaları tüpten çıktığı gibi resim yüzeyine uygulayarak yaratılan patlama duygusu bu akımın özelliğini oluşturur. Gauguin, Matisse, Derain bu akım doğrultusunda resimler yapmıştır.


FUTURİZM (GELECEKÇİLİK) : 20. YY sanayi yaşamındaki hareket ifadesine yönelmiş resimlerdir. Yaşamdaki hareket, değişim ve dinamizmin sanata da yansımasını savunurlar. Fütürist sanatçılar çağın hızlı hareketini ve makineların şiirsel ritmini resme aktarmak istemişlerdir. M.Duchamp, G. Balla, Boccioni, G. Severini bu akımın ressamlarıdır.


GOTİK: 13. yy’da ortaya çıktı. Özellikle fresk tarzı resim öne çıktı. Vitray, kitap bezeme, stilizasyon, soylu kişilerin yaşantıları kişisel yorumlarla resimlenirdi. Giotto, V. Eyck, en önemli temsilcileridir.


HAPPENİNG: 1960’larda ortaya çıkmıştır. Önceden tasarlanmamış, anlık dürtülerle yönlendirilen ve bir grup tarafından gerçekleştirilen eylem sanatıdır. İzleyicinin de aktif katılımı ile gerçekleşir. Bu sanatsal aktivitede slayt, ışık, ses, tad gibi biyolojik etkileşimler de söz konusudur. Kaprow, s. Brisley, R. Whitman bu yönde eserler sunmuştur.


KAVRAMSAL SANAT: 1960-70’lerde ortaya çıkar. Geleneksel malzemelerin ötesinde, video, ışık, ses ve görsel efektler kullanarak oluşturulur. Uygun malzeme, gereçler kullanılarak, planlama ve verilecek mesaj önceden belirlenir. Her şeyden önce bir fikir önerir, bir mesaj verme kaygısı güder. H. Flynt, en etkin uygulayıcısıdır.


KONSTRUKTİVİZM: 20. yy başlarında Rusya’da ortaya çıkmıştır. Çağdaş malzemeleri kullanarak, değişen şartlara uygun yeni bir estetik yaratmak amacıyla ortaya çıkar. Genellikle endüstriyel malzeme ve teknikleri yücelten, geometrik kompozisyonlar resmedilmiştir. Malevich, L. Moholy, N. Gaby bu yönde eserler vermiştir.


KÜBİZM AKIMI: 20. yy başında ortaya çıkar. Doğadaki nesneleri silindir, küp, koni gibi geometrik ögeleri resim tablosunda saydam parçalara ayrıştıran analizci bir resim akımıdır. Belli bir nesne/figürü çeşitli açılardan görüp, göstererek resimler. Ressamlar çevresindeki her şeyi geometrik biçimler olarak görüp resimlediler. Kübizmde varlıkların geçici anlamlarını değil, değişmeyen özlerini çeşitli açılardan resmeder. En önemli temsilcileri: Cezanne, Picacco, Braque, Gris, Leger’dir.


MANİYERİZM: 16. yy’da toplumsal gerilimler sonrası ortaya çıkan akımda mekan derinliğine önem verilir. Fantastik resimlerdir, figürler havada asılı duruyor sanısı uyandırır. Deformasyona uğramış insan figürleri ve meyve, bitki, hayvan motifleri birbirine kaynaşmış kütleler halinde resmedilmiştir. Sürrealizmin kökenini oluşturur. El Greco, R. Fiorentino bu akımın ressamlarıdır.


METAFİZİK RESİM: 19. yy’da ortaya çıkmıştır. Nesneler yalın ve saygın bir anlayışla resmedilmiştir. Resimde hareketi reddeder. Resimler akılcılıktan ve mantıktan uzak, tamamen düşlerden oluşan kompozisyonlar hakimdir. C.Carra, Chiricco bu akımın ressamlardır.


MİNİMALİZM: En yalın örneklerle açıklık ve sadelikten duyulan zevki vurgular. 20. yy’daki üretim bolluğu ve çeşitliliğe tepki olarak doğmuştur. Yalınlıktaki uyumun nesnel dünyada da uygulanmasını savunur. En bilindik temsilcisi K. Malevich’tir.


MODERN SANAT: 19. yy sonlarından başlayarak 20. yy özelliklerini yansıtır. Modern sanat gelenekselleşmiş kurallara ve kalıplara bir başkaldırıdır. Kişisel bakış açılarının öne çıktığı, alışılmış olanın ötesine geçen eserler üretilir. Yeni izlenimcilikten op-arta kadar uzanan akımları içinde barındırır.


NAİF RESİM: Ressamlar doğa gözlemlerini bir çocuk saflığı taşıyan duyarlıkla resmederler. Titiz bir işçilik ve kendine özgü renk duyarlığıyla yapılan çoğu da peyzaj konulu resimlerdir. Dünyadaki temsilcileri H. Rousseau, ülkemizde ise Fahir Aksoy, Yalçın Gökçebağ önemli temsilcilerindendir.


NATÜRALİZM (DOĞALCILIK): 19. yy sonu ortaya çıkan sanat akımında nesneleri olduğu gibi betimleme anlayışı önem kazandı. Natüralizm dönemin bilimsel deney ve gözleme dayalı Darvinci anlayıştan etkilendi. C. Corot, C. Monet, C. Pisarro bu yönde resimler yaptı.


NEOKLASİZM: 18-19. yy’ da etkisini sürdürmüştür. Barok sanatının aşırı süslemeciliğine duyulan bir tepki sonucu ortaya çıkmıştır. Işığın getirdiği etkilerden uzak, perspektif ve derinlik aramayan, arka plana ağırlık veren resimlerdir. Bu dönemin sanatçıları: İngres, Thorvaldsen’dır.


OP-ART: 1960 larda gelişmiştir. Derinlik veya üç boyutluluk yanılsaması yaratmayı amaçlayan resimlerdir. Optik aldanmalara dayanan çalışmalardır. Resimde bilimsel olarak düzenleme önem kazandı. Vasarely, R. Soto en önemli temsilcilerindendir.


POP-ART RESİM AKIMI: 1960 lardan sonra ortaya çıkan resim akımında her şey resmin malzemesi olabilir. Kolaj resimlerin sıkça yapıldığı dönemdir. Tüketim dünyasının malzemesi olan her şey sanatın konusu olabilir. Konserve kutuları, gazete resimleri, gündelik kullanım araçları resmin içinde yer alır. Bu akımın en bilindik ressamları C. Oldenburg ve Vasarely’dir.


POST EMPRESYONİZM (Art izlenimcilik): 19. yy’da ortaya çıkar. Empresyonist tarzda resim yapan sanatçılardan bazıları, izlenimci kuralların ötesine geçerek kişisel tavırlarını da koyarak özgün ifadeler oluşturmuşlardır. Bu akımın temsilcileri Van gogh, Gauguin, Lautrec’dır.


PUANTİZM (Noktacılık): 19. yy’da ressamların tuval yüzeyine küçük noktalar halinde uyguladıkları renkler seyrederken göz tarafından kaynaştırılarak farklı renk algıları oluşturulur. Puantistler bir bakıma bilimsel yöntemle renk karışımı uygulamışlardır. Renklerin yan yana geldiğinde oluşan etkileri araştıran bir akımdır. Seurat, Signac bu akımda resimler yapan ressamlardır.


PÜRİZM (Arıtıcılık): 19. yy akımıdır. Püristler yarattıkları açık, temiz, saf ve düzenli biçimlerle makine çağını yansıtmak istiyorlardı. Nesneleri çizgisel ve yapısal özellikleriyle yansıtmayı amaçlıyorlardı. Böylece nesnelerin ışık ve gölgenin aldatıcı etkilerinden kurtulacağını savunuyorlardı. L. Corbusier, A. Ozefant bu akımın en önemli temsilcileridir.


REALİZM (gerçekçilik): 19. yy’da ortaya çıktı. Ressamlar gündelik hayatın içindeki sıradan karakterleri gerçeğe uygun resmeder. Toplumsal sorunları konu eden resimler yapılmıştır. Hayatı ve doğayı gördükleri gibi tüm çıplaklığıyla yansıtmışlardır. Courbet, Rousso, Corot, Daumier bu akımın ressamlarıdır.


ROMANTİZM: 18-19. yy’da etkinliğini sürdürmüş bir akımdır. Duyguların ağırlıklı işlendiği resimlerdir. Çağın akılcılığı ve maddeciliğine tepki olarak bireye, öznelliğe, düş gücüne, kişiselliğe önem verir. Uyum, düzen, akılcılık gibi klasik eğilimleri reddedip, sanatçılar kendi iç dürtüleri doğrultusunda bir üslupla resim yaptılar. Goya, Delacroix bu yönde ürünler vermiştir.


RÖNESANS: 15.yy.da ortaya çıkmıştır. Ortaçağ resim anlayışındaki dini motifleri geride bırakıp, doğaya, hayata ve insana dair tüm konular resime girmiştir. “Yeniden doğuş” anlamına gelen Rönesansta sanat ve bilim alanında önemli gelişmeler yaşandı. Resimde perspektif uygulanmaya başlandı. Sanat yeniliklere açıldı. Çeşitlenen konuların yanı sıra ressamlar kendi iç dünyalarını, düşlerini resimle ifade etmişlerdir. Bireyin önem kazandığı bu dönemde insan vücudu ve anatomik çalışmaların yapıldığı tablolar yaygındır. L. Vinci, Giotto, A. Dürer, Michelang, , Tziano en özgün eserler veren sanatçılardır.


SEMBOLİZM: 19. yy. sonlarında ortaya çıkmıştır. Bireyin duygusal yaşantısını simgelerle ve örtük bir dille anlatmayı amaçlar. Sanatın günlük hayat değil, düş ve kurguyla uğraşmak olduğunu, gelişmesinin de anlatım yollarını inceltmeye bağlı olduğunu savunan bir akımdır. Bu düşünce ve duyuşlarını belli renk ve biçimle temsil etmişlerdir. En tanınmış temsilcileri G. Klimt, O. Redon, D. Fredrich’dir.


SOYUT EKSPRESYONİZM: 20. yy’ın akımlarındandır. Anlık duyarlıkla tuvali boyamanın bilinçaltını resme dökmek olduğunu savunuyorlardı. Resmi, anlık duygularını hiçbir biçime bağlı kalmadan boyayı tuvale rasgele akıtarak boyuyorlardı. J. Pollock, W. Kooning, F. Kline en tipik eserleri yapmışlardır.


SOYUT RESİM AKIMI: 20. yy’da ortaya çıkmıştır. Resimde dış nesnelere ihtiyaç olmadığını; resimsel, görsel heyecanların soyut bir çizgi ve renk diliyle aktarılabileceğini ileri süren akımdır. Çizgi ve renklerle tuval üzerinde sınırsız duyarlık alanları yaratan resimlerdir. Ressam kendi içsel duyuşları ve anlamlandırmalarıyla resim yapar. Bu akımın ressamları Kandinsky, Klee, Mondrian, Macke, Marc’dır.


SUPREMATİZM: 20. yy. başlarında ortaya çıkar. Resimi nesneler dünyasının yükünden kurtarmak gerektiğine inandığı için geometrik biçimlere sığındığını savunur. Geometrik biçimlerin: daire, dörtgen, üçgen gibi kullanıldığı saf bir resim soyutlamasını amaçlar. Akımın lideri Kasmir Malevch’dir.


SÜRREALİZM (Gerçeküstü Akımı): Bilinçaltının resimlenmesidir. Aklın denetiminden kurtulup, bilinçaltını yansıtmak önemlidir bu akımda. Resimde/sanatta akıl ve mantığın yetersiz olduğunu öne süren sürrealistler, bilinçaltına, ruhun derinliklerine inmeye çalışarak gerçeğin sınırlarını genişlettiklerini savunurlar. Freud kuramını sanatla birleştiren resimlerdir. S. Dali, J. Miro, M. Ernst bu akımın en bilindik ressamlarıdır.


KAYNAKLAR: 1) Resim sanatının tarihi - Sezer Tansuğ

2) Sanatın Öyküsü -Norbert Lynton

3)vikipedia

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

neden yazıları kopyalayamıyorum?

merve safak 
 19.12.2009 22:49
Cevap :
Onu ben de bilmiyorum, Milliyet blog yöneticilerine sormak gerek Merve hanım. Belki yazarın onayı olmadan yazısını alıntılamayı engellemek içindir. Hoşçakalın  20.12.2009 15:32
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 32
Toplam yorum
: 31
Toplam mesaj
: 14
Ort. okunma sayısı
: 5806
Kayıt tarihi
: 11.07.08
 
 

İzmirliyim. İstanbul Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi mezunuyum. Serbest çalışan diş hekimiyim. M..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster