Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Kasım '16

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
341
 

Saatleri ileri mi alıyorduk? Yaşamımı boşa sarıyorduk?

Saatleri ileri mi alıyorduk? Yaşamımı boşa sarıyorduk?
 

Bir Saat -cik


Şu saat karmaşasına biraz değinmek istedim. Benim için saat eşittir düzen, istikrar ve kolaylık. Zaman her şeyin ilacıdır; ama saat akrebin yelkovana olan yetişme telaşı, nazı...

Saatler bir geri bir ileri alınmaktan kurtuldu ya kurtulmasına; saatin faydası emekçilere pek yansımadı. Üstüne üstelik bir saat daha erken güne başlayıp, zifiri bir karanlıkta yollara düştüler emekçi, işçi kardeşler. Karanlığa gözünü açıp karanlığa kapadılar. Bir saat belki çok mu önemli diyeceksiniz? Haklısınız sizde ama akşamüzeri kalkan, ikindiden önce o güzel gözlerini asla açmayan kardeşlerim olarak…

Gelgelelim bu yazıyı niye yazdığıma. O bir saatin ailevi, hayati, ruhani boyutuna. Gün ağarmadan evden çıkan babanın henüz çocukları uyuyordur. Şöyle bir görür uzaktan özlem giderir varlıklarıyla. Dokunamaz bile uyanırlar diye. Vedalaşır eşiyle Allah’a emanet ol der, düşer karanlık yollara. Belki o işe varmadan ‘aydınlanır’ hava umut eder içinden. Bir kere olsun aydınlığı, güneşin sıcaklığını yüzünde hissedebilmek içindir tüm dualar. Bütün gün alın teri kurumadan kalem, ustura, balta, fırça, paspas elinden düşmez babanın. Ve güneş batar…

Yola koyulur hızla, hevesle ailesini hani şu sabah sevemediği evlatlarını sevebilme umuduyla. Eşinin o güzel yüzüne biraz daha fazla bakabilme umuduyla daha da hızlanır. Bir ulaşım aracına biner baba, saatler alır çalıştığı yerden eve varması. Kış, kar, soğuk içi titrer ya. Onların sevgisi gelir aklına yine bir tebessüm yayılır çehresine. Çok şükür der karanlığa bakarak… Kalbi bütün neşesiyle doludur, eve gelirken açık market bulmuş, elleri kolları dolu gelebilmiştir ya! Şimdi ondan mutlusu var mıdır? Kapıyı iki kere tıklatır baba, saat geç olmuştur diye. Ama içindeki heyecan sevgi bir an bile azalmamıştır. Karısı yavaşça açar kapıyı elindekileri alır. Gülümser her şeye rağmen eşine. Baba umutla çocukların odasına yönelir. Kapıyı aralar ‘yine karanlık’ şimdi yüzleri hiç gözükmüyordur. Baba oturur yanlarına ve fısıldar kulaklarına eğilip; ‘ Belki şuan değil; ama bir ömür yanınızdayım’ der. Bir gıcırtı sesiyle ayrılır oradan. “aman uyanmasınlar bey,  yarın sınavları var.”

         Çehresi karanlıktadır hala…

        ‘Baba’ kırgın işte şimdi hayata…

         Ertesi ve ertesi gün adına…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Çok güzel Merve hanım :)) dostlukla...

Gülşah Sürel Erdem 
 24.12.2016 17:59
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 34
Toplam yorum
: 12
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 224
Kayıt tarihi
: 03.10.12
 
 

'Kim' olduğumu hemen yazıyorum hiç bekletmeden; çünkü hayat beklemeyi sevmiyor. Öyle olsa zaman k..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster