Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Ocak '19

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
100
 

Sabah'la Sohbetler

      O gün, yoluma toprak olanımın saat: 06:45' te beni aramasıyla başladı, sabah. Jale kar yağıyor, deyip kapadı, telefonu. Gereksiz konuşmalar mutlu etmezdi, ikimizi de. Kalbimiz de erozyona, uğramazdı, böylece. Hemen cama koştum, Her zamanki gibi hızlı bir şekilde hazırlandım, bu anı kaçıramazdım. Kahvecilerdenim ben, bir kahve yaptım, hemen en diplisinden. Eşsiz manzara olmasa da balkonuma çıktım. Yanıbaşımda fotoğraf makinası arkadaşım.

  Birden bir kuş ötmeye başladı. Öyle tatlı ötüyordu ki, her sabahki kuşlardan değildi. Nerden geliyordu, bu ses böyle diye mırıldandım. Kahvemi kapıp, merdivenlerden aşağı fırladım. Yaralı bir kuş var, sanmıştım. Bir de baktım ki, bu kuş ta kar mutluluğu yaşıyordu, benim gibi. Kuşlar da arkadaşımdı, kendimi bildim bileli. Bir kanat çırpışı vardı, beni kendine hayran etti. 

  Mutluluk bir kuşun kanat çırpışına şahid olmaktı. İlk yürümeye başladığım zamanki mutluluk gibi, llk okuma, yeni öğrenilen bir kelime hep mutluluk verir, bana. Dalmıştım...

  Toparlandım, hemen iş bekliyordu, beni inceden. Elimdeki bardağımı bahçedeki her hangi bir yere bıraktım, yine. Bu da bir eylemdi, kendimce. Yıllardır çalmadılar, bak işte. Bu da umudum benim insanlık üzerinde. Bardak kaygım yok, en azından dünya gezegeninde. 

   Yavaş, yavaş yürümeye başladım, diyeceğim ama, nerde. At gibi koştururum, sabah saatlerinde. Önüme geleni de gözlemlerim, didişen beynimle. Kamyon yazısı takıldı gözüme. Bir umuttur yaşamak yazıyordu, arka tamponda. Tampon devlet oluşmuştu, hayal dünyamda, o anda. Toplumla savaşmak mı yaşamak? Yoksa umutmu gerçekten yaşamak? Derken her sabah yanından geçtiğim, sahipsiz arsada bir horoz ötüverdi. ÜÜÜ Ürriyet diye... Burası trakya idi. Selam verdim, gülümseten varlığa. Gökyüzüne baktım sonra, üstümden uçuşan kargalara. Mutluluk yukarıya bakabilmekti. Başını kaldırabilmekti. Karın ilk yağışını seyredebilmekti. Oysa çoğu insan, mutluluğun ne olduğundan habersiz, sıcacık yataklarında, keyif dedikleri ölüme eşlik etmekteydi.

  Söylene, söylene vardım, imalathanemin özgür üretimine. Selam kazan, selam kepçe. Başlayalım mı? Sevgi üretimine...

 Nefrete bulaşmayanlara.

   Jale Kasap

 

NAHİDE ÇELEBİ bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Siz üretken bir sevgisini. Doğanız bu, nadir türden...

ERIC VAN BUYTEN 
 28.01.2019 9:29
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum çok   28.01.2019 18:49
 

Yazarken yaşıyorsunuz adeta...

Kerim Korkut 
 19.01.2019 5:19
Cevap :
Yaşadıklarımı yazıyorum ondan olabilir mi acaba..ve yazmak mutlu ediyor bunu en iyi bilen birisin sen de   19.01.2019 11:55
 

Sevgili Jale hanım! Gönlünüzden sevgi eksilmesin insanlar nefrete bulaşmasınlar inşallah.Güzel paylaşımınız için teşekkürler selam ve sevgiler sağlıklı mutlu günler.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 18.01.2019 16:13
Cevap :
Değerli yorum için teşekkür ediyorum Nahide abla..sevgi yolculuk yapmak isteyen de var olur   18.01.2019 19:28
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 71
Toplam yorum
: 298
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 213
Kayıt tarihi
: 28.04.17
 
 

Lise mezunu bir öğrenme aşığı, fotoğraf meraklısı, yazma sevdalısı, sevgi yanlısı, bir dünya insa..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster