Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Mayıs '16

 
Kategori
Kişisel Gelişim
Okunma Sayısı
88
 

Salkım Söğüt

Salkım Söğüt
 

Bazen, sırtımızı dayayıp bir salkım söğüte, otururuz bir dağın yamacında. Ne kadar güzeldir aşağımızda uzanan o manzara!  Harika bir bahçe, çiçek açmış kayısı ağaçları, gümüş renkli bir ırmak,...Bu nasıl bir iç huzurudur!  Yaşadığımız herşey o kadar doğal, güzel, mutluluk ve huzur vericidir ki...Ne kolaydır alışmak, benimsemek. Öylece sessiz, dingin,  kendimizle baş başa saatler geçiririz.  Yönümüz hep ileri doğrudur ve çoğu zaman  sırtımızı dönüp geride ne varmış bakmayı düşünmeyiz. Sırtımızı destekleyen o salkım söğüt, üzerimizde merhametli yeşil ışıklı yapraktan kollarının esintisiyle tatlı tatlı  bizi serinletirken, kalın  gövdesi sırtımızda sağlam, anne baba  desteği gibi duruyorken; bu sevgili ağaç ebediyyen bizimdir ve hep bizimle olacaktır sanırız.

Sonra ilerleyen günlerden birgün o dağa yeniden gittiğimizde, dağın eteklerine   bakındığımızda;  şaşkınlıkla farkederiz ki, belki birisi kestiği için ya da herhangi bir sebepten, o merhametli dost  ağacın yerinde yeller esiyordur. Sadece hüzün verici bir boşluk.

Gidip her zaman oturduğumuz yere oturduğumuzda da anlarız  ki;" ıııh hayır". Hiçbirşey eskisi gibi değildir olamayacaktır artık. Eskiden O salkım söğüdün olduğu yere oturup uzaklara bakarız yine. Manzara aynı manzara, güneş aynı güneş, bahçedeki kayısı ağaçları vs. işte. Her şey aynı gibi görünse de kayıp olan bir şeyler vardır ve yazık ki, artık hiç birşey eskisi gibi değildir.

İşte dostlarımız, sevenlerimiz, hayatımızdaki salkım söğütler.

Varlığını telaş koşturma arasında hiç farketmediğimiz, arkamızı dönüp bakmadığımız ama varlığıyla bizi  güvene, huzura, mutluluğa ulaştıran o sevgili insanlar. O salkım söğütler. Hani  yokluklarını çoğu zaman ebediyyen kaybedince anladığımız.

Her canlı bir gün öleceğine göre, -klişe gibi gelecek belki ama-  dostlarımızı, sevgi ve yakınlıkları derdimize derman olan o insanları kaybetmeden önce sevgimizle, ilgimizle saralım pamuklara. Onlara özenelim ki kalbin hiçbir köşesinde, vicdanımızda "keşke" ler kalmasın.

Yaratanın ışık ve sevgi üzerine kurduğu evrende, her bir nebze sevgiyle aydınlık, karanlığa karşı verdiği savaşta bir cephede daha kazansın.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Cennete gidip gelmişsiniz adeta...

Kerim Korkut 
 20.09.2016 21:02
Cevap :
Sembolize etmeye çalıştığım sevdiklerimizin hayatımızdaki eşsiz önemli yeriydi. Annemi 2006 yılında kaybettiğimden beri -yaşım 50 yi geçmiş olmasına rağmen- bir yanım telafisi imkansız şekilde eksik. İyigünler  21.09.2016 16:44
 

Evet, öyledir. Hoş bir yazıydı. Elinize, yüreğinize sağlık. Selâmlar...

İsmail Hakkı CENGİZ 
 11.05.2016 11:08
Cevap :
Sağolun. İçimden geldiğince yazdım. İnsanoğlu sevdiklerinin kıymetini kaybedince en çok anlar ya. Saygılar  11.05.2016 14:32
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 144
Toplam yorum
: 216
Toplam mesaj
: 58
Ort. okunma sayısı
: 386
Kayıt tarihi
: 21.09.07
 
 

Merhaba...  Üniversite mezunu Kamu İdaresinde  çalışan bir bayanım. Ankara'da iki oğlumla yaşıyorum..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster