Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Ocak '10

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
468
 

Sarhoş bir adam gölgesi gibi dağlar

Sarhoş bir adam gölgesi gibi dağlar
 

ALINTI


Yüreğinde hüzünlü bir sevda, avucunda bir tutam şiir, dışarıyı seyrediyordu. Kar yağıyor, hava soğuk, yüreği titrek, pencerede ki yansısının içinden, yağan karı takip ediyordu. Her düşen lapayla yüreği bir kez daha titriyor. Üşüyordu.

Radyoda rast makamından çalan şarkının nağmeleriyle dans eden kelimeler, boğazında yumru olup, üşüyen bedenine inat, gözlerinden sıcacık yaş olarak, yanaklarından süzülüyordu. Kapı çalındı. Avucunda sıkı, sıkı tuttuğu minicik kâğıdı hemen hırkasının cebine sıkıştırıverdi. Elleriyle gözlerini kurulamaya çalıştı… “Niçin karanlıkta oturuyorsun. Salona gelsene Aysenciğim” “ Birazdan gelecektim” “Ah kıyamam, böyle yapmamalısın. Anlıyorum seni çok haklısın elbette. Ancak güçlü olmak zorundasın” derken bir yandan da arkadaşını şefkatle kucakladı. Aysen bu defa tutamadı gözyaşlarını. Başını arkadaşının boynuna dayamıştı ki; Arkadaşı Selma bir çığlık attı. “ Aman tanrım, yetişin Aysen’ e bir şey oldu…” Aysen ayıldığında hala ağlıyordu. Karyolasının etrafında bütün ev halkı toplanmıştı. Kimseden çıt çıkmıyordu. Herkesin yüzünde ayrı bir hüzün ayrı bir keder vardı. Aysen’in annesi kızının saçlarını okşuyordu. Eşinin annesi, elinde ki mendili yüzüne kapatmış öylece oturuyordu. Arkadaşı Senem, kolonyayla ellerini ovuşturuyor, derin, derin iç çekiyordu. Başı ağrıyor, gözleri yanıyordu… Yarı anlaşılır, yarı anlaşılmaz mırıldanıyordu… “Ağlama kara gözlüm ağlama” Vakit bugün değildir” “Sarhoş bir adam gölgesi gibi dağlar” “Dağlarda kar var” “Elbet güneş doğacak” “ gölgeler kaybolacak” İşte o gün geldiğim gün bayram olacak. “Vatan bize emanet” “Mehmetçik’ler uyumayacak.” Şiir avucundan çıkmış, dudaklarından acı fısıltılarla odaya dağılmıştı. Dokuz aydır bu şiiri sadece karnında ki bebesiyle paylaşmıştı. Dilinden ise ilk defa dökülmüştü… Aysen, büyük bir sancıyla kıvranmaya başladı. Dişlerini sıkıca sıkıyor asla bağırmıyordu. Yüreğinin acısının yanında, doğum sancıları hiç kalmıştı. Acı bir gülümsemeyle dişlerinin arasından, “Mehmet’imi öldürdüklerini sandılar. Katiller… O ölmedi. Ölmeyecek birazdan yeniden doğacak” diye, var gücüyle bağırıyordu.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bu güzel paylaşımınız için yüreğinize sağlık.Saygılarımla...

DERİN, SADE VE KARIŞIK... 
 25.01.2011 14:04
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 66
Toplam yorum
: 32
Toplam mesaj
: 16
Ort. okunma sayısı
: 433
Kayıt tarihi
: 21.01.09
 
 

Udi, bestekar ve şairim. TRT'de bestelerim bulunmakta olup, bazı eserlerim de TRT ses sanatçıla..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster