Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Şubat '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
1303
 

Sarmaşıklar

Sarmaşıklar
 

Yaz aylarında birlikte yaşamaya alışmış ve birbirleriyle kaynaşmış yemyeşil yapraklar, tırmandıkları duvarları örterlerken aynı rengi taşıdıkları için ayırt edilemez birbirlerinden. Biri diğerinin önüne geçip ün salmamaya imtina eder sanki.Pek dikkat çekmez yaz aylarında sarmaşıklar..

Sonbahar geldiğinde, unutulmaktan korkan yapraklar, kendilerine dışarıdan bakmaya başlarlar. Aynı renkte, aynı biçimde ne kadar sıkıcı ve sönük gözüktüklerini fark ederler. Sürdükleri yaşamı sorgularlar. Daha farklı, daha iz bırakan bir yaprak olmayı hayal ederler.

Bu istek onları git gide değiştirir. Unutulmak istemeyen bazı yapraklar, yeşil renkten kırmızıya dönmeyi akıl ederler. Daha kırmızı, en kırmızı olup, nihayet dikkatleri üzerlerine çekerler. O yapraklar, sarmaşık olduklarını unutmuşlardır bile. Çok geçmeden diğer yapraklar hatırlatırlar. Birbirlerine tıpa tıp benzemeleri gerektiğini, isterlerse hep beraber kırmızı, kıpkırmızı sarmaşıklar olabileceklerini, duvarları gün batımı rengine bezeyebileceklerini hatırlatırlar.

Yeşilden kırmızıya dönen sarmaşıklar sonbaharda yine kardeş, eş, aile olup kaynaşırlar. Çatlak sesleri yok edip, uyum içinde yaşamayı başarırlar.

Kış gelir bu kez. Ve sarmaşıklar hayli yaşlanır. Güneş görmez olurlar, çiğlerle, yağmur damlalarıyla tanışırlar. Şanssız bazı sarmaşık yaprakları kar ve ayazla diğerlerinden daha önce savaşmak zorunda kalır. Gündüz soğuğa katlanmak biraz olsun mümkünken, geceler çetin geçer. Artık unutulmak ya da hatırlanmak gibi kaygıları çoktan aşmıştır sarmaşıklar. Birlikte, güçlü, direnen bir yaşam sürmektir istekleri. Her şeye rağmen hayatta kalabilmek..

Onları var eden doğayla girdikleri bu anlamsız savaşta, büyük ihtimalle en az inanç sahibi olanları, sıkı sıkıya bağlı oldukları dallarından, üzülerek ayrılırlar. Bazı kızıl sarmaşık yaprakları, giden sarmaşıkları yalnız bırakmak istemezler. Gidenlere yetişebilmek için rüzgar estiği zamanlarda kendilerini onların arkasından savururlar.

Geriye kalan, hala köklerinden yaşam enerjisi alan yapraklar artık ünlüdür. Ama onlar üşür. Yaşamak ya da ölmek, akılda kalmak ya da unutulmak.. Artık bunları umurlarında bile değilidir.

Anlamışlardır.. Tıpkı ataları gibi, onlar da ölümlüdür ve çok yakında onlara hayat veren damarlar tüm sarmaş dolaş yaprakları silkeleyerek kendilerini bahara hazırlayacaktır. Yeni nesil sarmaşıklar için doğum zamanıdır. Bizim kâh birlik içinde, kâh iz bırakma telaşıyla yaşayan sarmaşıkların gitme vaktidir.

Dallarından en geç kopan, koparken de kurumuş, püskül püskül yerlere sarkmış kuru ve boş dallara, içleri acıyarak dönüp bakan yapraklar, önceden göç edenlere nazaran daha çok üzülür.. Birer birer onlardan önce göçenleri anımsarlar. Hayıflanırlar ömürlerin kısalığına, o kadar anı sığdırmış olmalarına rağmen.. “İşte geldik..Şimdi gidiyoruz” derler..

Yapraklar gider, dallar kalır. Doğa yeni nesil arsız sarmaşıklarla savaşa artık hazırdır..

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Demektedir, Yunus Emre. Ellerinize sağlık çok güzel tasvir etmişiniz. Düşünürler, aslında kalıcı bir yere intikali; insanın asıl vatanına ulaşmasını, hatta ruhunun kurtuluşu olarak ta görürler. “Can, sahrasına vararak tenden ve dünya sıkıntısından kurtuldu. O âlem, zerre zerre diridir. Her zerresi nükteden anlar, söz söyler Başsız ayaksız seferler eder, dişsiz dudaksız şekerler yerdim. Sakinleriyle zahmetsiz zikre, beyinsiz fikre dalar, onlarla latifeler ederdim. Gözlerim kapalı olarak bir âlem görür, elsiz avuçsuz güller devşirirdim.” Yüce Mevlana’da kendi penceresinden göçü böyle tasvir etmiştir. Özeti ile gelen geldiği gibi çıplak bir halde geri gitmektedir. Bu nedenle sık sık denilmiştir ki; “Bunda akıl sahipleri için ibretler vardır.” Sağlıcakla kalınız.

Canmehmet 
 28.02.2007 13:45
Cevap :
Yorumunuz ve katkınıza çok teşekkür ederim. Saygılarımla..  28.02.2007 14:13
 

Biri gider ötekiler gelir...sıra ile..genelde de gelen gideni aratır.sevgiler

sema öztürk 
 27.02.2007 8:02
Cevap :
Evet.. Herşey kendini yenisine bırakıyor. İstesek de, istemesek de.. Teşekkür ederim. Sevgiyle..  28.02.2007 12:27
 

Ya zehirli olanlar. Onlar nasıl bir gelişim süreci içindeler? Güzel paylaşım.. Saygı ile..

SIBEL 
 26.02.2007 22:15
Cevap :
Sanırım onlar da kendilerini anlattığım gibi hissederler, başka varlıklar tarafından nasıl algılandıklarını farketmezler. Ne dersiniz? Sevgiyle..  28.02.2007 12:29
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 73
Toplam yorum
: 102
Toplam mesaj
: 11
Ort. okunma sayısı
: 859
Kayıt tarihi
: 30.12.06
 
 

Yazmadan duramaz. Öğrenmeden duramaz. Sevmediği yerde durmaz.   ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster