Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Temmuz '06

 
Kategori
Sosyoloji
Okunma Sayısı
1098
 

Savaşta kim kazanır kim kaybeder?

Oskar WİLDE "ateşe taeşle karşılık verenlerin elinde genellikle kalan küldür" der. Savaşanlar çoğunlıkla gözyaşı yıkım ve acılar edinirler. Bazen de pirus zaferleri. Savaşanın yıkımsız kazancı asla olmamıştır.

Son günlerde bölgemizde savaş tamtamlarının sesi daha bir gürleşti. Hepimiz birde tamtamlara kendimizi kaptırır olduk. Ülkemizin yakıcı sorunu kürt meselesi de bu mecalde herkesi sarmış durumda. Sanki yıllarca dökülen kanlar sorunları çözmüş gibi. Kısaca bir bakalım önce, cumhuriyetin ilk yıllarında başlayan irili ufaklı onlarca isyan, akabinde sürgünler acılar acılar acılar... Sonra fırtına öncesi sessizlik.... sonra kopan fırtınayla tüm dengelerimizin kayboluşu. İçimize ekilen nefret tohumları...

Hiç bir zaman makul ve mantıklı çözümler üzerinde düşünmeden yapılan öneriler. Gerçi sorunlarımızı çözme konusundaki beceriksizliğimiz ortada iken (eğitim, sağlık, ekonomi, tarım vs vs.) böyle çok taraflı, çok yönlü ve karmaşık bir meseleyi çözemeyişimiz doğal sanki. Zamanın millli eğitim bakanı ne demişti, "şu mektepler olmasa ne güzel idare ederdim maarifi" ama ne yazık ki okullar vardı ve varlık sebebi idi milli eğitim bakanlığının. Bizimde kürtlerimiz- türklerimiz var lazlarımız, çerkezlerimiz, çingenelerimiz araplarımız... Yani varlık sebeplerimiz, kardeşlerimiz. Birlikte yaşamak zorunda olduğumuz, görmek zorunda olduğumuz, birlikte üretmek zorunda olduğumuz. Kavgaya değil sevdaya hasret olduğumuz nice topluluklar nice insanlar hiç olmamışlar gibi yaptığımız niceleri, ermenisi, yahudisi, acemi... Küfür diye saydığımız... Yani ayıp ettiğimiz...

İçimizde kör şiddet duygusunu yenemeyip hep kavgaya tutuştuğumuz nice topluluk tüm güzellikleriyle renga renk var. Ve de bunlar varlık sebebimiz. Var olacaklarda. Var oldukça da sorunları da olacak güzellikleri yanında. Sorunları makul ve akıl ile çözmek de hepimizin ortak görevi.

Son 20 küsur yılda Kürt kavgasının bize kazandırdığı, annelerimizin göz yaşları, acılar, ekonomik yıkım, kin nefret, uluslararası arene da habire hırpalanma. Bizi kavga ettirenler her ölümüzden para kazandılar, kendi amaçlarını ve hedeflerini belki tutturdular. Hepimizi kullandılar... Yani hep kazandılar, bizse hep kayıp ettik ve kaybetmeye devam ediyoruz.

Bazen düşünürüm; Neden AB benzeri bir çözümü ortadoğu da düşünemeyiz. Arapların, acemlerin, kürtlerin- türklerin ortak çözümü. Biliyorum zor ama imkansız değil. İzinde vermezler bunu da biliyorum. Kavgaya tutuşup harap olacağımıza böyle çözümler üretmeliyiz belki. Kökü derinlerdedir çünkü sorunlarımızın.

Sahi savaşla yok edilen kaç kültür var. Kim başardı acaba... O zaman neden?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Savaş insan olan hiç kimsenin onay veremeyeceği kadar insanlık dışı bir yıkım. Ve savaş insanı insan olduğundan utandıracak kadar yüreğimizin ve vicdanımızın sesinin yükseldiği bir süreç. Her savaş özünde insanlığa karşımıdır? Savaş neden hep tek taraflı değerlendirilir? Oysa savaşan iki taraf vardır ortada. Biz kendi baktığımız noktadan savaşı izleriz ve ona göre yorumlarız. Mesela Lübnan'daki savaştan dolayı kimileri Hizbullaha lanet ederken, kimileri İsrail'i suçluyor. Kim haklı? Buna ancak kendi dünya görüşümle cevap verebilirim ve bu benim durduğum yere göre değişen bir cevap olur. Hep söylenen bir şey vardır bu Kürt meselesinde. Şiddet asla çözüm değildir. Katılmakla birlikte bu cümlenin neyin peşinden söylendiğinin de çok önemli olduğunu düşünüyorum. Ahmet TÜRK "20 yıl önceki yöntemlerle bir çözüm elde edilemeyeceği ortadadır" buyurmuşlar. Doğrudur! Ama PKK terörünün de 20 yıl önceki yöntem olduğu gerçeğini göz ardı ediyor galiba! Acaba duruş yerimiz farklım mı? Ne dersiniz

Hasan Çelen 
 21.07.2006 9:30
Cevap :
evet doğru önemli olan tümden şidette ve savaşa karşı durmaktır. birini haklı görürseniz savaşa tarafsınız demektir. bu durumda hangi tarafta olduğunuzun ne önemi var. sonuçta yine yıkım var demektir.  21.07.2006 14:45
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 147
Toplam yorum
: 383
Toplam mesaj
: 116
Ort. okunma sayısı
: 2649
Kayıt tarihi
: 01.07.06
 
 

Ziraat mühendisi ve iktisatçıyım. yatırım danışmanlığı ve kişisel gelişim konularında  Simurg Con..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster