Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Şubat '14

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
106
 

Sayılı yemek

Bu gün Türkan abla 67 yaşına basmıştı. Hastane çıkışı dışarıda yemek için anlaşmıştık. Antalya '  nın gözde Lokantalarından birisine  gitmek için yola koyulduk. Yanımızda Kızı Seda vardı.

Seda Türkan ablanın 29 yaşındaki kızı. Seda; yaşından çok daha olgun, kişilikli ve hayatın tüm yüklerini daha küçük yaşta omuzlarında hisseden, yaşayan ve asla da mücadeleden vazgeçmeyen binlerce güçlü  kızımızdan bir tanesi idi.                                                                                                                   

Annesi ile birlikte Teoman paşa mahallesi yakınlarında bir evde kiralık olarak oturuyorlar. Annesi dördüncü evre Kanser hastası. ( Mutlaka 4 ncü evre kanser hastasının ne anlama geldiğini bilenleriniz vardır. )
Anne, kız, Diğer üç büyük kardeşin destekleri bu mütevazı evde kalıyorlar. Bu arada yokluk ile yıllar önce tanışıp samimiyet kurdukları için kimseye de halimiz şu dur demiyorlar.
Ben Seda' yı 2004 Yılında bir şirkette görevli iken tanımış, dürüstlüğü ve çalışkanlığına hayran kalmıştım. Kendisine verilen görevleri fedakârlıkla  yapıyor, mesai ye erken gelip geç gitmesine rağmen asla halinden şikâyet etmiyordu.
Bir de Seda' nın Babası vardı, kendisi devlet memuru olarak çalışmış, zamanı gelince de emekli olup gurbet kuşu olarak Alanya ya yerleşmişti. 
 Alanya; ailenin birlikte mutlu ve huzur dolu günlerin yaşanacağı çok güzel bir yer olarak tercih edilmişti. Ancak hiçbir şey düşünüldüğü ve planlandığı gibi gitmemişti.
Aile parçalanmış, mutsuz evlilikler yapılmış, doğal olarak da boşanmalar gerçekleşmişti. Ailenin genel yaşam özeti bu olunca mutluluk kavramı özet içinde asla yer bulamıyordu.
        

Bu gün Hastane çıkışı kafamda pek çok soru ve düşünce ile teklif etmiştim lokantaya gitmeyi. Sevinçle kabul edildi teklifim. Hemen yola koyulduk. Lokantaya vardığımızda saat 15.00 olmuştu. Türkan abla arabadan indi, hemen koluna girdik. Ve çok zahmetli bir şekilde en yakın masaya oturduk.
       

Yazmakta çok düşündüğüm tereddüt ettiğim konu şu idi, Sağlıklı insanlar için kolay ve keyifli, olan dışarıda yemek yemek, neden sağlığını kaybetmiş olan insanlar için ıstırap oluyordu. Restoranlara neden hastalığı olanlar gelmesin ki.  Restoranlarda en azından bir tane hastalar için tekerlekli hasta taşıma aracı bulundurulamaz mı????
        

Bu arada her türlü sıkıntıya rağmen mutlu ve keyifli bir yemek oldu.  Çünkü bu yemek Türkan abla nın sayılı yemeklerinden bir tanesi idi.02 02 2014 Antalya.

 

 Mustafa TURHAN 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 2
Toplam yorum
: 0
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 174
Kayıt tarihi
: 02.11.13
 
 

TSK dan EMEKLİYİM ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster