Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

08 Aralık '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
142
 

Selam olsun sana Güllü Baba…

Bugün Capitol’e iyi ki otobüsle gitmeyi değil de yürüyerek gitmeyi tercih etmişim…

Çünkü bugün evimin yakınlarındaki bir sokaktan ansızın karşıma çıkan el arabasından ve yanında çakı gibi giyinmiş temiz yüzlü adamdan uzun bir süre gözlerimi alamadım…

Önce anlam veremedim…

Acaba dedim…

Acaba aklını yaşadığı bir şeyden yitirmiş elinde araba sokakları mı arşınlıyor gece gündüz diye düşündüm…

Yaklaştıkça… Ben ona, o bana yaklaştıkça bakışlarımın hayranlığıyla o da bana gülümsedi…

Gelin gibi süslemişti el arabasını…

Sormasam simit sattığını bile anlamayacaktım…

Oyuncak bebekten çok şık bir avizeye kadar her şey vardı. Danteller, çiçekler ve en önemlisi yaşam sevinci vardı o minicik arabada…
 

Fotoğrafını çekerken bakışlarındaki insan gibi insanı görmemek mümkün değildi.

Büyülendim…

Son simidini ben aldım… Çıtır çıtır sıcacık son simidini…

Ne kadar güzel bir araba dedim…
 

İşte o an gözlerindeki yumurcağı gördüm…

Evet, kızım o benim her şeyim dedi…

Sonra gözüm arabasındaki yazıya ilişti…

“Sarsılır Yıkılmaz”

Ne kadar çok şey anlatıyordu bu yazı ve ne kadar çok şey gizliyordu aynı anda…

12 yıldır yapıyormuş bu işi…

 
 

İşte şimdi aynı dünyanın içine giriyoruz, seviyor beni anlıyorum…

Çünkü ansızın açıyor yüreğinden gırtlağına düğümlenen derdini…

Biliyor musun kızım diyor, ben çok zengindim! Şükür ha yanlış anlama halimden şikayet etmiyorum”

Karşımdaki adam biraz daha devleşiyor gözümde…

“Ben kebapçıydım, dükkanım, evlerim her şeyim vardı. Benim hanımı kanserden kaybettim… Neyim var neyim yok o kurtulsun diye sattım… Kurtaramadık ama şükür bak bu minik şey benim dünyam!”

Adını soruyorum ki hüznünü bir bulutu tatlı tatlı kovar gibi kovayım çaktırmadan…

Halil, diyor sonra “Ama bana güllü baba derler, güllü dede derler… Sen ne demek istersen onu de güzel kızım”

Yine kendi hayatının başrol oyuncusu olmuş bir kahramanın omzuna dokunmuş olmanın mutluluğu ile ayrılıyorum yanından…

Yediğim simit daha bir tatlı, daha bir lezzetli geliyor…

Bağırasım geliyor ardından ona el sallarken…

Susuyorum…

Ama eminim ki gözlerimin çığlığı ve hayranlığı ona ulaştı…

Selam olsun sana Güllü Baba… Selam olsun… İyi ki varsın!


 


 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 50
Toplam yorum
: 27
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 747
Kayıt tarihi
: 25.09.12
 
 

Gazeteci... Serbest olarak özel röportaj ve yazılar hazırlıyor. Pr. medya Danışmanı olarak çalışı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster