Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Şubat '07

 
Kategori
Komşuluk
Okunma Sayısı
1940
 

Sen ağlama

Sen ağlama
 

Dışarıda ısıran bir soğuk, esen bir rüzgâr var. Kulaklarım, ellerim ayaz soğuğa dayanamıyor üşüyorum. Ellerimi montumun cebime sokup, devam ediyorum evimin taşlı yolların yürümeye… Çevremizde çoğunluğu eski, boyaları dökülmüş beton yığınlarından oluşmuş binalar bulunuyor. Ama hepsinde de doğalgaz var…

Bir çocuk gördüm ağlıyordu. Bodrum katındaki evinin camında… Gözlerinden akan yaşlarıyla, elleriyle cama vuruyordu, ağlamaktan al al olmuş yanakları… Ağlayan çocuğa dayanamam, mutlaka bir derdi, bir sıkıntısı vardı… Camın önünde durup, bodrum katın camından, cama vurup yardım istercesine cama vurmaya devam eden, iki yaşlarındaki çocuğa yakın olabilmek için yere çömeliyorum… O hala cama vurmaya devam edip ağlıyor. Konuşmak istiyorum onunla olmuyor, bağırarak ağlamasını sürdürüyor… Dayanamayıp kapı zilini çalıyorum, kapı açılmıyor Birkaç kez daha zile basıyorum yine cevap alamayınca, komşunun ziline basıyorum… Kapı açılıyor içeri girip komşu bayana çocuğun durumunu anlatıyorum… İlgileneceğini, evde birilerinin mutlaka var olduğunu söyleyince, rahatlayıp dışarı çıkıyorum…

Ayaz soğuğu hissediyorum, eğilip camdaki ağlayan çocuğa baktığımda, o camda yoktu…

Sevgiyle kalın…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Tamam da insan o an neyle karşılaşacağını da bilemiyor ki. Karışsan bir türlü karışmasan bir türlü. Yine de siz gerektiği şekilde duyarlı davranmışınız. Ama çocuğa ne oldu acaba. Ben olsam bir saat sonra tekrar o eve döner o komşudan bilgi alırdım. Sonuçlarına rağmen. Size duyarlı davranışınızdan ötürü teşekkür ederim.

Abla 
 04.03.2007 17:28
Cevap :
Çevremizde her an bir insanın, bir canlının yardım çığlığıyla karşılaştığımız olur...İşte o zaman, her duyarlı insanın yapması gereken... yapabileceği mutlaka birşeyler vardır...Ufaklığın annesiyle görüştüm iki ufak çocuğuyla yaşam mücadelesi vermeye devam ediyor...Sevgi ve saygılar.  05.03.2007 11:29
 

Gerçekten içime bir huzurlukluk düştü şimdi. Kimbilir ne için ağlıyordu o çocuk? Nasıl da şeker bir şey. Bu kadar sevimli bir insana ne yapılmıştır acaba? Yazık...

pınar chan 
 26.02.2007 19:36
Cevap :
Merhaba sevgili Pınar, ufaklık bugün yine camdaydı...Elindeki küçük ayıcığını sallayıp gülümsüyordu...Hep yanında birilerinin olmalarını, kendileriyle ilgilenilmesini ister çocuklar...Sevgilerimle.  26.02.2007 22:22
 

Sevgili Latif, herkes senin gibi duyarlı değil bence... Belki başkası olsaydı aldırmadan geçip gidebilirdi... Oturduğu apartmandaki, komşularını tanımayan bir hal aldık.. Belki yaşam şartlarına dalıp gitmekten bazende umursamaz olmaktan.. Bencilce bir durum bence... Küçük çocuk senin güler yüzünü görünce susmuş olabilir mi? Ne dersin ?Güzel kalbinizden sevgi eksik olmasın...

Hoşsada 
 26.02.2007 10:48
Cevap :
Komşuluk ilişkileri ,özellikle şehir hayatında son günlerini yaşamakta...İnsanlar birçoğu gülmeyi, selam vermeyi unutmuşlar... Sadece sıcak bir gülümse...Her şeyi çözmeye yeter mi dersin, sevgili Seda.  26.02.2007 22:47
 

Göstermiş olduğunuz hasasiyet için teşekkür ederim. Annem çalıştığı için koskoca Ankara'da tek başına akşamlardık kardeşimle evimizde.Umarım komşu, çocuğa sizin gösterdiğiniz hassasiyeti göstererek ilgilenmiştir. Aklım çocukta kaldı sorun neydi acaba?

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 26.02.2007 10:46
Cevap :
Sevgili Sıla merhaba, eşim çalıştığı için bizde iki çocuğumuzu sıkıntılar içinde büyüttük... Yalnızlık, birde çocuk olmak...Çalışan ailelerin ve çocuklarının Allah yardımcısı olsun.Saygı ve sevgiler  26.02.2007 11:38
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 358
Toplam yorum
: 1565
Toplam mesaj
: 176
Ort. okunma sayısı
: 4523
Kayıt tarihi
: 05.06.06
 
 

İstanbul Kadıköylüyüm.Yardım seven, sevimli bir insan olduğumu söyler dostlarım... Eşimi, kızımı,..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster