Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Şubat '12

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
349
 

Sen hazır mıydın?

Sen hazır mıydın?
 

Yaşadığım yerler


Yollarda yürüdük biz karşılaşmadan. Gözlerimiz aynı gökyüzüne baktı, aynı denize. Aynı havayı soluduk. Çocuklar dikkatimizi çekti, sokak köpeklerini sevdik, günbatımlarında kaç kez aynı anda anasonlu suyu akıttık boğazımıza, aynı şarkıyı aynı AN da dinledik belki.

Ben geliyordum bir yere bir bakıyordum sen gitmişsin. Seninde kalbin kırıktı. Aynı gece sen başka erkeklere küfür ederken, ben başka kadınlara ağlıyordum belki…

Sen her yarayı söze dökebilen kadın.

Ayrı ayrı içtik, küstük, savaştık  yenildik… Hiçbir zafer bizi mutlu etmedi. Anlamaya çalıştık herkesi, her şeyi  ama çok zorlandık. Bizden başka yerde aktı hep hayat. Amma bitkin, umutsuz sabahlarımız oldu. Sen günlerce yataktan çıkmadın, ben günlerce odamdan… Aynı caddede aynı saatlerde yürürken karşılaşmadık biz. Sen başka insanlarla eğlenirken ben seni arıyordum. Seni görecekmiş gibi etrafıma bakardım bazen, kalp atışlarım hızlanırdı, ellerimin titremesi artardı, ama senin arkan hep dönük olurdu bana…

Aşk tesadüfleri severmiş ya, yollarımız kesişti bir yerde işte. Hem öyle bir kesişti ki her tarafımız liğme liğme.” Yine mi Tanrım” diyorduk ikimiz de.

Şimdi gülümsüyorum. .. Sanki ben seninle yıllardır tanışıyormuşum gibi, beynim, gönlüm ve tenim sana ne kadar özlemli ve hazırmış, hazırlamışlar kendilerini  saklı, gizli, şaşırdım…

Sen benim yıllardır aradığımdın. Bu yüzden öncü depremi hiç ürkmeden atlattım. O eski bildik ben. Her şeyi göze alan… Ateş topu üzerime gelse de korkusuz bir savaşçı gibi, gözü pek yine geçecektim aşkın içinden. Tüm o yanıkları, yaraları hissetmeden aldırmadan, umursamadan… Nefesini hissetmek, kokunu içime çekmek istiyordum. Üstüne dokuz kilit taktığım kalbimin kapısını yine açmıştım. İçim ürperiyor, ellerim titriyordu. Acelemiz vardı bizim… Ve ben hazırdım…

Tüm o yılların, yanlışların, Tanrı kavgaların “Bunu bana niye yapıyorsun” diye dizlerimin üstüne çöküp haykırdığım gecelerin, bir daha sevmeyeceğim sözlerinin, hiç geçmeyecek sandığım dayanılmaz acıların ardından, hiç yanmadığım kadar yanmaya, hiç sevmediğim kadar sevmeye ve hiçbir zaman göze alamadığım kadar büyük oynamaya hazırdım. Kaybetmek de lazım.

Sen hazır mıydın?

Bir şey söylemiyordun. “Sus Allah aşkına, sus” diyordun. Ben tam devam edecekken, başına götürdüğün ellerini havalandırıyor, bir anda boynuma sarılıyordun. Her yeri bir sessizlik kaplıyordu. Ben kendimi daha bir hazır hissediyordim.

Hayat sevgimizi test edecek, vahşi bir hayvan gibi gelip yine iç organlarımızı parçalayacak, güvensizlikle savaşacağız, ve bu savaş içinde tanıdık, tanımadık bir sürü kişiye rezil olacağız. Bütün bunların yanında, tenimizin her noktasını yeniden birlikte keşfedeceğiz, kulaklarımız birbirinin sesini duyacak yıllarca, en utanmaz geceleri yaşayıp, en dingin, en sakin sabahlara uyanacağız, hiçbir şey düşünmeyerek, zamanı durdurarak…

Korkuyordun…

 Ben de korkuyordum ama hazırdım…

Sen hazır mıydın?

http://www.dailymotion.com/bluenotes1#videoId=xmn5kg

Hanife ÇITA bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

tanıdık geldi...belki de yollar aynı yöne gidiyordu.en hazır olduğunuz zamanlar,en hazırlıksız anlarımızdır belki.kimbilir kaç kere bakarsınız aynı tarafa kaybettiğinizi bulmak için de tam umut bitmişken,biri eliyle koymuştur ve siz görmüşsünüzdür sanki...zamanı gelmiştir ondan mıdır acaba?siz bana bakmayın uzun konuşur yazarım."kapat" düğmem yok benim:)sevgiler..

LALE KARTAL 
 12.05.2012 11:11
Cevap :
Tanıdık ha...! Öyledir. Yaşamasa bile bilir bazı yürekler. Şimdi burada birbirimize yorumlar yazıyoruz ya. NEden biliyor musunuz? Bir yerlerden tanıdık geliyoruz. YAzılanları bazen biz yazmış gibi okuyoruz. Yakın hissediyoruz yazanı. İçinde bizden bir şeyler buluyoruz. Aksi halde okumayız birbirimizi. Size baktım ama sayfanızı göremedim. Böyle dışarıdan yorum yazıldığını bile ben yeni öğrendim. Çok tşk.ler   12.05.2012 17:16
 

duramadım:) yorum yapmadan duaramadım..birgün bir yerde yollar kesişiverir..tesadüflere inananlar için öylesine içten öylesine anlamlı güzel bir anlatım..teşekkürler Ahmet

Hanife ÇITA 
 07.02.2012 23:44
Cevap :
Durmayın zaten:) Sizin yorumunuz da içten. Çok tşk.ler  08.02.2012 12:18
 

Deli yürek..:))

fugen 
 07.02.2012 20:25
Cevap :
Ben mi..? Yok be:) BEn kendi halinde, kalbi, beyni ile oynayan deniz kıyısında yaşayan biriyim.  08.02.2012 12:17
 

Beni bazen okuduğum yazıdaki bir cümle alıp götürür. Tıpkı o anlardaki gibi yazıya iliştirdiğin fotoğraf beni benden aldı...Binip sandala, açılmalı enginlere.Hava biraz soğuk ama değer denizle buluşmaya, kaynaşmaya.sevgilerimle.

Fatma Güneş ERGEN 
 07.02.2012 13:42
Cevap :
O kırmızılı tekne benim. İçinde de ben varım. Bak böyle konuşma basar gelirim Zonguldak'a kadar:)  07.02.2012 15:10
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 268
Toplam yorum
: 1541
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 574
Kayıt tarihi
: 16.05.08
 
 

Güzel sanatlar fakültesi Müzik bölümüne gitmeme rağmen, fakülte sonunda yıllardır yaptığım turizm..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster