Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Aralık '08

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
448
 

Sensizliğin adını koyamadım daha

Sensizliğin adını koyamadım daha
 

Sensizliğin adını koymadım daha, koyamadım. Çilemi, özlemmi, hasretmi? Bilmiyorum.
Bildiğim ve gerçek olan tek şey var; seni öylesine çok özledimki.
Seni öyle çok seviyormuşum da haberim yokmuş.

Varlığında seni hiç kaybetmeyeceğimden, sensiz kalmayacağımdan o kadar emindimki. Senin duymakla çok mutlu olacağını bildiğim halde sana 'seni seviyorum' demeyi bile ihmal eder oldum. Hani sen bana aşıktın bensiz yapamazdınya, o kadar emindimki bensiz olamayacağına, yüreğimi öyle inandırmıştımki, bir gün senin bana katlanamayacağına, gideceğine tüm sevgine rağmen, inanamıyorum hala.

Kibar oluşumu sevmiştin bilirim; Bir yemeğe gittiğimizde sandalyeni çekmemi severdin sen otururken, hapşurduğunda sana 'çok yaşa' dememi, ceketini giyesin diye tutmamı severdin.

Yüreğimi severdin; sana çiçek alıp gelmemi sebepli sebepsiz, en çokta papatyaları. Şiirler yazmamı sana ve heyecanla okumamı. Kavgalı anlarımızda bile sana 'seni seviyorum' dememe bayılırdın.

Gözlerimi severdin; sana duyguyla bakan. Gözlerinde eriyip giderken aldığım o sevda dolu yüz ifademi severdin.

Sana olan güvenimi severdin, sana olan saygımı. Hasta olduğunda sen yatarken ateşler içinde benim başucunda beklemem sana güven verirdi sanki işinin uzmanı bir doktora emanet etmişcesine kendini.

Sonra; sonra büyü bitti....

Biten büyü değil, sen hiç değildin.
Biten bendim bunu şimdi anlıyorum.
Sen hep aynı idinde. Ben tükenmiştim. Ne kibarlığım kalmıştı sana karşı, nede gözlerine bakarken eriyen o adam. Erkektim ya ben ! hani sen mecburdun ya bana ! Sende kendimi nasıl bitirdiğimin farkında bile olamadım.
Gittin....
Haklıydın.
Şimdi öylesine çaresizimki, sensizimki nasıl ?
Hiç bir hatan yoktu senin. Sen ve yüreğin aynı idi de değişen bendim. Senin mutlu olmak için büyük beklentilerin olmadı hiç. Sadece olduğum gibi kalsam, kalmayı becerebilsem sen mutlu olurdun ilk günkü gibi.

Şimdi sensizim, çaresizim. Yokluğuna katlanmak zorundayım, deliyim divaneyim sanki.
Beynim zonkluyor. Gözyaşlarım akmıyor pınarları kurudu.
Seni çok ama çok özledim ve sensizliğin adını koyamadım daha.....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 3
Toplam yorum
: 3
Toplam mesaj
: 5
Ort. okunma sayısı
: 549
Kayıt tarihi
: 28.11.08
 
 

Ankarada yaşıyorum. İnsanları, hayvanları, doğayı kısacası dünyayı seven birisiyim. Müzik dinlemeyi ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster