Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Nisan '17

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
38
 

Serçenin üzgün duruşunu hatırla

Serçenin üzgün duruşunu hatırla
 

Serçenin üzgün duruşunu hatırla


Ansızın geliveren baharın
Yağmurunda ıslanmayan
Birden açıveren
Çiçeklerden gelen kokusu
Sarhoş ediyor insanı
 
Hava ürpertiler geçirmiş 
Günün doğuşunda
Doğada canlanmanın koyu moru
Parlıyor dalların arasında
 
Kararan serin kuytular ardında
Yemyeşil uçlar güneşe doğru
Uzatıyor kollarını
 
Serçenin üzgün duruşunu hatırla
Sana küsmüştü
Sen giderken
 
Şimdi tek bir karınca kırıntısını
Bir kırlangıç yavrularına
Taşımak için çırpınıyor
 
Kar boran geçti
Mor ve beyaz esintilere
Kendini bırakan bulutlar
Kuruyan kumlar dingin gülüşler
 
Durmayacaklar
O derin gökyüzünde
Kaybolup gittiler
 
Kar eridi eriyecek
Irmağın kayalardan çağlamasıyla
Uçurumu aşan taşın
Kayalarla birleştiği yerde
 
Doğruca çavlandan
Aşağıya düşüyor su
Son sözüm
Yaprakların arasında kalmıştı
 
Pusların kapladığı
Denize bakan o burunda
Bitkilerin çürüyen kıpırtısız görüntüsü
Yitti bitti gitti sevdamız
 
Yüksekte hışırdayan rüzgâr gibi
Küçüktüler anılarımız
Kimi dikenlerin gölgesinde
Dalların yaprakların dikenlerin
Arasında
 
Suskun döndü rüzgâr
Yoğun ışıktan belirsiz
Seslerden sonra
Gidiyor bütün bulutlar
Ardına bakmadan
 
Açıyor gecikmeli sardunya
Kuruyan ortanca
Her şey olacağına mı varıyor
Her şey olması gerektiği
Gibi mi oluyor
 
Sebatlı cırcır böcekleri
Geri dönüyor doğaya
Renklerini yitirmiş kelebek
Havlamayı kesen köpekler
Gittikçe zayıflayan yılkı atları
Hepsi hayata geri dönüyor
 
Dolunay gelmiyor artık
Peşinde yalnızlığımla senin özlemin
Sanki yaklaşıp uzaklaşıyoruz sürekli
Yaprak kalmamış bu dal
Kendini hazırlıyor bak bahara
 
Belki de çok çabuk kabuk bağlayacak
Güzden beri içime dökülen
O tomurcuğun gidişiyle açtı yara
 
Naneler ısırganlar dirilten
Gidişiyle dirilten o yara
Güneşiymiş bozkırdan taşıdığım
Bu puslu yüreğimin
 
Şimdi kemirse de buğusu
Gözlerimin ferini
Tedirgin ve aldırmaz
Kuzey rüzgârına bıraktım tenimi
 
Aşkla yaşam devam etsin diye
Güneş yine parlıyor
Umudum bitmedi
Nasıl hüzünlü her eylemin
Camlarda tıkırdamaları
Daha uzun uzun sürdüyse de
Bu kışta yaza dönüyor
 
Sen geliyorsun yeniden umutla
Bahar gibi açmışsın
Yeniden yakınlaşıyoruz
Yeniden umut yeniden bahar
Yeniden senin gülen yüzün
 
Yeni bir romana başlıyorsun
İçinde belki bende olurum
 
Mehmet Özgür Ersan 18.04.2017 Üsküdar
 
 
 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 447
Toplam yorum
: 53
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 964
Kayıt tarihi
: 20.09.13
 
 

06 Mayıs 1974 Çorum Sungurlu'da doğdu. Yaşamının büyükçe bir bölümünü Mamak’ın gecekondu mahallel..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster