Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

Aşk Yazarı Mustafa Çifci

http://blog.milliyet.com.tr/mustafacifci

10 Mayıs '20

 
Kategori
Dostluk
Okunma Sayısı
50
 

Şifreni Ver

Sevmek, konuşmakla başlar..

Sevmek, kabullenmektir bir başkasının düşüncelerini.

Sevmek, kendine benzetme değil, iki düşünceyi bir yerde yaşatabilmektir.

İnsan en çok dostlarını sever…

Bazı dostlarımız da bize güç verir.

Eliniz bir sıkıntıya değdiğinde bilirsiniz ki, aradığınızda yanınızda olur. Öyle her zaman içli dışlı, sıkı fıkı olmanızda gerektirmeyen duygu paylaşımınızı yürütebildiğiniz insanlardır onlar. Sizi severler. Onlar her gün sıradan gördükleriniz arkadaşlarınız değildir. Arkadaş dediğiniz, evinize geldiğinde kahveyi yapıp ikram ettiğiniz insanlardır. Dostlarınız ise, sizin evinize geldiğinde size kahveyi yapabilenlerdir. Çünkü benimsemiş, özümsemiştir.

Sevmek, kabullenmektir sevdiğini..

Rastladığı haksızlıkta üzüntüsünü paylaşabilmek, sevinçli hallerinde ise tatlı bir tebessümü içinde hissedebilmektir.

Yazarların dostluklarının biraz daha büyük olabilir diye düşünüyorum…

Zaman zaman yazın dünyasında, sosyal medyada düşünce çatışması yaşadığımda, üzüldüğümde karşı tarafa kızan gerektiğinde benim adıma cevap veren bir çok dostum var elbette…

Bu anlamda dostluk dediğimde örneğin..

Geçen gün yazdığım bir yazıya hiç gereği yokken, boş ve anlamsız bir şekilde  üstelik bilimsel gerçeği olmadan dinsel söylemlere çekenler olunca aldığım mesajlar çok oldu. Tüm dostlara teşekkürler…

“Senin sayfandaki o kişi çok gereksiz birisi.”

“Sinir oldum.”

“Tansiyonum çıktı.”

Hele bir mesajda, “Şifreni ver hepsini temizleyeyim” diye yürekten yazan dostlarım…

*

Şifreni ver…

Bu nasıl bir şey derseniz;

Hani uzun bir zaman evden ayrılırken evin anahtarını en güvendiğiniz komşunuza verirsiniz ya, o kişide haftada bir evinize girer, odaları havalandırır, çiçeklerinizi sular, sizin dönüşünüze yakın az çok temizlik yapar ya, işte bu da böyle bir şey…

Böyle hissettim bende o mesajı okurken..

İçimden mutlu oldum..

Ben en çok Cumhuriyetçi Kadınları sevdim.

Atatürk Aydınlığını benimseyememiş insanlardan ise hiç hoşlanmadım.

Şu da bir gerçektir…

Her ne olursa olsun, düşüncelerimiz birbirimizin tam tersi olabilir.

Tartışdığımızda kopmak yok...

Yeniden birbirimizi anlayarak ilişkilerimiz devam etmeli,

Çünkü hepimizin düşüncesi

Kendi gerçeğidir...

*

Kırılmak yok,

Çünkü insan kırılınca,

Kendi acısını unutur gibi

Başkasını kırmak ister…

Böylece güçlü olduğuna inanır…

Bundan zevk almaya başladığında ise,

Daha fazla intikam almasına yönelir…

Ve ortaya kötü, sevilmeyen bir insan çıkar..

Bunu da kendi kendine yaratmış olur..

Yaradan bu mübarek günlerin hatırına hepimize doğru insanlar nasip etsin.

* [Aydın yürekli insan deyince, sevgili dost Özge Dere’ye bir selam göndermek isterim. Özge Dere, Cumhuriyetimizin Aydın Türk Kadınlarımızdan, topluma örnek olabilen bir hanımefendi. Onun cümlesi ile yazmam gerekiyorsa, “Çok seviliyorsunuz, çok….”  Bu arada evimin anahtarı sendedir. Anneler gününüz kutlu olsun. Sevgiler, Saygılar..]

 

 

 

jale kasap bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 279
Toplam yorum
: 2
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 528
Kayıt tarihi
: 16.04.13
 
 

Yazılarında insanı derinden etkileyen yoğun bir duygusallık, hüzün, karamsarlık ve yalnızlık vard..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster