Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Aralık '15

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
109
 

Sihirli tuzluk

Sihirli tuzluk
 

KURMACA;

“Recep usta, tuzluk tasarımı nasıl gidiyor?” diye sorulduğunda adamın morali bozuldu. Belli etmedi. Tuz fabrikası lokanta zinciriyle anlaşmış, sipariş artmıştı. Himalayalardan gelen kaya tuzu büyük taneli istenmişti. Recep ‘tuzun büyük taneli istenmesi yetmiyormuş gibi başıma tuzluk tasarımı da çıktı,” diye içinden geçirdi. “Bilal Bey, gövde hazır ama kapağın deliklerini yeterince büyütemedim,” derken patronun yanındaki delikanlı “kapağın malzemesi ince. Daha kalın olmalı,” diyerek çözüm önerdi. Patron gülümseyerek “Recep usta ARGE’de işe başlayan yeni arkadaşımızı tanıştırayım,” dediğinde ustayı ateş bastı. ‘Bu ateşle suyum da kaynar,” diye düşündü.    

Komiser “Hanım fasulye pişmedi mi? “ diye sorduğunda sabrı tükenmiş, mutfakta aç bekliyordu. Çok geçmeden eşi sofraya “afiyet olsun,” diyerek bir tabak koydu. Adam kaşığı daldırdı. Suratı asıldı. Az tuzluydu. Hevesle tuzluğu salladı ama akmıyordu. Komiser açtı ağzını yumdu gözünü. Tuzluğu masaya olanca kuvvetiyle vurdu. Kadın “Belindeki silaha mı güveniyorsun Burhan Efendi,” dedi “ Burası senin karakolun değil,” elindeki kepçeyi savurdu. Adam kafasını eğdi, kurtuldu. Kadın “yemezsen yeme,” deyip, önünden tabağı aldı. Komiser “Nebahat bana lokanta mı yok,” deyip çıktı. Kadın, tuzluğu açıp “İlla tuz, tuzluktan akacak değil mi takıntılı manyak,” deyip avucuna döktü. 

 

Recep’in canı sıkılmış, sevkiyat depoda raflar arasında geziyor, mal müşteriye gönderilmeden kontrol için numune alıyordu. “Yılların Recep ustası depo faresi olmuş,” diye dalga geçen şoföre ters ters baktı ama kızmadı. Nerdeyse fabrikanın kurulduğu zaman iş başı yapmış, patronu Bilal’in türlü kahrını çekmişti. Gösterilen vefasızlığa içerledi. Patron yeni yetmeye tuz tanesi tasarım görevini de vermişti. Özel hayatında ki sıkıntının üzerine iş yerinde ki de eklenmişti. “Allah’ım ne olur canımı bekâr alma,” diye mırıldandı. Yaşı geçene mahallede kız verilmiyor, kimse görücülük yapmak istemiyordu. “Recep, mallar tamam mı? Yol uzun,” diye şoförün kornaya basmasıyla toparlandı. Başıyla onayladı. Koliler yüklendi. Kamyonun hareketiyle diğeri iskeleye yanaştı. Yeni tasarım tuzluklar sevk edilecekti. Kutulardan birini açıp tuzluğu aldı. Salladı. Tuz akmadı. Sevinçten gülecekti kendini zor tuttu. Depoculara “Tuzluklar tamam,” deyip yüklemeye izin verdi.    

 

Tren sireni lokantaya dolunca kapıyı kapamak şart olmuştu. Aşçı, komiye işaret etti. Çocuk koşarak kapıyı kapadı. “Mahmut, o tuzluklardan bir kutu ayır bana kardeşim. Abine güzellik yapacaksın. ‘Arabadan çıkmadı,’ dersin. Bana itiraz etme. Çocuğu gönderiyorum. Tuzlukları ver,” diyen adam ekrana öfkeyle arka arkaya dokundu. “Kapan artık,” diye bağırınca “Şefik abi o akıllı. Güzellikten anlar,” diye gülen çocuğa aşçı “Başlatma babanın şarap çanağına. Kargoya git Mahmut’tan paketi al,” dedi. Öğle paydosuyla tren garı çalışanları yemeğe gelir, güzel de para bırakırlardı. Komi gecikince boşları toplamak aşçıya kalmış iki ayağı bir pabuçta “Neredesin eşek sıpası,” diye burnundan soluyordu.

 

“Şefik abi tuzlukları getirdim,” diyen genç, paketi kasanın dibine bıraktı. Elinde uzun bir kutu vardı. “Ne o?” diye soran aşçıya “Hafta sonu kardeşimin doğum gününe davetliyim. Tahtakale’de 10 liraya konfeti satıyorlardı. Aldım,” deyip sallamaya başladı. Adam “Patlatacaksın. Bırak kasanın altına. Hem haftalık az der hem de... Akıl fikir ver Allah’ım,” diye söylendi. İçeri güzel bir kadın girince aşçı ve komi toparlandılar. Kadın cam kenarındaki masaya oturdu. Dolaptaki ayranlara bakıp “bir” işareti yaptı. Masadaki kebap resmini kaldırdı. Vakit kaybedilmeden servis yapıldı. Kadın kebabını yerken elinde valizi bir adam lokantaya geldi. Ortada gördüğü ilk yere oturdu. Recep, ‘Tuzluklar müşteriden geri döndüğünde patronun yüzünü göremeyecek oluşum üzücü olsa da,’ diye aklında geçirirken kadını fark etti. Gözleri kamaştı. Siparişi almaya geleni ne duydu ne gördü. “Hoş geldiniz,” diye omzu dürtülünce “İşkembe,” deyip genci başından savdı. Heyecanla masadaki tuzlukla oynuyordu. Dikkat edince tanıdı. Kasadaki adama dönüp “tuzluğu nerden aldınız?” diye sordu. Aşçı boncuk boncuk terledi. “Bizim komi, Tahtakale’den 1 liraya almış,” deyip konuyu kapattı. Recep’in eli durmuyordu. Tren biletini masadan düşürdü. Eğilip aldığında kadın da aynı bileti gösteriyordu. O da adama karşı boş değildi. Bir taşla iki kuş vurmuştu. Yıllık izine çıkarak fabrikada yokluğunu hissettirirken bir yandan elektrik aldığı kadınla aynı trende Avrupa turu yapacaktı. 

 

Selim aşçının yanına gelip “Şefik abi, tuzlukları masalardan toplayayım mı?” diye sorduğunda lokantaya polis geldi. “Her şey için çok geç. Bırak oğlum tuzluğu. Yandık. Git adamın siparişini al,” derken yanakları kızarmış, kalbi yerinden çıkacaktı. Korkulan olmamış, aşçı polisin kuru fasulyesini özenle hazırlayıp tabağın kenarına bir tutam maydanoz koymayı ihmal etmemişti. “Sonunda fasulye yemek nasip oldu,” diyen adam kaşığı daldırdı. Az tuzluydu. Suratı asıldı. Tuzluğu aldı. Salladı, salladı. Nafile, tuz akmadı. Sinirlenip kalktı. “Böyle tuzluğun gelmişini geçmişini,” deyip silahını çekti. Masaya sıkıyor, kıyamet kopuyordu. Seken kurşun Recep’in ayağına geldi. “Yandım Allah,” deyip yere kapaklandı. Kız ilk şoku atlatır atlatmaz kaçtı. Arkasından “gitme,” diyen adam inliyordu. Polis sakinleşti. Kasaya yöneldi. Elinde silah “Hesap ne kadar,” diye sordu. Aşçı yarım ağızla “Selim çabuk konfetiyi patlat,” diye fısıldadı. “Şefik abi 50 kâğıdını alırım,” deyince adam “küçük fırsatçı tamam,” demek zorunda kaldı. Komi konfetiyi patlatınca aşçı kocaman bir gülümsemeyle “siz 1000. müşterimizsiniz fasulye ikramımız,” dedi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 16
Toplam yorum
: 1
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 41
Kayıt tarihi
: 09.05.15
 
 

1978 yılı Sakarya doğumlu, evli ve bir çocuk babasıyım. Yüksekokul dâhil eğitim hayatımı Sakarya'..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster