Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Ağustos '06

 
Kategori
Mesleki Eğitim
Okunma Sayısı
443
 

Sınav heyecanı canavarı


Lisedeyken üniversite sınavları yaklaştığın da içimi bir heyecan almıştı. Hep hayalimde sıkı bir üniversiteyi kazanıp, gelecekte büyük kurumsal firmalarda çalışıp, iyi imkanlar sağlamayı tasarlıyordum.

Her sayılı gün gibi sınav günü geldi çattı. Hiç unutmuyorum İTÜ Maslak kampüsünde girmiştim ilk sınavıma. Annem, ağabeyim, arkadaşım, "hadi oğlum, hadi kardeşim, sen başarırsın gazlarıyla girdik sınava. Ama halbuki daha baştan 1-0 yeniktim. Kendimi dünya ağır sıklet boks şampiyonun karşısında müsabakaya çıkar gibi hissetmiştim. Benimle birlikte sınava katılacak arkadaşlara baktığımda iyice şaşırmıştım. Aileleri ve yakınları yanlarında, kese kağıtlarında şekerler, habire gaz veriyorlardı. Onların yüzünde sahte bir tebessüm, gözlerinde ise korku ve endişe çok açık belliydi. Tabi doğal olarak o imtihanda kazanamamıştım. Zaten o kadar heyecan ve beklentiyle kazanmak hayaldi. Bir sonraki sene ise yine herkes gelmeye hazırlanıyordu ki, o ani ve şok edici kararı verdim... "Kimse benimle gelmeyecekti". Herkes normal hayatına devam edecekti. Bana imtihanı ima edecek hiç birşey söylenmeyecekti. Sağolsunlar hepside beni anlayışla karşıladılar ve sakin bir şekilde normal hayatlarına devam ettiler, en azından bana öyle gösterdiler.

İkinci sınavıma Kurtuluş'ta bir lisede girdim. Tek başıma, yanımda sadece kalem silgi ve giriş kağıdımla. İmtihanı düşünmedim. Sadece yine etrafımdakilere baktım. Ayni manzara. Adayların yüzünde aynı sahte tebessüm ve gözlerindeki korku... Kendi kendime düşündüm. Artık o andan itibaren hiç birşey yapamazdım. Zaman yoktu. İmtihan saati gelmişti. Herşey olacağına varacaktı. Sakin bir şekilde imtihana girdim. Soruları yanıtlamaya başladım. Soruları okurken, aklıma ya kazanamazsam ne yaparım ben diye düşünce gelmeye başlamıştı. Yenmeliydim bu sınav stresi canavarını... Birden bire aklıma birşey geldi. Bıraktım kağıdı kalemi , camdan dışarıyı seyretmeye başladım. Aklımdan o düşünce gidene kadar hiç bir şeye bakmadım. Takriben 10 dakikam gitmişti ama o düşünceyle geçecek 50 dakikadansa o düşünce olmadan geçecek 40 dakika daha verimliydi benim için. Sonuçta sınav bitti, yenmiştim...

Sonuç geldiğinde de Uludağ Üniversitesi bana 'hoşgeldin' diyordu.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Yazınızı okurken şu an o günleri tekrar yaşıyorum sanki.Hırslı olduğum için büyük sınav öncesinde durup dinlenmeden ders çalışıyordum.Mutlaka kazanmalıydım.Sonra aileme ,tanıdıklara mahçup olurdum.Kazanamamayı düşünemiyordum zaten. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini kazandım. Başarmıştım.Hem aileme karşı da sorumluluğumu yerine getirmiş ve onları sevindirmiştim. Aslında olaylara bugün baktığımda hiç o günlerdeki gibi düşünmüyorum. Sınav bu . kazanmak da var ,kaybetmek de . dünyanın sonu değil ya!O yaşlarımda göremediğim diğer bir husus da ; seçtiğim alanı gerçekten isteyip istemediğimdi.Sonra, nasıl bir iş beni mutlu eder, hangi işi zevkle yaparım sorularını hiç sormamıştım kendime. Eğer geriye dönmek mümkün olsa idi farklı bir seçim yapar ve öğrencilik yıllarımı da kıymetini bilerek yaşardım.Uzun bir aradan sonra şu anda yüksek lisans ile öğrencilik günlerime geri döndüm.Çok keyif alıyorum. Sanırım doktora ile de uzatabildiğim kadar uzatacağım öğrenci liği.....

Arzu Anafarta 
 02.02.2007 23:10
Cevap :
:))).İnanın acaba bende ne yapsamda yine öğrenci olsam demeden alamıyorum kendimi.Çok ayrı müstesna günlerdi onlar.Tabi bunu şimdi anlıyorum.O zamanlar ise biri bana böyle dese şaşırırdım.Bizim yaşadğımız sıkıntıları çocuklarımıza yaşatmamalıyız diye düşünüytorum.Sevgiyle kalın.:)  02.02.2007 23:55
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 115
Toplam yorum
: 139
Toplam mesaj
: 48
Ort. okunma sayısı
: 715
Kayıt tarihi
: 27.07.06
 
 

1994 Uludağ Üniversitesi İ.İ.B.F. İktisat bölümü mezunuyum. Aynı üniversitede Genel İktisat Polit..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster