Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

03 Ağustos '14

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
576
 

Sırtımdaki kamburum ve ağaç

Sırtımdaki kamburum ve ağaç
 

İki yılı aşkındır bir hastalıkla sınanıyorum sade ben değil sevdiğim kişiler de benimle birlikte sınanıyor. Bazen çocukça kaprislerime katlanarak, bazen çektiğim acıları onlarda yaşayarak. En zor sınav anneciğimin ki. Henüz bir evlat sahibi değilim ama annem  O iyi olsun ben çekerim dediğine göre evlat güzel bir şey olmalı. Her dert bir lütuf aslında. Benim çok mükemmel bir ailem var. Bu da benim mutlaka en büyük şansım olmalı.

Önceki gün  bir rüya gördüm. Pırıl pırıl bir güne uyandım rüyamda . Güneş yeni doğmuş ilk ışıkları çiğ tanelerinin üzerinde hava ılık ve uzak diyarlardan harika kokular getiren bir meltem esintisi. Çimenler rüzgarın etkisiyle dalga dalga oynaşıyor adeta. Bırakmışlar kendilerini salıveriyorlar tüm güzelliği ile incecik bedenlerini rüzgarın o karşı konulmaz esintisine öylece. Tohumlarını alıp götürmesi için. Yeniden doğmak yenilenmek için usulca teslim oluyorlar.

Bir ağaç duruyor karşımda tüm haşmetiyle yemyeşil yaprakları neredeyse yerlere kadar uzanmış. Meyveleri bulunduğum mesafeden görülebiliyor sulu taze alabildiğine renkli ve olgun bir meyve. Yürüyorum ama sanki ben yaklaştıkça ağaç uzaklaşmak istiyor gibi. Çimenlerin üzerinden adeta kuş gibi uçarak ilerliyorum ağacın yanına yaklaştıkça kokusunu tümüyle ciğerlerime çekiyorum. Hoşgeldin dercesine salınıyor rüzgarla yaprakları ve ağaç heybetli boylu boyunca.

Ağacın gövdesinin altındaki sevgi ve hissettiğim güven duygusu huzurla birlikte mutlu ediyor beni. Uzanıyorum meyvelerine bir tane almak  tadına bakmak için sabırsızlanıyorum adeta. Fakat elimle bir türlü uzanamıyorum meyveye oysa ki bir o kadar yakın. Ben çabaladıkça yoruluyorum sırtımdaki ağrıyı hatta yükü hissediyorum. Elimle sırtımı kontrol ediyorum bir ağırlık var bir yük sanki bu. Bakıyorum epey ağırlaştırmış beni hatta canım bile acıyor.

Meyveye uzanmak istedikçe sırtımdaki yükün ağırlığı engel oluyor dikleşmeme. Sonradan farkediyorum ağacın altında oturan rahmetli dedeciğimi..

Yüklerini bırak diyor bana. Yüklerin çok o yüzden canın acıyor değil mi?

Dedeciğim ne yükü diyorum. Ben yük getirmedim ki yüklemedim hiç birşey diyorum sanki yanlış bir şey yapmışım gibi.

Senin olan fakat sana ait olmayan kamburundan kurtul diyor yine.

Nasıl? Diyorum. Söküp atmak istiyorum kamburumu oysa ki benim tek dileğim meyveye uzanmak ve onlardan tatmak.

Çabalıyorum canım yanıyor yapışmış benim olmuş benimle olmuş adeta kamburum.

Zamanla diyor dedem. Ama artık zamanı.

Ruhumda yankılanan sesten başka hiçbir şey kalmadı uyanırken. Sırtımda kamburum yoktu uyandığımda ama omuzumda yüküm çoktu…

Hastane odasındaydım ve yüreğimde olanlar yanımda yoktu…  

Şahin ÖZŞAHİN bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

sonra gelmişlerdir ama yüreğinizdekilerin çoğunluğu...gidenler hariç...dii miii...sağlık ve huzur diliyorum...eyvallah...

nedim üstün 
 05.08.2014 8:01
Cevap :
Yüreğimdekilerin çoğunluğu evet geldiler Nedim Bey. Gidenlerinse gelmesi imkansız gibi.. Saygılar...  05.08.2014 12:34
 

Geçmiş olsun, umarım hayatınızda hep huzur, sağlık ve güzellikler olur, , kıymetli aileniz ve tüm sevdiklerinizle birlikte. ..

SAYHAN 
 04.08.2014 21:25
Cevap :
Teşekkür ederim iyi ve güzel dilekleriniz için. İnşallah güzel dilekleriniz sizin içinde gerçekleşir. Sonsuz sevgiler...  04.08.2014 23:46
 

Sevgili papatya tarlası, Çok güzel bir rüya olduğunu sanıyorum. "Zamanla" diyor bakın Artık dedeniz artık zamanı çok yakın olmalı acil şifalarınızın, ben de yürekten gerçekleşmesini tüm sorunlarınızın bir daha karşılaşmamak üzere sizden uzaklaşmasını diliyorum.

Cemile Torun 
 04.08.2014 15:43
Cevap :
Teşekkür ederim Cemile Hanım. İnşallah rüyam dediğiniz manayı taşıyordur. İyi dilekleriniz için teşekkür ederim. Allah gönlünüzden geçirdiğiniz herşeyi dua niyetine kabul etsin. Sevgiler, saygılar...  04.08.2014 17:38
 

Kıymetli Papatya Tarlası:Göçen Analar, babalar, nineler, dedeler hayatta olanlardan haberdardır.Sırtınızdaki yük ağır olduğu için meyvelere alamadınız.Hayat her gün, her ay, her yıl canımızdan, gücümüzden, mutluluğumuzdan, alıp götürüyor.Hayat acımasız hüzünleri, acıları götürmüyor. Güzel olanları götürüyor.Yalvarsak da götürdüklerini geri vermiyor. Yazdığım bir dizeden/ Omzumda gözlü heybe var/ İçinde dert,gam çile var/Çerçi olsam,satışa çıkarsam/Ne soran var, ne alan var...Saygılar sunuyorum.Sağlık ve mutluluk diliyorum.

Mehmet Burakgazi 
 04.08.2014 9:34
Cevap :
Değerli Mehmet Burakgazi Bey, yorumunuz için teşekkür ederim. Bu dünya da en büyük zenginlik bağları kuvvetli bir aile ve en başta sağlık. Son yıllarda ben bunu daha iyi anladım.Evet, Maalesef gidenler geri gelmiyor. Herkesin omuzunda yükü vardır elbette ama her yük sahibine ağırdır derler. Sevgiler saygılar sunuyorum.   04.08.2014 12:03
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 146
Toplam yorum
: 1191
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 748
Kayıt tarihi
: 02.05.14
 
 

İnsanları ve yaratılmış tüm canlıları severim. Yazmak amatörce de olsa hayatımda bir süredir var...

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster