Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Eylül '09

 
Kategori
Eğitim
Okunma Sayısı
647
 

Size çiçek verip, sadece gülümseyebilirim

Size çiçek verip, sadece gülümseyebilirim
 

Akören Köyü'nden bir çocuk ve çiçekler.


“26.02.2009 tarihinde aşağıdaki yazıyı yazarak, blog yazarlarından ve okuyucularından yardım istemiştim. Elçiye zeval olmaz diye bitirmiştim yazımı.

Ben kendi alacağını isteyemeyen bir adamım. Ancak, çocuklara yardım konusu olunca hiç çekinmeden isterim.

Okullar açıldı. Çocukları sevindirmek lazım.

İstedim sizlerden. Küçük yardımlar istedim. Bu güne kadar hiç yardım eden olmadı. Teşekkür edecek kimse bulamadım. Kendim bir koli yapıp gönderdim. Çocuklar için gerekli olan ne bulduysam doldurdum kolinin içine.”

Yazdığım yazı şöyleydi.

1981 ile 1992 yılları arasında, kesintisiz Batman’nın (Daha önce Siirt’e bağlı) bir köyünde öğretmenlik yaptım.
Tam on yıl.
Güneydoğu’da, on yıl çalışan “Batılı Öğretmen” bulamazsınız.
Rekor bende.
Çocuklarım, orada büyüdü.
Çok güzel dostluklar edindim.
Dostlarım oldu.

**

İlk gittiğimde, sanki Afrika’da bir köydeyim gibi geldi.
Köy, bir “Anadolu” köyü.
Konuşmalar, Afrika yerlilerinin filmlerdeki konuşmaları gibi.
-Öğretmen sen hoş geldi.
-Öğretmen sen çay içiyor.
-Öğretmen ben eve gidiyor.
-Öğretmen ben sana ekmek getir.
“Öğretmenim”
diyebilen birisi yok.
Okula gelen çocuklardan doğru dürüst, “Türkçe” konuşan birisi yok.
Niye olsun ki?
Her gelen öğretmen, ben burada “durmam” demiş.
Bir torpil bulup sıvışmış.
Ben durdum.
Hiç torpil aramadım. Atandığın köyü benimsedim.
Kızları okula aldım. Devamlarını sağladım. İlk defa bu köyde, kız çocuklarına diploma verdim.
Bu köyde, ilk üniversiteye gidenler benim çocuklarım.(öğrencilerim).
Şimdi içlerinde, öğretmen var, turizmci var.

**

Okulun, sobası yoktu.
Muhtara anlattım durumu.
Muhtar:
-De here muallim! Dedi beni başından savdı.
Soba yok. Odun yok.
150’ye yakın öğrenci. Bir de ben.
Köyde, pamuk toplama zamanı.
Bir plan yaptım. Çocuklarla, pamuk toplamaya gittik. Pamuk toplama parası ile okula soba aldık.
Yakacak mı?
Topladığımız, eski naylon, lastik ayakkabılar, taksi lastikleri…pamuk dalları…
Okulun kapısında; çorapsız, ayakkabısının içindeki kar suyunu boşaltıp, koltuğunda bir odun parçası ile sınıfa giren, sümüklü öğrencilerimi hiç unutmadım.

**

Yılar geçti.
Oğlum büyüdü. Öğretmen oldu.
Şimdi, Kars’ın Sarıkamış İlçesi’nin bir köyünde.
(Hani şu, birçok askerimizin donarak şehit olduğu bölge)
Akören İlköğretim Okulu.
Akören Köyü.
130 öğrencisi var.
Köyün iklimi sert.
“Allahüekber Dağları’na” bakan köyde, adamın soluğu buz tutar.
Kar, yerden hiç kalkmıyor. Evlerin içinde, sular bile buz tutuyor.
Orada, çocuklar var.
“Kaban ve ayakkabıya” ihtiyaçları var. Okumak için kitaba, yazmak için deftere. Kısacası herşeye...

**

Evlerimizin giysi dolaplarında, büyüyen çocuklarımızın, “unuttuğumuz giysileri” her zaman bulunur.
Gelin, bunları değerlendirelim.
Bu çocuklara gönderelim.
Bir sigara parasına, kargo şirketleri istediğimiz her yere, her şeyi ulaştırıyor.
Çocuğumuzun giymediği bir giysi, bu çocuklara bayramlık olabilir.
Gelin, bu çocukların yüzlerine bir gülücük ekleyelim.
Sadece giysi değil, kalem defter, hikâye kitabı da gönderebilirsiniz.
Bir çocuk için, ne gerekliyse gönderebiliriz.
Ben kendim için, bir şey isteyemem.

“Bu çocuklar için istiyorum.”

Bu güne kadar, nerelere yardım etmedik ki?
Bu yardımı da yaparız.

Söylemek, bildirmek, teklif etmek benden.

Takdir sizden.

Elçiye zeval olmazmış.

Not: Okulun adresi, "Akören ilköğretim Okulu -Sarıkamış/Kars"

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bu güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim. Nabide hanımın yaptığı bir yorum ilgimi çekti ona bakarken sizin yazınızı gördüm. Biraz kısmet oldu diyebiliriz. Ülkemin saygıya değer bir çok mesleği var ama ben şu iki mesleği ayırmak istiyorum. Bunlardan bir tanesi doktorluk diğeri ise öğretmenlik. Bu kutsal mesleği yapanlar hakkıyla yaptıkları zaman ne güzel insanlar. Onlar ki; çocukluğumuzu şekillendiren, hayata bakış açımızın oluşuma etki edenler. Onların haklarını ödemek için onlardan daha iyi olmaktan başka çaremiz yoktur. Bu kutsal görevi layıkıyla yerine getirdiğiniz için kendi adıma size nacizhane teşekkür etmek istiyorum. Hala böyle bir şey yapabilir miyiz? Gönderebilir miyiz.? Bunun için elimden geleni yapmak istiyorum çünki. Saygılarımla.

By_ÇELİK 
 03.03.2010 15:38
Cevap :
Her zaman için yardım yapabilirsiniz. Özgür öğretmen şu anda askerde, kısa dönem. Mayıs sonunuda görev yerinde. Şimdiden teşekkür edrim.Selamlar saygılar, bizden size.  03.03.2010 19:21
 

KONSERVATUVARA BİR SORAYM HERKESE SÖYLİYEYİM TOPLADIKLARIMZI GÖNDERELİM İNŞALLAH

DERİN, SADE VE KARIŞIK... 
 28.09.2009 22:52
Cevap :
İlginize teşekkür ederim.Selamlar sevgiler.  29.09.2009 9:32
 

Yurt İçi Kargo ile göndereceğim. Sarıkamış'a vardır eminim. Cuma günü geldiğinde alacak koliyi. O güne kadar hazır edeceğim. Bilginiz olsun. Sevgiler, Nabide Kılınç.

Nabide Kılınç 
 28.09.2009 17:44
Cevap :
Çok teşekkür ediyorum. Selamlar.  29.09.2009 8:24
 

Yazınızı ilgiyle okudum. Bir koli çocuk hikaye kitabı göndereceğim. Başka hazırlayabileceğim şeyler varsa göndereceğim. Çok duygulandım, dilerim okurlar.Onlar okuyunca benim kalbim Yerkesik'ten atacak. Gerçekleştirirnce size haber vereceğim Sevgi ve saygılar. Nabide Kılınç.

Nabide Kılınç 
 27.09.2009 14:31
Cevap :
Çok teşekkür ederim. Selam ve sevgilerimle.  28.09.2009 7:58
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 420
Toplam yorum
: 596
Toplam mesaj
: 69
Ort. okunma sayısı
: 1581
Kayıt tarihi
: 19.12.08
 
 

1957 Çanakkale/Yenice doğumluyum. Öykü ,deneme, şiir yazarım. Yazdığım bir çok şiirin bestesini d..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster