Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Ağustos '07

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
558
 

Söğütlerin efendisi

Söğütlerin efendisi
 

Çocukluğum Sakarya'nın küçük bir kasabasında geçti. Hemen evimizin yanı başında iki odalı derme çatma evde yaşayan yaşlı bir dedemiz vardı. Hiç yaşını sormadım ama çocukken bize çok ama çok yaşlı gelirdi, sorsalar yüz yaşında derdim.

Hiç konuşmazdı bizimle, bir eşi vardı kendisi gibi o da konuşmazdı.

Mesleği vefat edenleri kefenleyip, mezara defnetmekti. Elinde kazması evimizin hemen yanındaki mezarlıkta toprağı kazarken gördüğüm zaman anlardım ki birini daha son yolculuğuna uğurlayacak.

Gerçi onu ben elinde kazmasıyla değil, bana söğüt ağacından yaptığı flütlerle hatırlıyorum.

Sessiz ve tüm gizemiyle mezarlığa doğru giderken arkasına takılırdım. Hiçbir şey demeden yüzüme bakar, gülümserdi. O nedenle midir bilmem yaşlı insanların yüzleri bana her zaman daha anlamlı, sıcak ve samimi gelir.

Cebinden küçük, ağzı sürekli kullanılmaktan yamulmuş çakısını çıkartır, yorgun, artık yerçekimine karşı koyamayan bedenini bir tümseğin üstüne bırakırdı. Ben de hemen karşısına otururdum. Cebinden ya da yanı başında ki söğüt ağacından bir dal kopartır, çakısıyla onu yontmaya başlardı. Yüzünde ise ciddi bir iş yapmanın sakinliği ve huzuru. Elinde dalı evirir, çevirir, belli yerlerine delikler açardı.

Söğüt dalının bir özelliği kabuk kısmı ile gövde yani dalın orta kısmının birbirinden ayrılmasıdır. Özenle dalın orta kısmını kabuğuna zarar vermeden ayırır, yine oyar ve tekrar kabuk ve gövdeyi birbirine kavuştururdu.Ben ise gözlerimi kocaman kocaman açıp bunu nasıl yapabildiğini anlamaya çalışırdım.

Hele üfleyip bir de ses çıkınca sormayın keyfime.

Belki ona göre çok basit bir işti, gözü kapalı bile yapabilirdi, ama küçük bir kızın gözünde imkansız bir şeyi başarıyordu. İşi bitince sessiz bir tören edasıyla, elinde şekillenmiş dal parçasını küçük ellerime bırakıverirdi.

Sonra yıllar geçti, sadece yazları gittiğimiz senelerden birinde köyde biri vefat etmişti, ama mezarlıkta elinde kazmasıyla başka biri onun yerine toprağı kazıyordu. Öğrendim ki geçen kış vefat etmişti, mezarlığa koştum, kimin nerde yattığını ezberlediğimden bulmam zor olmadı. Mezarının başlığı mermer bile değildi, ahşap yapmışlardı.

İlk önce çok bozuldum, bu ona karşı nankörlüktü, daha iyisini yapabilirlerdi. Sonra düşümdüm ki soğuk mermerden yapılan bir başlık yerine eminim ahşabı tercih ederdi.

Dua ettim ruhuna ve başımı kaldırdığımda bir söğüt ağacının dalı düştü elime.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

Bu blog Editör'den Öneriler alanında yayınlanmıştır

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Peşine takılıp gitmeden önceki sana bakışları gözümün önüne geldi rahmetli amcanın. Küçük sapsarı altın saçları olan bi kız bana düdük yap diye tutturuyo ve nasıl sevgi dolu bakıyodur kimbilir. Köyde de bana yapardı bir abi ben çocukken. Ceviz ağacından. Onun da öyle rahatlıkla kabuğu çıkarılıyor ama önce çakının arkasıyla biraz dövmek gerekiyor kabuğu. Çok güzeldi yazın. Çocukluğumu yaşadım. Zaten hep aynı çocukluğun içindeyim ya neyse. :) Sevgiler yüreğine. Kalemin dert görmesin...

Ersin Yalın 
 04.09.2007 17:43
Cevap :
Hep çocuk kalalım bence :) Teşekkür ederim, senin de elin dert görmesin.  11.09.2007 10:34
 

adımı yazmamıştım çok güzel bir hukukçu rumuzum vardı!! Ama maalesef becerememişim :( Hatta uzun süre meçhul hayranın olacaktım:))Bu arada arkadaşımı kayırmadım objektif düşüncelerim bunlar!!

difensore 
 02.09.2007 23:42
Cevap :
Sen yine de benim hayranım olurmusun :)))  04.09.2007 16:05
 

Sende ne cevherler varmış da haberimiz yokmuş:) Eline, gönlüne sağlık Huriş gerçekten çok güzel olmuş! Devamını bekliyoruz merakla seni takip edicem:) Bakalım kim olduğumuda tahmin edebilecekmisin:)

difensore 
 02.09.2007 21:40
Cevap :
:))) Evet, evet bana çook tanıdık geliyorsunuz. Canım ya bari adını yazmasaydın, bende hayal kurardım bu gizli hayranım kim diye :) Arkadaşını kayırmadığını düşünerek, yorumun için de teşekkür edeyim bari :) Öpüyorum seni, görüşürüz...  02.09.2007 21:54
 

Keyifle okudum...Nice böyle çelebi insanlar geldi geçti..Keşke tüm okuyup yazanlar ,bu gizli kahramanları sizin gibi dile getirebilseler...Medyanın siyaset dolu kirli yüzü çoğu insanımızı okumaktan soğuttu.İyi ki Milliyet Blog var iyi ki sizin gibi yazar arkadaşlarımız var...Erdemler paylaşılıkça kutsallaşıyor.Saygılarımla...

Mesut Selek 
 02.09.2007 18:07
Cevap :
Teşekkür ederim Mesut bey, ne kadar doğru söylediniz; ne gizli kahramanlar var, hatta onlar kahraman olduklarının farkında bile değiller, iyilik yapıp denize atıyorlar. Bize de değerini bilmek kalıyor. Sevgiler...  04.09.2007 16:04
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 7
Toplam yorum
: 36
Toplam mesaj
: 16
Ort. okunma sayısı
: 515
Kayıt tarihi
: 22.08.07
 
 

Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunuyum. Beş yıldır avukatlık mesleğini elimden geldiğince ya..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster