Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

26 Ekim '08

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
771
 

Solmayan çiçekler

Daha küçücükken, sabahları sizi ziyaret etmeye başladım. Aslında diğer otuz beş kişiye olduğu gibi bana da verilmiş bir toplantı randevusuydu bu. Tertemiz önlüklerimizi giyip, bembeyaz mendillerimiz cebimizde, silinip boyanmış ayakkabılarımızla gelirdik okula. Andımızı okuduktan sonra girerdik sınıfa. Örtülü masalarımıza özenle koyardık kalemlerimizi. Saygımızı, bize verdiğiniz çiçekleri en güzel vazolara koyarak gösterirdik...

İlk günü hatırlar mısınız öğretmenim? Bizim için ilkti. Sizin için de öyleydi eminim. Bir sürü ‘ilk gün’ünüz olmuş olmalı. Sınıfa girip kendinizi tanıttıktan sonra ‘Okumak istemeyen varsa, kapı orada, gidebilir!’ demiştiniz. Ve bir öğrenci kapıya yönelmişti. Nereye gittiğini sorduğunuzda ‘Git dememiş miydiniz?’ demişti. ‘Otur yerine yavrum.’ demiştiniz. Bırakmayacağınız belliydi zaten. Ve bizi tanıdıkça, belki de ilk gün telaşlı, meraklı gözlerimizin ardındaki cevherleri gördükten sonra, o kapıdan güzel yerlere gideceğimizi söylemiştiniz. İlk günden bir güven vermiştiniz bize. Titreyen konuşmalarımız düzelmişti zamanla.

İnsan konuşmalarının ne kadarını hatırlar? Ben söylediklerinizin çoğunu hatırlıyorum desem... Davranışlarımda ya da karşılaştığım olaylarda sizden bir şeyler eser bazen. Kulağımda iyi yerlere geleceğimizi söylediğiniz sözlerinizle devam ediyorum...

Öğretmenim, sadece ders değil, sizden öğrendiklerimiz barışı sağlamak, sorunlara çıkar yol bulmak, dayanışmayı oluşturabilmek, iyi ve örnek birer insan olmaktı. Bunlar zaten başarıyı fısıldayan davranışlar değil miydi?

Hani ‘Atatürk Müzesine ziyarete gidecektik okulca. Müze yakındı o yüzden ikili sıralar halinde yürüyerek gitmiştik. Her sınıfın önünde kendi öğretmeni vardı. Hani tezahüratlarla ilerlemiştik. Maça giden taraftarlardan daha heyecanlıydık belki. Ama holiganlık değil, tatlı bir coşkuydu bizimkisi. O güne kadar kaç kere ailelerimiz olmadan müzeye gitmiştik sanki. Siz ‘Bir, iki!’, biz ‘Üç, dört!’ sonra okulun adını haykırmıştık sokaklarda. Hatta teyzeler pencerelerinden bizi izlemişlerdi. Sonra susunca bir kıkırdama almıştı hepimizi. Mutlu etmeyi başarırdınız öğretm enim.

Size güvenimiz, saygımız, verdiğiniz sorumlulukları en güzel şekilde yerine getirmemizi sağlardı. En azından bunun için çalışırdık. Öyle ki, teneffüslerde not defterlerimizi kapıp okul bahçe duvarının önüne fırlardık. Hızlı giden arabaların plakalarını alıp hatalarını bildirmek için. Sınıfta tahtaya yazdığınız bir soruyu çözüp masanıza ilk gelmek için yarışırdık adeta. Defterlerimize yıldızlı pekiyi yazdığınızda hazine bulmuşgibi parlardı yüzümüz. Masanıza çiçekler koyardık güzel olsun diye.


Birinci sınıfın sonlarına doğru, okuma yarışmasının sonunda ödülümü verdiğinizde ne kadar gururlanmıştım anlatamam...Derecem üçüncülük ve belki de ilk olan ödülüm de hâlâ kitaplığımda duran bir kitaptı.

Benim için üç yıl sürdü bu toplantılar. Ama yıllar sürmüş gibi anlatabileceğim şeyler var. Ve üzerinden yıllar geçti. Ama unutmadım öğretmenim.

Bugün, ileride bu düşünceleri size aktaracak başka öğrencileriniz var. Güzel yerlerde, örnek insan olacaklar...

Emeğiniz boşa gitmeyecek öğretmenim.Sadece verdiğiniz çiçeklerin solmadığını bilmenizi istedim. Güzel yerlere gideceğimizi söylemiştiniz. Şimdiye kadar doğru yolda gitmeye çalıştım. Ve ben, söyledikleriniz kulağımda, hedefime ulaştığımda, gelip size teşekkür edecektim.Şimdi ise sizin vefat haberinizi duyuyorum.Yanınıza hep gelmek istedim İstanbul'da olduğunuzu duydum.Fakat kimse ne adresinizi ne de telefon numaranızı biliyordu.Ulaşmaya çalıştım başaramadım.Ama hep kalbimde yer aldınız. Hep yeni fidanlar yetiştirdiniz Yüce Önderimiz Atatürk'ün izinde... Yattığınız yer nurlu, mekanınız Cennet olsun sevgili öğretmenim.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 28
Toplam yorum
: 2
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 4114
Kayıt tarihi
: 06.12.07
 
 

74 Eskişehir doğumluyum, Eskişehir'de yaşıyorum. Eskişehir Anadolu Lisesinde kimya öğretmeni olarak ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster