Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Kasım '11

 
Kategori
Sinema
Okunma Sayısı
24250
 

Son 10 yılın en iyi Türk filmleri

Son 10 yılın en iyi Türk filmleri
 

SON ON YILIN EN İYİLERİNDEN BABAM VE OĞLUM


- Babam ve Oğlum (2005)

- Bir Zamanlar Anadolu'da (2011)

- Hokkabaz (2006)

- Beş Vakit  (2006)

- Beynelmilel (2007)

- Sonbahar (2008)

- Neşeli Hayat (2009)

- Yeraltı (2011)

- Vavien (2009)

- Sen Aydınlatırsın Geceyi (2013)

- Yumurta, Süt, Bal Üçlemesi (2007-2009)

- Issız Adam (2010)

- Kaybedenler Kulübü (2010)

- Üç Maymun (2008)

- Yozgat Blues (2013)

- İki Dil Bir Bavul (2009)

- Kosmos (2010)

- Yaşamın Kıyısında (2007)

- Nefes-Vatan Sağolsun (2009)

- Güneşi Gördüm (2009)

Türk Sineması son on yılı oldukça hareketli geçirdi. Farklı türlerde gezinen, geçmişin karanlık anılarına yönelen, daha cesur, sansür korkusu azalmış bir yönetmen ve senarist jenerasyonu ortaya çıktı. Diğer bir yönetmen grubu ise apolitik fakat gerçekçi sinema dilinin izinde adeta bir "Yeni Dalga" arayışına girdi. Gişe başarısını ön plana alan farklı kalitede komediler çevrildi. Seksen darbesi sonrası yaşanan kişisel ve toplumsal travmaları ön veya arka planda öyküleyen filmlerin sayıları arttı. Buna en iyi örnek olarak “Sonbahar”, “Beynelmilel”, “Babam ve Oğlum” sayılabilir. "Yazı Tura", "Nefes-Vatan Sağolsun", "Güneşi Gördüm" Güneydoğu'daki savaşı  farklı bakış açıları ile yansıttılar.

  “Sonbahar” hapiste geçirdiği onca yılın travmasını tüm bedeninde taşıyan genç bir adamın yaşam ile yeniden tanışmasını anlattı. Genç yönetmen Özcan Alper bir çok festivalde ödül kazandığı filminde  Doğu Karadeniz’in doğasını öyküsünün içine adeta bir karakter gibi sindirir. Hopa, Çamlıhemşin’in yağışlı, vahşi doğasının, baş karakter Yusuf (Onur Saylak) gibi nerede, nasıl patlayacağı belirsizdir.

“Beynelmilel” ise sıkıyönetimin sürdüğü yıllarda geçen gerçek bir öyküden yola çıkarken, trajikomik bir dille de dönemi yansıttı. Adıyaman’da Gevende olarak anılan bir grup yerel müzisyenin sıkıyönetim komutanlığı tarafından disiplinli bir orkestraya dönüştürülmek istenmesi bize dönemin trajikomik bir resmini çizdi. Senarist ve yönetmen Sırrı Süreyya Önder yine bu dönemi yansıtan “O… Çocukları” ile de  dikkati çekti.

Listede iki film ile yer alan Çağan Irmak 12 Eylül mağduru oğul, baba ve torun arasındaki ilişkiyi samimi bir duygusallık içinde işledi. Çağan Irmak  duygusallığın ağır bastığı filmlerinde eski Yeşilçam geleneklerine modern rötüşler yaptı. ‘Issız Adam’da ise büyük kent yaşamında sıkışmış karakterlerin kafa karışıklığını, duygusallık ve bencillik arasındaki kararsızlığını dar bir sosyal çevre içinde yansıttı.

On yıllık döneme uluslar arası festivallerde kazandığı başarılar ile en fazla damgasını vuran yönetmen Nuri Bilge Ceylan oldu.  Antonioni, Tarkovsky gibi ustaların gerçekçi sinema anlayışını yaşamın içinden insan portreleri ile sürdürür. “Bir Zamanlar Anadolu’da” ve ‘Üç Maymun’ sinemamızın klasikleri arasındaki yerlerini aldı.

“Üç Maymun” ile Ceylan’ın sinemasında taşra sıkıntısı, uzaklaşma gibi tematik sıralamaya ailenin kopuşu eklenir. Efendi paradır ve artık tüm değerler onun emri altındadır. Önceki filmlerinin uzak plan çekimlerinden geçiş yaptığı yakın plan çekimler ile karakterlerinin ruhunu okumaya açık bir hale dönüştürür.

"Bir Zamanlar Anadolu'da" zamanın adeta durduğu bir Anadolu kasabasının küçük yaşamını, filmin adının çağrıştırdığı gibi “gerçek değil bir masal” gibi anlattı. Öykü bir cinayet sonrasının 12 saatini anlatırken, karakterlerini  doktor, savcı, baş komiser, jandarma, zanlının başı çektiği araştırma ekibinin içinden seçiyor. Cinayet ve nedeni çok önem taşımıyor daha çok karakterleri tanımamıza, onların travmatik geçmişlerini, sıkışmışlıklarını keşfetmemize vasıta oluyor.

İlk bölüm gece yarısının karanlığında kırsal alanda geçiyor. Zanlının cesedi gömdüğü yeri keşfetmeye çalışıyor araştırma ekibi.  Sessizlik ve karanlık otların hışırtısını, rüzgarın sesini olanca doğallıyla hissettiriyor seyirciye. Gittikçe uzayan araştırma, karakterlerin yaşamları, mutsuzlukları üzerine ipuçlarını açık veya üstü kapalı bir şekilde ortaya çıkarmaya başlar.

Türk asıllı Hamburg doğumlu yönetmen Fatih Akın ‘Yaşamın Kıyısında’ ile ait olduğu her iki toplumun farklı kesimlerinden gelen karakterleri ortak yazgılarda birleştirdi.

“Yumurta”, “Süt” üçlemesinin sonuncusu  olan “Bal” ile Berlin’de Altın Ayı ödülüne layık görülen Semih Kaplanoğlu’ sinema dilini “manevi gerçekçilik” olarak adlandırıyor. Yarattığı şiirsel atmosfer, insanın doğa içindeki konumu, uzun plan-sekans ile zamanın varlığını hissettiren bir sinema dili onun önde gelen tercihleri oldu. Durul ve Yağmur Taylan Kardeşler “Vavien” ile kasaba yaşamının kısır döngüsü içinde akıp giden bir kara komediye imza attılar. Bu türün en büyük özelliği olan komedi ve gerilim arasındaki çizgiyi mükemmel çizerken, her karakterin bir yanını gölgede bırakıp sonraki adımı merak edilir hale dönüştürmeyi başardılar.

Sinemamızın üretken yönetmenlerinden olan Reha Erdem “Anne Korkuyorum”, “Beş Vakit”, “Hayat Var”, “Kosmos” ile iki binli yılları son derece yoğun geçirir. “Beş Vakit” aynen namaz vakitleri gibi bölünen bir gün içinde köy yaşamından küçük yaşamlar sunar. Büyüyemeyen yetişkinler, onların otorite adına çocuklarına uyguladığı şiddet, çocukların karmaşık dünyası küçük bölümler halindedir. Özenle çekilmiş doğa görüntüleri filmi senfonik bir şiire dönüştürür. Kosmos”  ise bu alemin dışından gelmiş gibi davranan, kendini ifade eden bir karakter olan Battal’ı tanıtır. İyileştirici güçleri vardır, aşkın peşindedir, para pul ile ilişkisi yoktur. Kars’ın zaman mevhumunu yıkan karlı manzarası, siyah giyinmiş insanları “Kosmos”a sihirli bir atmosfer verir.

Onur Ünlü'nün yönettiği "Sen Aydınlatırsın Geceyi" de dile yerleşmiş metaforların düz anlamlarıyla görselleşmesinin ortaya çıkardığı absürdite çok güldürdü. Sheakespeare'in bir dizesinden adını alan film, Türk Sinemasının son yıllarda dibe vuran komedi düzeyini yukarı çeken bir film. Absürd olayların yaşamla harmanlandığı siyah beyaz filmde, süper güçleri olan ama bu güçleri  normal insani dertleri nedeniyle işlev görmeyen karakterler şaşırtıyor. Absürd ve karamsar dünyada dertler konuşa konuşa aşılmıyor, çıkış yolları havada asılı kalıyor. 

 Genç yönetmen Tolga Örnek “Hititler” ve “Çanakkale” gibi iki başarılı belgesel sonrası çektiği “Devrim Arabaları” ile kurgusal filmlere adım atmıştı. “Kaybedenler Kulübü” ile bu kez farklı, bağımsız, uçuk, cesur bir filmle farklı bir zaman dilimini, doksanlı yılları anlattı. Zamanın gerçekte boş vermiş gözüken özgür ruhunun, bir arayışın, isyanın ve hepsinden önemlisi yalnızlıktan kaçmanın bir eseri olduğunu tanımlıyordu.

Özgür Doğan ve Orhan Eskiköy’ün Altın Koza Festivali’nde beğenilen ve Yılmaz Güney Ödülüne değer bulunan belgeselleri “İki Dil, Bir Bavul” ile Kürt meselesine yıllar öncesinde nereden başlanması gerektiğine, didaktik olmadan, tarafsız, samimi ve doğal bir anlatımla ışık tutuyordu. Kürt toplumu ile mevcut iletişimsizliğin çekirdeğini yerinden tüm yalınlığı ile gözler önüne seriyor, insanlığın en temel iletişim aracı dilin, işlevi olmayınca nasıl bir yabancılaşma ve ötekileşme sendromuna dönüşebileceğinin altını çiziyordu.

İki binli yılların en üretken isimlerinden olan Cem Yılmaz’ın “Gora” “Arog”, “Yahşi Batı” parodileri arasında “Hokkabaz” en özgün filmi oldu. Cem Yılmaz yönetmenliğini ve başrolünü oynadığı filmde sihirbaz İskender ve yardımcısı Maradona’nın turne maceralarını trajikomik bir dille anlattı. Yılmaz Erdoğan’da “Neşeli Hayat” da kırk lira gündelikle bir alışveriş merkezinde çalışan Noel Baba Rıza’nın yaşamını anlatırken dram ve komedi arasındaki ince çizgiyi ustalıkla korudu. “Vizontele” ise Erdoğan’ın sinematografisinin köşe taşı oldu.

“Masumiyet” ile sinemamızın baş yapıtlarından birisine imza atmış olan Zeki Demirkubuz son on yılı oldukça üretken geçirdi. “İtiraf”, “Yazgı”,”Bekleme Odası”, “Kader”,”Kıskanmak” onun ana malzemesi insanın karanlık yüzü ve yenemediği kaderi üzerine başarılı filmler oldu. 2011'de ise Dostoyevski'nin romanı "Yeraltından Notlar" dan serbest uyarladığı "Yeraltı" baş yapıt olarak nitelendirilebilir. Çevresi ile uyumsuz Muharrem'in içsel labirentini, Engin Günaydın'ın sıradışı performansı ile yansıtan Demirkubuz, sağdan soldan alıntı yapan "özgün !" sanatçılara da sözü getirir.

Levent Semerci yönettiği “Nefes-Vatan Sağolsun” ile son on yılın en fazla ses getiren filmlerinden birisine imza attı. Güneydoğu' da bir karakolda kırk askerin korkularını, yalnızlıklarını, umutlarını, çarpışmalardaki  paniklerini anlatırken, şovenizmden uzak kalmaya çalışan bir dil kullandı. Gerçeklik duygusu ve dinamik oyunculuklar gişede büyük bir başarıyı getirdi.

İkibinli yılların başında "Beyaz Melek" ile sinemaya hızlı bir giriş yapan Mahsun Kırmızıgül sonrasında "Güneşi Gördüm" ve "New York'ta Beş Minare" ile  ses getiren filmlere imza attı. Doğu ve batı insanının farklı yaşamlarının kendi seçimleri olmadığını vurgularken, finalde hepsi bir şekilde kaderlerinin kurbanı olmaktan da kurtulamadılar. Fazla mesaj kaygısı öykülerini bazı anlarda didaktik anlatımın kucağına attı. Teknik anlamda yapılan yatırım ve emek gişede karşılığını buldu.

Mahmut Fazıl Çoşkun "Yozgat Blues" da küçük kent yaşamının çıkışsızlığı içinde sıradan insanların varoluş sorunlarını anlatıyor. Ercan Kesal'ın muhteşem bir yorumla sunduğu Yavuz karakteri hayatını Fransızca şarkılar söyleyerek kazanır. Vokalisti Neşe ile Yozgat'da bir barda sürdürmek istediği mesleği hayal kırıklığıyla biter. Bu noktadan itibaren varlığını sadece sahnede hissedebilen bir insanın gündelik yaşam içindeki tereddütlerini ve endişelerini izliyor seyirci. Yan karakterlerin varlığı Yavuz ve Neşe' nin yaşam içindeki tezatlıklarını daha belirginleştiriyor.    

       

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 201
Toplam yorum
: 53
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 981
Kayıt tarihi
: 12.01.11
 
 

İzmir’de doğdu. Viyana Tıp fakültesini bitirip doktor ünvanını aldıktan sonra Genel Cerrahi ihtis..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster