Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Ekim '10

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
402
 

Sonbahar vurgunu

Sonbahar vurgunu
 

SOLAN HAYAT


Bilinmez ki yarın ne olacağız. Kader bize neler hazırlamış kim bilir. Bir mucize olsa da görsek diyorum geleceği ne iyi olurdu, o zamanda göz yaşının, acının tadına varamazdık bilemezdik hayatın güzelliğini. İşte ben gecenin bir yarısı oturup gözyaşı döküyorum çok uzaklara giden dedemin ardından niye, sel olup akıyor yaşlar, neden yakılıyor ağıtlar bir gece yarısı ölüm haberini almak canından bir parçanın ne acı İnsan o an eriyor yok oluyor her tarafını alevler sarıyor isyan ediyor her şeye yüreği çığlık çığlığa dizleri dermansız gözleri yaş dolu acı çekiyor ya geçmişte yaşananlar o kişiyle Geçmişin fotoğrafı hep gözlerinde insanın dedem yüce bir çınardı o çınarın gözümüzün önünde yok oluşunu seyretmekse çok acı.

Hani güz yaklaşınca yapraklar sararır ve, düşecekleri zamanı, beklercesine eğik solgun dururlar ya dallarda, dedemde öyleydi işte bahar zamanı açan yeşil bir yapraktı o, ama gün geçtikçe soluyordu gözler önünde. Dedemin de sanki güz zamanı yaklaşıyordu soldukça soluyordu benzi buruk bakıyordu gözleri dalda sallanan yaprak misali titriyordu hayatı. Sonbahar zamanı bir rüzgar çıkar da, sallar ya dalları bir ara öyle oluyordu bir fırtına gelip geçiyordu fenalaşıyordu büsbütün yok oluyordu sanki eriyordu kayıp gidiyordu elleri ellerimizden.

Ölüm sanki onu yokluyordu rüzgar, dinince ferahlıyordu yaşlı yüreği bizlerinde gözlerinde yaşlar donu veriyordu bu yaşadığımız neydi çözemiyordum, neydi bu belirsizliğin adı onun bir dudak kıpırdatması tebessüm etmesi bizlere yetiyordu. Onun yüzüne gülüp ardında yok olup gidiyorduk yüreğimizdeki sızılar gün geçtikçe artıyordu dedemin derdinin aşılmaz bir dağ olması parça bölük ediyordu bizi. Hala bu ateş yanıyor içimizde ama o hep umutluydu ona bu işkenceyi çektiren hayattan ona gülümseyip ondan bir umut bir ışık bekliyordu her zaman ama hayatın onu yok edip parçaladığını bilmiyordu aslında neyin ne olduğunu iyi biliyordu ama o hep mutluluk umut oyunu oynadı kendine. Bizlerden daha cömerdi hayata karşı son dakikasına kadarda öyle davrandı öyle ki acısını yüreğinin derinliklerine alıp bizden habersiz kabullendi ölümü. İşte bir gece yarısı asıl fırtına kopmuştu hayatında oradan oraya vuruyordu onu, ama artık onu yoklamıyor hayat dalından koparmak istiyordu. Hiç sesini çıkarmadan gözleriyle usulca anlattı her şeyi son kez elveda dercesine baktı bizlere acı, acı ve çevirdi gözlerini bizden. ÖLÜME SESİZCE MERHABA dedi. O an çığlıklar ağıtlar yükseldi odadan ama artık duyamazdı bizi, çoktan uzaklaşmıştı bizlerden bir GÜLE, GÜLE bile demeden…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 10
Toplam yorum
: 0
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 263
Kayıt tarihi
: 22.06.10
 
 

1981 Kars doğumluyum. Evliyim ve dünya tatlısı iki tane oğlum var. Okul yıllarımdan bu tarafa içi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster