Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Haziran '16

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
52
 

Sonsuzluğa uğurlanış

Sonsuzluğa uğurlanış
 

Şiir Buluşması CKM


Ahla geçen bir ömür sorgulandı uzun uzun. Çıkılan yolculuğun sonu görününce nasıl da çaresiz kalıyor insan. Her kopuş kendisini sorgulamasına yetiyordu. Tanıdığı bilge kişi  bu sabah yolculuğa çıkıyordu.

Duyunca acı haberi, “Aynı yaştaydık.” diye vahlandı. Kendisine mi, yoksa gidene mi bu çaresiz kalış! Çocukluk yıllarını anımsadı. Aynı kentte, aynı mahallede büyümüşlerdi. Sokaklarında top koşturdukları mahalle şimdi bulundukları kentten çok uzaktı. Çocukluk, gençlik, okul yılları bir bir gözünün önünden geçti.

Babasız büyüyen arkadaşı konuşunca herkes onu dinlerdi. İnsanlara kendini kabul ettirmesi hiç de zor olmazdı. Yaşamı kuşatan bütün bilgilerle tanışıklıydı. Dinleyen sıkılmaz, mutlu da olurdu.

Kara haberi iletenler kendisini tanıyorlar mıydı? Benimle olan, çocukluğa uzanan arkadaşlığımızdan haberli miydi? Kemer mahallesi, Ortahisar haberi almışlar mıydı? O yaşadığı kent, mahalleler ona çok şey borçluydu. Sokaklarında ayakkabılarını eskitirken okullarını da bitirdi. Durmadı, ömrü hep öğrencilikle geçti. Ünvanların hepsini toplamıştı adının önüne Prof. Dr. Yaşar Nuri Öztürk  olarak.

Konularını ne de güzel kavramıştı. Üstlendiği görevi aksatmadan sürdürdü. Bildiği doğruları dayandırdığı kaynaklarla bir bir sıralardı. İnsan yaşamı için dünya ve ötesi onun alanıydı. Her alanda konuşurken, yazarken boş konuşmazdı. Seveni kadar sevmeyeni de vardı.

Her konuşması umut saçardı. Karamsarlık onun için geçerli değildi. Doğal gelişim, süreç onun dilinde başka bir anlam kazanırdı. İnsan, dün, bugün, yarın yaşayacağı süreçleri göz ardı etmeden yürümeliydi yolunu. Bu da bilgi gerektiriyordu. İnsan çaresizliğni yenebilirdi. Anlamlı kılabilirdi yaşamını.

İşte cep telefonuna düşen kara haber son yolculuğa çıkan arkadaşının adını duyuruyordu. Bu duyuruyu görünce acı acı yineledi adını Prof Dr.Yaşar Nuri Öztürk diye. Yüreği tutuştu, şimdi o, o bildikleri toprak mı olacaktı. Ne yazık ki doğa bildik yoldan süreci işletiyordu.

Hemen bildik, ortak arkadaşlarını aradı O’nu sonsuzluğa uğurlarken buluşacaklardı. Unutmadan adresi not düştü öyküsünün altına :

Üsküdar Şakirun Camisi, 23 Haziran 2016, Perşembe, öğle namazından sonra diye!

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 1064
Toplam yorum
: 308
Toplam mesaj
: 19
Ort. okunma sayısı
: 711
Kayıt tarihi
: 24.03.12
 
 

Türkay KORKMAZ, umuda yolculuğu ertelemez. Mermeri delenin damlanın sürekliliği olduğunu bilir. Y..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster