Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

08 Ağustos '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1493
 

Sorumluluklarımdan boşanmak istiyorum hakim bey...

Sorumluluklarımdan boşanmak istiyorum hakim bey...
 

Dün sonunda film koptu. Hüngür hüngür, avaz avaz, ne tabir varsa başka öyle ağladım işte. Sebep mi? Kedinin pisliği… Gülmeyin, bunun arkasında derinlerde öyle çok şey var ki…

Çok uzun süredir çok fazla sorumluluk var üzerimde. Her şeyi benim düşünmem gerekiyor. Yapım gereği boşveremiyorum da… Evdeki diğer şahıslar da bırakmışlar ipin ucunu, nasılsa Belgin düşünür diye… Olan bana oluyor. İçin için eriyorum, çürüyorum.

Bugüne kadar hayatımda düşünmem gerekenler, kedinin suyu-maması-kumu, köpeğin ilacı-maması-çişi, oğlumun dağıttığı her şey-yemeği, evin düzeni, ödenecek faturalar vs vs vs vs.

Şimdi bunların üzerine, yetmiyormuş gibi, annemin ilacı-yemeği-ara öğünü-çocuklukları, yeni kedinin ilacı-hasta gözü-maması-suyu eklendi. Beynim yoruldu, hem de çok… Dün de film koptu işte. Akşam uykum geldi, yatayım dedim, kedinin kumu pislik içinde. Ben eğilemiyorum hala, dikişlerim çok acıyor. Köpeğin suyu yok. Üst kata çıktım, çünkü aşağıdan sesleniyorum, oğlum cevap vermiyor. İsmail de dışarda kitap okuyor. Umrunda olan bir benim yani. Öbür kedi üst kata tuvaletini yapmış. Güven bağırıyor, ben temizlemem diye. İsmail’e sesleniyorum, gelmiyor. Sonunda bana geldiler. Başladım ağlamaya.

Kimse anlamıyor. Ben erken ayaklanmış olabilirim, ama çok büyük bir ameliyat geçirdim. İnsanlar 3 ay yatıyor ve bakılıyorlar by-pass sonrası. Benim gibi iş peşinde koşmuyorlar.

Bir yandan annemin sürekli iğneleyici lafları…

-Bu evin işi çok…

-Burada insan sıkılıyor.

vs vs vs

YORULDUMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM!….

Size bir günümü kısaca özetlersem belki beni anlarsınız.

Sabah 10 kalk. Kahvaltı hazırla. Annemin ilacını unutma. Küçük kedinin ilacını unutma. Köpeğin ve iki kedinin mama ve suyunu kontrol et. Kedilerin tuvaletlerini temizle. Kahvaltıyı toparla. Bulaşıkları hallet. Annemin ilaç saati geldi, unutma. Bu arada kendi ilaçlarını hatırlarsan alıver. İsmail’ i kaldırmak için defalarca üst kata çık. Küçük kedi de üst katta olduğundan onun için de çıkıver üst kata bir kaç defa nolucak… Annemi banyosunu yaptır. Evi toparla. Annemin ara öğünü geldi, onu hallet. İlaç saati ilacını ver. Çocukça inatlarına katlan. Köpeğin çişe tutulması lazım, organize et. Alışveriş yapılacaksa annemin iki ara öğünü arası koştur ve hallet. Akşamüstü oldu, simit-peynir-çay saatleri, organize et. Bitince sofrayı toparla. Akşam yemeğini hallet. O arada 1 saat kadar boş vakit kaldıysa otur ve dinlen, neyine yetmiyor.

Devam etmeyeceğim, yazmak bile yordu inanın…

Benim artık hayatımda huzura ihtiyacım var. Bir şey düşünmemeye ihtiyacım var. Birilerinin benim adıma hepsini düşünmesine ihtiyacım var. Resim yapmaya, uzanıp sadece gözlerimi kapamaya ihtiyacım var.

Çok yorgunum çok…

Hakim bey, şiddetli geçimsizlik nedeni ile sorumluluklarımdan boşanmak istiyorum. Nafaka talep etmeyeceğim… Boşa bizi Hakim bey…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Siz bu durumdan memnunsunuz Belgin Hanım... İnanın memnunsunuz. Ya da ben yanlış algıladım, kim bilir! Sağlıcakla kalın:))

Ümit Culduz  
 11.08.2007 1:18
Cevap :
Vlla da değilim, billa da...Yoruldum senelerdir herkesin sorumluluğunu üstlenmekten...  11.08.2007 13:35
 

Sevgili Belgin Hanım siz yazarken bizler okurken yorulduk : ) Yaşayan siz olduğunuza göre Allah sabır,güç versin. Umarım en kısa zamanda tek başınıza herkesten uzak huzur dolu bir yere gidersiniz aklınızı,kalbinizi toparlar dinlenirsiniz. not : Mekan için önerim Muğla/Dalyan Sevgiler.

Kalbin Ritmi 
 08.08.2007 18:00
Cevap :
Ah benim de en büyük umudum o,ama imkansız görünüyor maalesef...  08.08.2007 22:54
 

o kadar iyi anlıyorum ki sizi.Kadın olmak böyle birşey işte.Herşeye koşacak enerjiyi ve sabrı kendinizde bulmak zorundasınız.Kimse sizi anlamaz,anlamak istemez.Onların gözünde yorulmayan,sıkılmayan,bıkmayan bir yaratığız sanırım.Çünkü daha hiç bizimde bir can taşıdığımızı farkeden kimse görmedim.Yinede üzmeyin kendinizi.İyileşmeye bakın bir an önce.Bütün bunlar sadece kendimize eziyet etmek.Sonu gelmez bu koşuşturmanın.Sevgiler...

emel dedeoglu 
 08.08.2007 16:37
Cevap :
Haklısın,suçumuz kadın olmak.Hasta olma iznimiz bile yok,en büyük ameliyatı bile geçirsek...  08.08.2007 20:24
 

nasıl başarırsınız bilmiyorum ama kendinize mutlaka zaman ayırmanız gerekiyor yoksa bir yerde film kopar ansızın.benzer durumdaydım bir ara.ikinci çocuğumu kucağıma almıştım ve kızımla araları çok yakındı..çocuk,bebek,misafirler,ev işi o şu bu derken ben garip düşüncelere kapıldığımı farkettim.bir kolumda çocuk diğer kolumda elektrik süpürgesi gözlerimden uyku akarken ağlaya ağlaya ev temizlediğim günleri hiç unutamam.sonra bir yerde film koptu.ve isyan ettim.her işi üzerinize alıp diğerlerine sorumluluk vermediğiniz müddetçe kimse yaşadıklarınızın farkına varamıyor.benden size tavsiye anlatmaktan bıksanızda bu anlattıklarınızı yüksek sesle evdekilere yansıtın ki evde gülümseyen birini görebilsinler.yani çözüm hakim beyde değil;)

Sema AYDIN 
 08.08.2007 16:27
Cevap :
Haklısın da evdekilere anlatmaktan dilimde tüy bitti inan.Bugün karşıma alıp konuşmak istedim,kocam küs numaralarına yattı,işine gelmedi sorumluluk almak çünkü.  08.08.2007 20:25
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 33
Toplam yorum
: 126
Toplam mesaj
: 35
Ort. okunma sayısı
: 813
Kayıt tarihi
: 10.03.07
 
 

Yağmurlu bir 30 Ekim günü açmışım gözlerimi, biraz aceleciymişim ki 7 aylık doğmuşum:) Sonrasında hi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster