Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

16 Ekim '13

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
118
 

Söz düştü demiştim, söz yerde ve onu kaldırmaya yemin etmiş olanı bekliyor

Söz düştü demiştim, söz yerde ve onu kaldırmaya yemin etmiş olanı bekliyor
 

Çocuklar dünyanın her yerindeler, isyandalar ve ‘biz Sözüz, Söz Biziz’ diyor Çocuklar isyan ettikçe Söz silkiniyor, kendine geliyor Söz ve yerden kalkıyor


Bilenler bilir, eğitim amaçlı STK’larımızdan Türk Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV), her sene, Şubat ayında bir gece düzenleyerek, eğitime muhtaç çocuklarımız için yardım toplar.

Türkiye’nin en zengin, en popüler, en kudretli iş insanlarının, sanatçılarının, şovmenlerinin, gazetecilerinin, politikacılarının, sporcularının, aydınlarının katıldığı bu gecede, konuklardan bazıları; sadece maddi katkı vermekle yetinmez; üstüne üstlük; dans etmek, tiyatro yapmak, enstrüman çalmak, şarkı&türkü söylemek, şiir okumak, illüzyonistlik (sihirbazlık)-jonglörlük-vantrologluk yapmak, orkestra yönetmek… gibi hobileri temelinde yeteneklerini ve marifetlerini de sergileyerek, söz konusu etkinliğe manevi, entelektüel, artistik bir derinlik ve pek tabii ki bir de eğlence boyutu katarlar.

2009’un Şubat ayında yapılacak olan TEGV etkinliği öncesindeki bir sohbetimizde, kadim dostum ve eski patronum (gerçi o, bu tabiri sevmez ve ‘çalışma arkadaşım’ demeyi tercih eder) Ethem Sancak, gecede bir türkü söyleyeceğinden bahsettiğinde, ne yalan söyleyeyim, biraz endişelenmiştim.

Zirâ o, çok severek ve içten okumasına karşın, sık sık detone olabilen bir icracıdır. Söz konusu gecede, daha iyi yaptığı bir faaliyet alanında boy göstermesi, meselâ şiir okuması, bence daha doğru bir tercihti. Bu fikrimi paylaştığımda, ‘iyi o zaman, geceye yakışan güzel bir şiir seç bakalım bana’ demişti.

Görüşmemiz bitip de, ofisime, 40,000 kitapla tıka basa dolu ‘ibadethanem’e geri döndüğümde, derhal işe girişmiş ve ‘dünya şiir ummanı’na dalıvermiştim. Lâkin, o görüşmeyi takip eden 3 gün boyunca, gözden geçirdiğim binlerce yerli ve yabancı şairin şiirini mezkûr etkinliğe, her nedense, bir türlü yakıştıramamış ve söz konusu o mesaimin akabinde de, bu işin içinden nasıl çıkacağıma, doğrusu bir türlü karar verememiştim.

Derken, aniden ‘niye ben ülkemizin ve dünyanın çocukları ve onların eğitimiyle ilgili bir şiir yazmıyorum?’ diye düşünürken buluvermiştim kendimi.

Ardından da, giriştiğim oldukça hummalı bir çalışmaya müteakip, aşağıdaki dizeler çıkmıştı ortaya.

Onu, üzerine gönüllü olarak aldığı bir vazifeyi lâyığıyla tamamlamışlara özgü olan o bildik iç huzuru ve gururla, son kez elden geçirip, asistanına e-mail ettim.

İtiraf ediyorum: şiirimin; ülkenin, iştigal sahalarını ve toplumu domino eden en baskın figürlerinin, bir diğer deyişle, Türkiye’nin ‘creme de la creme’inin, Türkiye Toplumsal Formasyonunun oligarşisinin mümessillerinin bulunduğu bir ortamda, Başbakan Erdoğan’a yakınlığıyla tanınan eksantrik bir iş adamı tarafından okunacak olması ihtimali beni bir hayli de heyecanlandırmıştı doğrusu.

Lâkin olmadı, Ethem Sancak, onun için yazdığım dizeleri değil, kendi seçtiği bir başka şiiri okudu o malûm gecede.

‘Müşterisiz mal zayidir' ve 'iltifata tâbî olmayan marifet illetlidir!’ diyen toplumsal bir kabulün ferdiyim (esasen, marifetin iltifata değil, aksine, iltifatın marifete tâbî olmasını tercih etsem de; bu metne ‘verili bir şeyin iltifata tâbî olma’ hali daha bir uydu her nedense). Bu yüzden de, aşağıdaki dizeleri, internette paylaşarak onun aksülamellerini almak istedim.

Öyle ya, kim ayranının içilmeden ekşimesini ve dökülmesi ister ki?!?

Kadim bir dostun ihtiyacına binaen, bir nevi ‘kendi kendine gelin güvey olma’ motivasyonu ve adeta, durumdan vazife çıkarma psikolojisiyle yazılmış bir metin bu.

Bir çeşit retorik ve hamaset numunesi olan aşağıdaki metnin, yüksek sesle okunduğunda, aliterasyona ve ‘seci’ye alabildiğine abanılmış poetik mimarisi ve; ‘eeeeeeyyyyy!!!’ makamındaki teatral edasıyla, Türkiye toplumsal formasyonunun bir kesiti olan o kalabalık hazırun nezdinde müessir olabileceğini ve onu okuyan kişiye de bir çeşit edebi aura ve metafizik karizma kazandırabileceğini ciddi ciddi düşünmüştüm.

İşte, okunmasını murad ettiğim platformda dillendirilmeyen o metin:

Düşmüş Söz’ü ve Biz’i kurtaracak Alim Çocuklar Destanı

Birçok tariften biri, düşünen hayvandır insan, düşünen ve eğitilebilen

Lakin tashihe muhtaç bu tarif, insan eşref-i mahlûkattır, her şeyi düşünebilen  

Düşünmek ve eğitim bir müfredat icap ettirir yani söz, logos ve kelâm

İlim, irfan, hikmet dediğin hepsi kelâmdan sadır olmuş cümlesi hasıl-ı kelâm

‘Bidayette kelâm var idi, evvelde söz’ diye başlar hatırla bir kutsal metin

 Ve Oku emriyle açılır ilayı kelimetullah oku zira vazifen pek zor ve çetin

Biz cennetten düştük biz kovulduk ve söz de bizle pislendi ve dünyalı oldu

Âdem ademe mahkum, kirlenmiş ve günahkar, kelâm ise ilme hal oldu

Uygarlaştık, bilimselleştik, ilerledik; Cosmos’u ve Higs Parçası’nı keşfettik

İzanı, insafı ve vicdani, adaleti, şefkati ve Kitab'ı lakin bu yolda kaybettik 

Seyran ettik avucumuzdaki çeri çöpü, kaybımıza aldırmadan, bayram ettik

Dünya çivisinden, işler şirazesinden kurtuldu neden diye bir de sual ettik

Bir kürsüden bir cemiyete seslenmenin mesuliyeti var, zilletten ağır vebali 

Kürsü, iddiam var denilen yer, kemalin makamı ve ama ele de verebilir zevali

Kürsü, çünkü Âdem’in dünyaya duhul ettiği kaya, Musa’nın vahiy aldığı mekan

Kürsü, İsa’nın sırtında haçıyla çıktığı o tepe, ‘ben sana muhtacım’ denilen o an

Kürsü, Muhammed'in Miraç ettiği nokta, nâtıkın nutkunun tutulduğu bir zaman

Kürsü, öğrencilerden bir öğrenci olan öğretmenin ödünç aldığı o kutsal mekan

‘Dinledim öğrendim, söyledim öğrettim’e inanıyorum, benim amentüm olsun

‘Bir ferd-i hakir-i fakir-i pür taksir-i Taliban-ı hakikatim’ lafzı samimi rehberim olsun

Öğretmen ve anne muazzez ve mukaddestir, çünkü mürebbi-i beşerdir onlar

Terbiye eder, tenvir eder ve tedris ederler, zira müessis-i medeniyettir onlar

Çocuklar, ahh çocuklar, onlar O’na en ziyade muhtaç olan Allah’ın saf kulları

Çocuklar çoğu yerde zulm’altındalar ve ölüyorlar ve dolduramıyorlar okulları 

Söz düştü demiştim, Söz yerde ve Söz O’nu kaldırmaya yemin etmiş olanı bekliyor

Dünyanın bütün çocukları Söz’ü kaldırmak için sözleştiler ve okullar onları bekliyor

Ben bizden ümitsizim, bütün ümidim çocuklarda, çocuklarsa o kulları bekliyor

Okullar ki, ihtiyaç duyulan kendilerini inşa edecek hamiyetli kulları bekliyor 

Yetmiş yedi kuşak ötesine yetecek denli zengin olmak, ne demek Karun olmak 

‘Harun gibi geldim Harun gibi gideceğim inşallah’tan sonra ne demek Karun olmak

Harun ol tabii ki, mülkperestler tapsın küfre, bırak ve ne ister çocuklar, ona bak

Sözü kaldırmak için, bizi kurtarmak için okul bekliyor çocuklar senden durma kalk

Çocuklar dünyanın her yerindeler, isyandalar ve ‘biz Sözüz, Söz Biziz’ diyor

Çocuklar isyan ettikçe Söz silkiniyor, kendine geliyor Söz ve yerden kalkıyor 

Söz ve çocuklar kadim ‘Evamir-i Aşere’ için, İnsan Ahd-i Kadim için uğraşmakta

O Ahd-i Kadim ki bizim için; bizi, Sözü ve çocukları kurtarmak için uğraşmakta

Eeyy şair de ki onlara, şiir ve şuur akrabadır, şair ise şuurun tecessüm etmiş hali

Şair gönlünde daimi bir çocuk tecessüsü besleyen insanın hesapsız dervişane hali 

Eyy hazirun, tükendi söz ve muhabbet nihayet hidayete erdi

Umarım o  okullar ve o çocuklar beraber sonunda kifayete erdi 

(Şubat 2009, Zuhuratbaba)

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

O zamana ve zemine uygun çok güzel bir şiirmiş. Ellerinize sağlık Selam ve saygılarımla

SÜLEYMAN SIRRI 
 20.10.2013 8:33
Cevap :
değerli ve anlamlı yorumunuza çok teşekkür ederim sevgili dostum, sağ olun.-)  20.10.2013 13:08
 

E tabii ol hâzirunun huzûrunda bu şuuru-şiiri okumak, yani "gerçekleri" söyleyebilmek yürek ister idü; eni-konu bir özgüven ve eminlik ister idi. Zira malûm, bazı zâtlardır ki hakikâtlerden hiç mi hiç haz-etmezler, hattâ hakikâti kendi zâtlarına bir "harnâme" deyu dahi zanneyleyebilüürleeer idü.. e ol vakit nic'e olurdu ki bûnu zikreyleyenüün hâl-ü pür melâli. Emeğinize sağlık, hedeflediğiniz koşullarda okunmamışsa da dert etmeyiniz, zira gerçekler, yani hakikat, yani "hak" da aynen doğru "söz" gibidir, asla yere düşmez, boşa gitmez, dik, dimdik hep ayaktadır, kalıcıdır, üzülmeyiniz. Saygılarımla...

Filiz Alev 
 19.10.2013 23:05
Cevap :
belli ki özene bezene yazılmış bir yorum bu, adeta müstakil bir yazı gibi de etkili.... filiz hanım, çok teşekkür ediyorum bu değerli ve sıra dışı katkınız için:-)  21.10.2013 13:45
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 297
Toplam yorum
: 148
Toplam mesaj
: 11
Ort. okunma sayısı
: 1594
Kayıt tarihi
: 29.08.11
 
 

1958 Fatih / İstanbul doğumlu. Etiler Lisesi ve İTÜ Maden Fakültesi Petrol Mühendisliği Bölümü me..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster