Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Ocak '16

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
152
 

Sözcükler Şiir ve Ben

Sözcükler Şiir ve Ben
 

Ben sözcüklere güvenirim ve onlara her zaman minnet duyarım. Ne yapar ederler bilmem ama hiç ummadığım bir anda, şiir yazmaya güle oynaya gelirler. Gelişlerini farkederim zaten önceden. Bir heyecan, bir elektriklenme sarar bedenimi. Anlarım ki “bizim çocuklar” yine işbaşındalar, Hazırlamışlar bir güzellik ve koyulmuşlar yola.

“Bizim çocuklar” diyorum. Gerçekten öyledir. İşleri güçleri beni mutlu etmek. Bunun için koşturup dururlar gece gündüz durmaksızın. Yola çıktıklarını anlarım, hissederim dedim ya. Ben de onlara bir jest olsun diye kendimce bir şeyler yaparım. Bir kere onların geleceği yollarda düzenlemeler yaparım. Bir çeşit çevre düzenlemesi. Ayaklarına çöp batsın istemem. Çevre düzenlemesi dediğim daha çok mecazi anlamda elbet. Kalbimi, aklımı kirden pastan arındırmaya çalışırım. Kin, husumet, çekemezlik, nefret, kötülük, istemezlik, kıskançlık gibi hoş olmayan ne kadar duygu ve düşünce varsa arındırırım kendimi bunlardan mümkün olabildiğince.

Çünkü sözcükler böyle kirli şeyleri sevmez ve böyle insanlardan nefret eder, onların ifade biçimi olmak istemezler. Onların diline gelmemek için kaçacak delik ararlar. Kimi kıskanç, hırslı, bencil şairleri bilirim ki, şiir yazmak için sözcükleri kerpetenle çeker gibi zorla biraraya getirmişlerdir. Zaten şiirlerinden herkes anlar böylelerini. Bu nedenle, sözcüklere zulüm etmemek için çevre düzenlemesi yapmak insan olmanın en başta gelen şartı olsa gerektir.


Şiir olup gelmiş sözcükleri bilincimde görünce aklım şaşar, yüreğim titrer. Defalarca okur dururum. Bir şiir okumaktan insan nasıl mutlu olur tarif edemem. Ancak şairler bilirler, anlarlar. Yani içlerinde çevre düzenlemesi yapmış olan şairler demek istiyorum. Bu gelen şiiri “kendi şiirim” olarak bana hediye eden sözcüklere nasıl teşekkür edeceğimi artık siz tahmin edin. İyi ki benim şiirim olarak bana getirmişlerdir diye de şükrederim.


Ha unutmadan! Hani dedim ya sözcükler şiir olup gelirken , onlara jest olsun diye hazırlıklar yaparım. Sözcükler günyüzüne çıktıklarında beni görüp “Ne bu paspallık?” demesinler diye, önceden traşımı olur, cici elbiselerimi giyer, kendime çeki düzen veririm.


Yüzümde bir sevecenlik, bir tebessüm. Yürüyüşüm bile değişir o anlarda. Sormayın gitsin!

Erdal Ceyhan, Abdülkadir Güler bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bir şairin Hazırlanma evresini çok güzel anlatmışsınız. Şiir bir bakıma esin meselesidir ama aynı zamanda sözcüklere sahip olmak, onları disiplinli olarak yerleştirmek de gerekir. Bütün bu serüveni bize de yaşattığınız için teşekkürler Usta. Saygılar.

Erdal Ceyhan 
 19.01.2016 17:39
Cevap :
Çok teşekkür ederim.  19.01.2016 23:33
 

Dilinize sağlık Coşkun Bey... Sözcükler dediğiniz gib tıpkı gül yüzlü çocuklar gibidir. Onları okşarken şiir kendiliğinde ortaya çıkıyor. Şiirin ana malzemesi sözcükler değil midir. Bu konu da bilgilendirdiğiniz için de teşekkürler.Selam ve sevgilerimle.

Abdülkadir Güler 
 19.01.2016 16:33
Cevap :
Teşekkürler değerli dostum. Selam ve saygılar  19.01.2016 23:34
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 264
Toplam yorum
: 1089
Toplam mesaj
: 196
Ort. okunma sayısı
: 1097
Kayıt tarihi
: 30.04.07
 
 

1956 Sarıkamış Kars doğumluyum. 6 şiir kitabım ve 2 deneme kitabım var. son kitaplarımı B..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster