Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

08 Kasım '06

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1293
 

Sponge Bob olmak istiyorum!!

Sponge Bob olmak istiyorum!!
 

Bünye depresyona teslim olmuş, gördüğü her battaniyenin altına kıvrılmak istiyor. Masaların altına saklanıp sıcak köşelere sıkışmak istiyor. Bünye bu, mutsuzluğu ve üzüntüyü bir yere kadar kaldırıyor işte ne yapsın. Herkül değil ki gariban. Dayanamıyor işte. Televizyonda, gazetelerde reyting reyting diye allanıp pullanıp okunan toplumsal dramlara mı dayansın, ölümlü dünyanın alıp gittiği sevgili yakınlarına mı ağlasın bilemiyor. Böyle salya sümük, elde mendil sürüklüyor kendini biçare.

En iyi ilaç Sünger Bob. Tak VCD'ye yeğenin bizde geçirdiği tatilden kalma Sünger Bob CD'lerini, geç karşısına. O mavi gözlerini patlata patlata sevinip, tavanda yürürken aval aval bak, iyi geliyor. Hatta insanın içinden bir kelebek filesi alıp denizanası avına çıkmak geliyor, o kadar yani! İS-Tİ-YO-RUUUUM..... Boncuk mavi gözlerim olmasa da olur ama Patrick kadar iyi ve sadık bir arkadaşım olsun. İşimi onun sevdiği kadar seveyim. Üstelik iş arkadaşları ne kadar sevimsiz, patron ne kadar paragöz olusa olsun ben yaptığım işten zevk alayım istiyorum. Banane istiyorum. Bu günlerde başka da bir şey isteyecek mecalim yok zaten. Saçmalıyor muyum. İyi. Biraz saçmalamak iyi geliyor depresyona. Bir de Göksel'in o harika şarkısı. Sesini sonuna kadar açıp dinleyince biraz rahatlıyor insan. Ne diyor hatun?

"Düşündüm banka soymayı, ulu orta soyunmayı, hayatımdaki herkesi vurmayı. Affedin, depresyondayım"

Ben de, ben de depresyondayım. Üstelik hiç çıkasım yok. Hayatımın geri kalanını Sünger Bob seyrederek geçirmek istiyorum. Hatta kocamı boşayıp onunla evlenmek istiyorum. Sabahları sürüklenerek işe gidiyorum. İş maskemi akşama kadar idare edebiliyorum. Nasıl bir güçse bu artık 8 saat dayanıyor. Çaktırmıyorum. Ofisin kapısından çıkar çıkmaz bir üşüme geliyor içime. Koşarak battaniyemin altına sığınıyorum. Mendilim elimde, geçiyorum Sünger Bob'un karşısına. Bir süre tatildeyim blog arkadaşlarım. Ben Bikini kasabasından dönene kadar idare edin buraları. Son gözyaşlarımı akıtayım, biraz daha saklanayım yanınızdayım.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sünger Bob hayranıyız :)

rexmont 
 27.08.2007 15:30
 

ben depresyona girince hatta girer girmez depresyonumu sevmeye basliyorum ah diyorum canim benim canim benim depresyonum ne kadar da suzgunsun... sonra bir anda bisi oluyor icime bi seytan giriyor, birak kizim bu depresyonu falan senle mi ugrasicam hadi bakayim yuru bakayim diyor canim depresyonum gozlerinde ayrilik acisiyla bana bakiyor. Ben de aglaya aglaya el salliyorum depresyona, seninle rahat rahat vakit gecirmeyi hayat nasip etmedi diyorum, o kaliyor ben gidiyorum. Depresyonumun arkamdan 'zaten senin bu vicik duygusalligin benim canimi sikiyordu, gittin iyi oldu' diyor onu da biliyorum, iki yuzlu sey. Yani, boylesi de var, deneyebilirsen yapabilirsen ne diyim...

Mayatharet 
 23.12.2006 1:07
Cevap :
Ben de severim depreyonumda yuvarlanmayı. Yumuşak yapışkan kollarında oyalanmayı. Ve aynı senin gibi ardından el sallayıp dönme birdaha fena yaparım diye gözdağı vermeyi. Evet severim:)  23.12.2006 10:38
 

Depresyondan çıkmak için iyi bir adres :)Ben SpongeBobumu iş yerimde masama koydum. Eğer Bikini Kasabasına gitmenin yolunu bulursan beni de götür, olmaz mı?Müziği bile yeter sevmem için ; I'm so happy! aha! Happy go lucky me! I just go my way, living everyday! I don't worry! Worrying don't agree, things that bother you, never bother me! haven't got a lot, i don't need a lot! Coffee's only a dime. Living in the sunlight, loving in the moonlight, having a wonderful time! I'm right here to stay when i'm old and gray, I'll be right in my prime! Living in the sunlight, loving in the moonlight, having a wonderful time!

Hezar Yokus 
 10.11.2006 0:42
 

Sevgili S.Uslu; Bugüne kadar Sünger Bob'u hiç izlememiştim ama bu yazıyı okuduktan sonra kesinlikle izleyeceğim. Yazdıkların bana hiç yabancı değil biliyor musun? Sanırım ben de depresyondayım. Bir süreliğine huzurlu bir köşede dinlen ve tazelenemiş olarak geri dön yaşamına olur mu? Benim için de dinlen;) Sevgiler...

Özlem ERTAN 
 09.11.2006 12:21
Cevap :
Özlemcim az kaldı birazcık daha saklanmam lazım. Bikini kasabasına gelecek olursan Patrick'in taş evinin altındayım beklerim. Sağolasın, dost kalasın.  09.11.2006 12:36
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 79
Toplam yorum
: 359
Toplam mesaj
: 78
Ort. okunma sayısı
: 1533
Kayıt tarihi
: 24.07.06
 
 

1972 yılıydı. Doğdum. Evde hep kitap okuyan iki kişi vardı. Büyüdüm, okullar okudum. Birşey öğrenmed..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster