Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Ağustos '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
370
 

Su gibi duru-lmak

Su gibi duru-lmak
 

DURU


Yüklenmiş gidiyorken tüm hayatı sırtıma; taşıdığım aslında salt kendi hayatım değildi biliyordum. Minik de olsa yükleri sürekli taşıyınca taşıyabileceğinden ağırlaşıyordu hayat. Mola demesini bilmek gerekiyordu. Engelleyici sebeplere , zamansızlığa, karmaşıklığa rağmen MOLA dedim işte…

Mola paylaşmaktı, yazmaktı bence. Kaç kişiyi ilgilendirirdi yazdıklarım. Kimilerine göre kafa şişirmek, laf kalabalığı olabilirdi ama paylaşmaktı bence….

Binlerce karınca minikliğinde satır. Büyüteç gerekiyordu görmeye anlamaya….

Bu kadar küçük olunca ve biriktirince elbet karışacaktı, ayıklaması zor olacaktı satırları.

Bembeyaz kağıda serilince hepsi beklide netleşebilirdi, anlamlanması kolay olurdu diye umut ederek seriverdim satırları…Bakalım ayıklayabilecek miyim?

Yüzlerce blog okudum bu arada. Bazılarını nasıl kıskandım; öyle güzel ve duru anlatabilmişler ki kendilerini ….Yazmalıydım bende.

Uzun zamandan beri kendimi vererek kitap okuyamadığımı, kendimi dinleyemediğimi fark ettim. Hayatın akışına çok fazla kaptırıyoruz bazen. Zaman ayıramıyoruz bize, kendimize…

Hayatın bizi yormasına biz izin veriyoruz…Zorlukları da olacak elbet ama sıyrılmayı bilmek biraz maharet gerektiriyor. Onu ortaya çıkarmak için de düşünmek , gözlemlemek gerekiyor sanırım…Düşünceler gözlemler….

Düşünce ve gözlemlerden başım döndü yazmak durulmaktı.

Dünyadaki ve Türkiye deki olaylara uzak değilim. Dinliyorum düşünüyorum sorguluyorum. Tarafsız değilim, tarafım elbette ama çok fazla bilgi sahibi olmadığımı düşündüğümden bu konulara el uzatmıyorum.

Hüzünlü ve melankolik yazılar yazıyorum. Duygu insanı diyor kimileri.

Hayatımdan hoşnut olmadığımın göstergesi olmasın yazılanlar ama en çok hüzünlüyken yazmak geliyor. Mutluluklarımı sanırım daha kolay paylaşıyorum ama hüzünleri biriktirip satırlara döküyorum.

Dedim ya ; sırtımda taşıdığım salt kendi hayatım değil. Etraftaki hayatlardan da yükler alıyorum bazen onları da yazılara döküyorum. Çok yorucu olsa da bölüşmek iyi geliyor.

Sözü olan herkesi dinlemek gerektiğine inanıyorum herkesin bir hikayesi var ve bize ipucu olacak tecrübeleri. Herkesin farklı bir görüşü ve frekansı olabilir. Saygıyla ……

AYNI FREKANSTA OLMAK gerekmiyor bölüşmek için dimi ?. Aynı frekansta olup olmadığımızı anlamak da belli bir süreç ve sabır gerektiriyor ….


Atılması gereken en büyük yük taşınması gereksiz, sağlığımızı kaybettirecek yükler hemen indirmeliyiz sırtımızdan. Başarabilmeyi diliyorum.

Satırları ayıklayamadım sanırım. Büyütecimi kaybettim :)Durulma yazısıydı. DURU –LDUM.

PAYLAŞMA BÖLÜŞME YAZISIYDI.BÖL-ÜŞTÜM


Bazen olmuyor bazen…Ne yaparsan yap olmuyor….

Orada kadere inanmak gerekiyor işte…

Nokta koymak kabullenmek…


SEVGİYE UMUTLA….

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hüzün yoksa yazı da yoktur mutluluk kahkahalarla paylaştırılan bir duygudur ama hüzünler birikir harflerin sıralanışıyla yürekten zehri atılır paylaşmaya ve yazmaya devam diyorum.Selam ve sevgimle

Sevda Işıklı 
 01.09.2008 1:34
Cevap :
Hoş geldiniz sayfama teşekkür ederim devam edelim ozaman ne güzel...  01.09.2008 11:28
 

Yazılanları okuyan herkesin aynı fikirde olması gerekmiyor elbette. Öyle olsaydı, "körler ve sağırlar" durumu olurdu. Sadece yazmak istedikleirimizi yazıyoruz, gerisi okuyucuya kalmış. Bir şekilde buradayız ve keyfini çıkaralım. :) Sevgiler

Esma KAHRAMAN 
 28.08.2008 23:18
Cevap :
Sayın yazarım teşekkürler.Tabiki karşıt fikirler de olsun ama yorum olsun,düşünceler iletilsin okuyanlar olsun.İşte beni hüzünlendiren şeylerden biri de bu yorumsuz okuyuculardır.  29.08.2008 9:56
 

sizinde dediğiniz gibi, sırtımızda hem kendimize ait ,hemde kendimize ait olmayan onca yük varken, onları öylece bırakmak mümkün olmuyor. sanırım hepimiz o yüklerle dolanmak zorunda kalıyoruz. ama önemli olan kendimize bir ara verebilmekte, bir mola. bende sizin seçtiğiniz yolu seçenlerdenim. bazen deli gibi kitap okurken (hatta bunu bazı zamanlar abartıp bir haftada mübalasız 2.000 sayfa gibi )bazen yazarak, bazende tamamen boş vererek. ama insanı en rahatlatan şeyin kendisi için bir şeyler yapmak olduğunu düşünüyorum. yazmak ve okumakta sadece kendimiz için yaptığımız, bize hayat enerjisi veren şeyler . yazınız çok güzeldi, sevgiyle kalın...

sakura 
 26.08.2008 10:11
Cevap :
teşekkürler yazacak gücümüz hep olsun umarım sevgiyle  26.08.2008 15:22
 

Anlattıklarınız genel itibarla hepimizde varolan duygular, düşünceler. Herkeste tezahürü başka tabi. Ama işte öz aynı. Yara olmadan yazı da olmaz. Özdeşleşmiş iki dosttur bunlar. Ben böyle inanıyorum. Aykırı olan ve düşünen yazabilir ancak. Ve en önemlisi okuyanlar. Hammaddesi olmayan bir fabrika üretim yapamaz çünkü. Sevgiler. İyiki varsınız...

Davut BİLGİÇ 
 26.08.2008 6:44
Cevap :
Teşekkürler.Sizde olmasanız SEVGİYLE....  26.08.2008 15:24
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 35
Toplam yorum
: 179
Toplam mesaj
: 37
Ort. okunma sayısı
: 914
Kayıt tarihi
: 26.04.08
 
 

1976 Edirne doğumluyum. Abant İzzet Baysal Üniversitesinde ön lisans eğitimimi tamaladıktan sonra öz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster