Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Eylül '07

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
284
 

Taşınma kabusu 2

TAŞINMA OLAYININ DEVAMI

Ailemin bu rekorundan snra yeni evimizi ilk o zaman görebildim... Beğendim mi beğenmedim mi önemi yoktu artık eşyalar taşınmıştı çok geçti...

Saat tam 23.15 eşyalar dağınık... Öğle yemeğiyle hala ayaktayım, leş gibi ter kokuyorum (tek elim sağlam diye hafif eşyalar taşımak mecburiyetinde kaldım), yorgundum daha da yoruldum, önceki geceden uykusuzum...

Bişeyler atıştırdıktan sonra eşyaları biraz yerleştirelim derken saat oldu 03.00 uyku fena bastırdı yorgunlukta cabası bulduğum yerde kıvrılıp yatçam... O kadar değildir demeyin beter bi haldeydim...

Sonunda yatacak bi yatak buldum anne tutturdu giysilerini değiştir baktım cidden fena halde iyi tamam dedik demesine de giysilerim yok.... Bütün her yere bakıyorum yok yok.. Artık feryat figan edecektim ki kardeşimin yardımıyla buldum diye sevinirken içinde etekler abiye çıkmaz mı eğer bunlarla yatacaksam vay halime... Sar başa işlemi tekrar ara tara yok yok sinir küpü oldum... taşındın mı böyle oluyor işte ev dağılıyo ne aradığını bulabiliyosun ne de kendini... Büyük çabalar sonucu bişeyler buldum, giyindim ve yatağa kendimi attım bu seferde yorgunluktan uyunmaz yarın iş var ne yapçam tüm gün uykusuz, yorgun... Koyun, kuzu say say olmuyo artık saymaktan da bitap düşünce uyumuşum sabah çalan telefonun alarm sesine uyandım ama nasıl... Kafamı kaldıramıyorum yastıktan, kolum zaten kalkmıyor (malum zedeli), sürüne sürüne kalktım dolabı açtım kendimi eski evde sanıyodum galiba tabi bomboş görünce aklım başıma geldi...
Akşam o kadar uğraşıp bulduğum kıyafetlerden seçtim, giyineceğim bi engel var... Ne mi bu sefer omuzdan itibaren kolumu kullanamıyorum... Deniyorum tek başıma giyinemiyorum, acım kat be kat artıyor... Sonunda anneciğim geldi de (en son 5 yaşında giyinmeme yardım etmişti) giyinme faslını atlattık, sonra saçımı öle topladım diyemeyeceğim tarihi fosil olan patronumun o kulak tırmalayan sesi ''burası ciddi bi müessese lütfen!!'' sesi kulğımda çınlayınca bangır bangır ''ANNEEEEEEE!!!SAÇIMIDA TOPLAR MISIN???'' diye yardım çağrısında bulunmak mecburiyetinde kaldım...

Aslında sabah işe gitmek istemeyen ben akşam gelince annemin bütün bi gün ne kadar zorluklarla ''evi ev yapma çalışmalarını'' dinlerken İYİ Kİ İŞE GİTMİŞİM EV İŞİNDEN KURTULDUM DİYE DE SEVİNMEKTEN kendimi alamadım doğrusu...
O gün işte uyur uyanık arası geziyodum valla... Artık akşam olmuştu eve ulaşmıştım ama o günü hatırlamıyorum sanki sarhoşmuş gibiydim yani...
Artık yeni bi taktik buldum bi daha ki sefere yeni eve taşınıp eşyaları yerleştirene kadar eve gelmiyorum canım!! kardeşim belma da kalcam (ranzanın alt katı benim bilirsin huy işte! Bu yatağın sağında yatmayı istemek gibi bişey) :)) hiççç kızma anne bana da yazık dimi ama....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 32
Toplam yorum
: 67
Toplam mesaj
: 46
Ort. okunma sayısı
: 1068
Kayıt tarihi
: 01.09.07
 
 

Klima sektöründe çalışıyorum. Hafta sonları kursa gidiyorum. Patronlarımla başım dertte. Müşteriler..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster