Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Eylül '07

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
350
 

Taşınma kabusu

Taşınma kabusu
 

Efenim malum hayatta daha bi dikili ağacımız var ama evimiz yok...Kiracıyız bu dünyada...

Belkide en nefret ettiğim şeydir: TAŞINMAK...

Bu talihsizliği en yakın zamanda yaşamış olduğumdan şimdiden diğer arkadaşlara allah yardımcı olsun...

Aslında kendimi çok şanslı diye tabir eden biriyim... Neden derseniz dünyaya gözlerimi babam maaşını aldığı 6 martta açmışım... Bütün maaş benim için harcanmış, bu şans her zaman devam etti taki biz taşınana kadar...

İlk önce isteğe uygun ev bulunamadı, devamlı karar değiştirmeler vazgeçmeler... En azından bütün emlakçılarla akraba olduk nerdeyse...
İkinci aksilik evde annemle hareretli bi dedikodu yaparken dirseğimi o anki çoşkuyla ve olanca hızıyla ranzaya vurunca aklım başımdan çıktı.... O an geçer diye düşündüğüm bana küçük bi vurma gibi görünen olay başıma 1 hafta bela oldu... Kolumu kullanamıyorum, parmaklar şişti bilgisayar başındayım patron iş bekler, belgeler yığın... En son ağrılar dayanılmayacak dereceye ulaşınca kendi isteğim dışında -doktorları sevmemde- hastaneye cebren ve hile ile götürüldüm... Nasıl becerdimse sinirleri zedelemişim kolunu kullanmayacaksın demez mi doktor.... Oooooo benim eski çağlardan kalmış, türünün son örneği patronlar duysa çıldırırlar.. Durumu doktora anlatınca KOLLUK diye tutturdu; napalım ağrı artık dayanılmaz olmuş...

İş başı yaptık gören sorar hadi laf anlat üstüne bide dalgaya almalar... Sabır sabır... Ne meraklı milletiz valla bi tanesine sölemedim 2 gün öğrenmek için peşimde dolandı... Ondan geçtim bi de inanmayanlar var ''ailen mi dövdü kız!'' diye lavbali konuşmalar anlatsan bi dert anlatmasan bi dert...

Aradan 2-3 gün geçmiş ben böle kanadı kırık kuş gibi etrafta dolaşırken akşam eve öyle bi yorgun gidiyorum ki çabuk gidim diye yolda az kaldı bu seferde ayağımı kırıyodum... Yolda kurduğum yatıp televizyon izleme hayalim annemin günün bombasını patlamasıyla- o çok sever böyle sıcak sıcağa gelişmeleri anşlatmaya bide öyle söylerki tv deki o flaş haberler yanında hiç kalır... yani yüreğime indiriyodu.. -bozuldu... Sanki bize ikramiya çıkmış yada dedemde miras kalmış gibi bi çoşkuyla taşıncağımızı bildirdi... Diyeceksiniz ki bunu zaten biliyodun neden şaşırdın... durum şu ki ikinci ve asıl bomba ''biz o akşam taşınıyorduk''...
Planlarımın suya düşmesine mi yanayım, terli kıyafetlerimi bile değiştiremeden eşyalarımı toplamaya çalışmama mı yanayım bilemedim... Zaten ne geldiyse bunların tez canlı(aceleci)olmasından kaynaklanıyor...

Ben birazda belayı çekiyom galiba... Üstüme koca gardolap düşüveriyordu... Nasıl kurtulcam ki bi kolum sakatken... Süperman yetişti... Kim mi?eşyeları taşıyan bi insan evladı:) Bu kazayı da şans eseri altlatmış oldum...

Efenim ailem bi rekora imza atarak 3 koca oda, salon, mutfak ve diğer ıvır zıvırları 3 saatte toplayıp diğer eve taşımayı başardılar... Rekorlar kitabına başvuralım dedim ama o teleşta kale alan olmadı...

Asıl işkence bundan snra başladı tabi...o da bi daha ki yazımda...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 32
Toplam yorum
: 67
Toplam mesaj
: 46
Ort. okunma sayısı
: 1067
Kayıt tarihi
: 01.09.07
 
 

Klima sektöründe çalışıyorum. Hafta sonları kursa gidiyorum. Patronlarımla başım dertte. Müşteriler..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster